#13 – Wessel

In deze dertiende aflevering van Mijn eerste mentorklas, 15 jaar later, spreekt Wim met Wessel. We ontdekken hoe het met de Wimpad gaat. Verder bespreken Wim en Wessel de grenzen van humor in de klas en hoe je jezelf uit de problemen krijgt. Jezelf zijn of meedoen met de groep, wat is beter?

In contact komen met Wim? Ga naar ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠www.wimpelgrim.nl⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠! Je vindt hem ook op LinkedIn (https://www.linkedin.com/in/wimpelgrim), Mastodon (https://mastodon.education/@wimpelgrim) en Instagram (www.instagram.com/wimpelgrim).

Sanne Rooseboom, Ravi en de laatste magie

Beoordeling: 4 sterren

Dit kinderboekenweekgeschenk is een leuk boek met een origineel uitgangspunt. Tovenaars van wie de magie uitgeblust raakt, dat kende ik nog niet, al lees ik weinig fantasyboeken. Het verhaal past ook mooi in de 90 bladzijdes die het boek lang is: een passend en continu tempo houdt de lezer er goed bij. Bovendien trekt het boek je gelijk de eerste bladzijde er sterk in. De verdere vorm van het verhaal en ook de goede afloop zijn niet heel bijzonder, maar wel een leuk cadeau!

Aischylos, Het verhaal van Orestes

Beoordeling: 3 sterren

Het lezen van klassieke literatuur is niet eenvoudig. Dat bewijst mijn ervaring met Het verhaal van Orestes van Aischylos. Het eerste deel is moeilijk te volgen, omdat er veel erg lange monologen in zitten. Daarnaast vraagt dit eerste deel ook veel voorkennis van andere klassieke stukken. Gelukkig zit mijn vraagbaak op dit punt naast mij op de bank, maar voor de gemiddelde lezer niet zo fijn.

Het tweede deel begint veel toegankelijker en er is voor een klassiek stuk vrij veel actie. Het laatste deel kent een voor mij onbegrijpelijk eindoordeel door Athene. Ook voor dit deel is voorkennis essentieel om de inhoud goed te kunnen begrijpen, onder andere de relatie tussen koor- en tekstdelen.

Een mooi stuk is het wel, beter dan mijn vorige Aischylos-ervaring, maar te moeilijk voor een gemiddeld publiek.

#12 – Max

In deze twaalfde aflevering van Mijn eerste mentorklas, 15 jaar later, spreekt Wim met Max. Wat kon 10 jaar Albert Heijn, wat het Canisius nog niet lukte? Wat doet Max bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken? En wat is er veranderd aan de manier van lesgeven van Wim in 15 jaar tijd?

In contact komen met Wim? Ga naar ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠www.wimpelgrim.nl⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠! Je vindt hem ook op LinkedIn (https://www.linkedin.com/in/wimpelgrim), Mastodon (https://mastodon.education/@wimpelgrim) en Instagram (www.instagram.com/wimpelgrim).

The Super Mario Bros. Movie (regie: Aaron Horvath & Michael Jelenic)

Beoordeling: 4 sterren

Het verfilmen van een videospel is altijd lastig. Bij de Super Mario Bros Movie is dat goed gedaan. Het is voor de fans van Mario een leuke film die ook mooi is gemaakt. Alle spellen en verschillende verhaallijntjes en grapjes uit de spellen zitten mooi in de film vervlochten. Maar dat is ook gelijk wel het nadeel. De spellen staan centraal en daar is een verhaal omheen bedacht. Bovendien is deze film voor mensen die niet van Mario houden niet zo geschikt. Dus voor de fans zeker vier sterren!

#11 – Danai

In deze elfde aflevering van Mijn eerste mentorklas, 15 jaar later, spreekt Wim met Danai. Vanaf Samos vertelt Danai hoe het was om op driejarige leeftijd naar Nederland te komen en over haar gezinssituatie 15 jaar geleden. Ook de zoektocht via vier verschillende studies en opleidingen komt uitgebreid voorbij. En hoe zouden middelbare scholen beter kunnen bijdragen aan een goede studiekeuze? En hoe vond Wim het als beginnende docent?

In contact komen met Wim? Ga naar ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠www.wimpelgrim.nl⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠! Je vindt hem ook op LinkedIn (https://www.linkedin.com/in/wimpelgrim), Mastodon (https://mastodon.education/@wimpelgrim) en Instagram (www.instagram.com/wimpelgrim).

Stefan Hertmans, Oorlog en Terpentijn

Beoordeling: 1 ster

Het boek Oorlog en Terpentijn begint sterk. Vol enthousiasme ging ik dus ook aan het lezen. Maar na verloop van tijd gebeurt er niets meer. Het wordt elke bladzijde saaier en ondertussen moet je je door een woud aan bijvoeglijke naamwoorden worstelen. Na 70 bladzijdes ben ik er maar mee gestopt.

A man called Otto (regie: Marc Forster)

Beoordeling: 5 sterren

Op voorhand wil ik aangeven dat ik het Zweedse origineel niet gezien heb. Dat beïnvloedt voor diverse recensenten en filmkijkers hun oordeel blijkbaar. Maar ik ga gewoon uit van wat ik gezien heb in A man called Otto. Wat een prachtige film: het is zo’n emotioneel verhaal met ook veel humor. En naast Tom Hanks is ook de rest van de cast erg goed. Maar Hanks laat met deze film wel weer zien dat hij een hele grote is en niet voor niets.

Frits van Oostrom, De Reynaert

Beoordeling: 3 sterren

De Reynaert is een mooi boek, met een aantal minnetjes. Maar dat blijven kleine minnetjes, als Van Oostrom een soort geschreven college aan je komt geven. In de intimiteit van de relatie tussen lezer en schrijver. Hij schetst namelijk in al zijn breedte het onderzoeksveld rondom de middeleeuwse roman Van den Vos Reynaerde. Alle elementen komen langs en daarmee geeft het degene die een volledig beeld wil krijgen, maar ook de onderzoeker die snel wil weten wat de belangrijkste kennis is op een deelgebied is, een mooi overzicht.

Maar wat zijn dan die minnetjes? Er zitten wat spelfouten in het boek, net veel, maar toch. Daarnaast zit er behoorlijk wat herhaling in het boek en dat leest verveling voor de van-kaft-tot-kaftlezer. Het laatste deel is voor mij erg saai. De horizon over het personage en de toekomst voegen voor mij niets toe aan het overzicht van onderzoek tot nu toe. Het is te speculatief en doet afbreuk aan de rest van het boek.