Astrid Sy, De brieven van Mia

Beoordeling: 4 sterren

Hoewel De brieven van Mia niet het origineelste jeugdboek is, is het wel een mooi boek. Het is prettig geschreven en de parallellie tussen Mia en Laila is mooi bedacht. Die structuur, met twee parallelle levens vol overeenkomsten zie je bijvoorbeeld ook in Gebr. van Ted van Lieshout en de wat moeilijke relatie tussen een oudere en jongere ken ik al uit Transit van Hella Haasse. Daar wordt door Sy ook nog wat Dan Brown aan toegevoegd met een zoektocht vol puzzelachtige aanwijzingen. De balans tussen al deze elementen is goed en de schrijfstijl is toegankelijk. Je kunt op een mooie manier meeleven bij de ups en downs in Laila’s zoektocht. Een aanrader voor veel lezers.

Frederik van Eeden, De kleine Johannes

Beoordeling: 4 sterren

Sommige klassiekers vallen tegen, maar De kleine Johannes is een mooi en rijk boek. Van Eeden schrijft beeldend, zoals we dat ook al uit onder andere Pauls ontwaken kennen. Maar dit boek is veel sprookjesachtiger en de naturalistische tendensen zijn veel minder sterk op de voorgrond. Het is minder medisch beschreven en dat is prettig. Ook komt het Pantheïsme erg mooi naar voren. Ik werd daar in 2002 al door geraakt toen ik hierover hoorde in mijn colleges negentiende-eeuwse letterkunde, maar het blijft ook nu een interessante gedachte.

X-men, first class (regie: Matthew Vaughn)

Beoordeling: 4 sterren

X-men: First Class is weer een erg goede film in deze reeks. De stap die de film terugzet naar de begindagen van de X-men maakt het interessant. Bovendien biedt het een natuurlijke manier om in de film nieuwe acteurs te introduceren voor de belangrijkste rollen. Het verhaal is interessant en de vormgeving is mooi. Zo mooi als de eerste X-menfilm wordt het echter niet.

 

X2: X-men United (regie: Bryan Singer)

Beoordeling: 4 sterren

Vervolgfilms zijn meestal minder dan hun voorganger en dat is bij X2 ook wel het geval. Maar 4 sterren in plaats van 5 is echt geen slechte score. De film zit zowel qua spel, cast en effecten net zo goed in elkaar als de vorige film. Alleen is het verhaal wat minder in balans: er worden diverse zijlijnen bewandeld en het hoofdverhaal heeft ook allerlei effectgerichte onderdelen. Maar nog steeds een erg goede film.

Turning red (regie: Domee Shi)

Beoordeling: 3 sterren

Een Disney-film met een controverse. Want oh jee, er wordt gehint op ongesteldheid in een Disneyfilm. Voor ons gezin geen problematisch onderdeel van deze film. Het is een aardige, typische Disney-animatie: grappig, kleurrijk en een mooi gelaagd verhaal. Bovendien laat de Aziatische context van deze film mooi de verschuiving zien van de Amerikaanse hegemonie in de Westerse bioscopen naar het oosten. Een leuke film, maar uiteindelijk een middenmoter voor mij. Het verhaal is iets te lang gerekt en de grapjes wat te kinderachtig voor een volwassen publiek.

Le petit prince (regie: Mark Osborne)

Beoordeling: 4 sterren

Le petit prince vond ik al een prachtig boek. Voor deze verfilming hebben de makers een mooie schil om het verhaal heen gelegd. Ook de vormgeving is prachtig en de sfeer van de film is heel prettig. Zo wordt je ondergedompeld in het rijke verhaal van De Saint-Exupéry. Het is niet de allermooiste film die ik ooit gezien heb, vandaar de vier sterren, maar wel een om eens op te zoeken op Netflix.

The imitation game (regie: Morten Tyldum)

Beoordeling: 4 sterren

Benedict Cumberbatch, Alan Turing, cryptografie: mijn verwachtingen waren hoog gespannen. En die werden behoorlijk goed waargemaakt. Zoals het een goede biopic betaamd leer je meer kennen over de persoonlijke achtergrond en diepere gevoelens van de hoofdpersoon. Bij Turing is zijn homoseksualiteit in de jaren ’40 van de vorige eeuw een dramatisch mooi uitgangspunt, waar de filmmakers goed gebruik van hebben gemaakt. Maar ook de spanning rondom de Tweede Wereldoorlog en een man met een haast onbereikbaar doel zijn belangrijke ingrediënten. Het enige jammere is dat je al weet dat de machine van Turing uiteindelijk succes zal hebben, wat een deel van die spanning wegneemt.

Tonke Dragt, De brief voor de koning

Beoordeling: 4 sterren

Ik houd niet van fantasyboeken, ridderverhalen of van middeleeuwse sfeertjes. En toch ben ik enthousiast van De brief voor de koning. En dat is makkelijk gezegd, want het boek is bekroond met de Griffel der griffels en alom geroemd. Maar dit boek is echt heel goed. De ridderomgeving is een achtergrond voor een prachtig coming-of-age verhaal van een jongen met een rijke binnenwereld. De stijl van Dragt zuigt je gelijk in het verhaal en je leeft direct mee met Tiuri. Persoonlijk houdt het ridderelement me weg van de vijf sterren, maar een aanrader voor elke lezer.

Adriaan van Dis, De wandelaar

Beoordeling: 4 sterren

De wandelaar is een mooi verhaal dat door zijn vorm op een prachtige manier de rafelranden van de Parijse samenleving kan beschrijven. En ondanks het feit dat dit boek al in 2011 verscheen, is het nog steeds actueel. En het gesprek dat aan het einde van het boek plaatsvindt tussen de pastoor en de hoofdpersoon is mooi. Ze bespreken de rol van religie in de moraal en dat verkent een aantal interessante grenzen aan dat thema. En ondanks dat het boek prettig leest, blijft ook een beetje het gevoel hangen dat de boodschap belangrijker is dan het verhaal; dat de vorm gekozen is om bepaalde thema’s te kunnen benoemen. Maar dat is dan ook de enige min.

A boy called Christmas (regie: Gil Kenan)

Beoordeling: 4 sterren

Er verschijnen erg veel kerstfilms. En lang niet allemaal zijn ze goed, maar A boy called Christmas is een erg mooie. Maar het scheelt ook dat dit een boekverfilming is, dan zijn de verhalen meestal diepgaander. Het verhaal is goed en de film is met smaak gemaakt: mooie beelden, decors en cameravoering. Ook de cast is ontzettend sterk. Het enige minpunt aan deze film is de voorspelbaarheid, maar ja, dat hoort ook wel een beetje bij het genre.