Ernest van der Kwast, Mama Tandoori

Beoordeling: 3 sterren

Mama tandoori is een paar jaar geleden flink gehypet en dat is ook niet helemaal voor niets. Het is een leuk, makkelijk leesbaar en zeer humoristisch boek. De structuur van de losse verhalen is prima van opzet en je ontdekt zelf de lijntjes.

Waarom dan toch geen 5 sterren? Omdat het boek ook niet beklijft. De verhalen blijven niet altijd van begin tot eind boeiend en na het lezen van het boek leg je het weg, zonder dat het wezenlijk iets met je heeft gedaan. En die lijntjes liggen er soms wat dik bovenop.

Er is van Mama Tandoori een mooi hoorspel gemaakt (onder andere te vinden in de Parel Radio Podcast: https://www.nporadio1.nl/podcasts/parel-radio/126526-137-mama-tandoori-drama) van een uur: dat sprak mij meer aan dan het boek. Goed bewerkt en het versterkt de sfeer van het verhaal.

Anna Hubert van Beusekom, Piepkuikentje

Beoordeling: 3 sterren

Piepkuikentje is een typisch en best wel leuk meidenboek uit de vooroorlogse periode. Het is leerzaam voor de lezer van nu om een beeld te krijgen van van het leven van burgermeisjes uit de betere standen. Maar dat leven van die meisjes was niet zo heel spannend. Dit verhaal lijkt in een lange lijn boeken te liggen zoals ik me Pride & Prejudice herinner: de meiden mogen niet zoveel en het gaat enkel over de jongens. Een aardig boek dat ondanks zijn bijna 100 jaar wel snel weg las.

Abdelkader Benali, De stem van mijn moeder

Beoordeling: 3 sterren

Abdelkader Benali schrijft doorgaans mooie boeken. Soms ook mindere. De stem van mijn moeder is wat dit betreft een mooie middenmoter. De lichte toon van vertellen is erg prettig en past wat mij betreft goed bij wat ik van hem heb gezien bij ons op school.

Maar het probleem met dit boek is dat het nergens schuurt. En dat de vader nooit sprong is nogal voorspelbaar. Het boek leert je mooie mensen kennen die met de zachte blik van de verteller worden beschouwd, maar dat levert geen spetterende literatuur op.

Kees van Beijnum, De oesters van Nam Kee

Beoordeling: 3 sterren

Van Oesters van Nam Kee heb ik jaren geleden al de film gezien. En eindelijk kwam ik toe aan het lezen van het boek. En mijn beoordeling in sterren bij boek en film is gelijk. Dat ligt echter aan iets anders dan bij de film. Ja, ook in het boek zit expliciete seks, maar doordat het boek veel meer context heeft, is dat minder nadrukkelijk aanwezig; minder gericht op effectbejag bij de kijker/lezer.

Nee, bij Oesters van Nam Kee als boek is mijn probleem dat we wat te lang in het hoofd van Berry blijven zitten. Het verhaal heeft een spanningsboog die langzaam opgebouwd wordt: we weten dat Berry vastzit, na een tijdje ook waarom, maar de vraag hoe hij daar gekomen is blijft het spannende element. Maar die spanningsboog wordt wat lang opgerekt, waardoor ik in het midden van het boek mezelf er echt even doorheen moest slepen.

Dus het is een aardig boek met een interessant verhaal, maar geen briljant boek. Het grappige is ook dat het boek bijna niet meer op boekenlijsten voorkomt in de bovenbouw van havo en vwo. En dat zegt vaak wat over de uiteindelijke kwaliteit van een boek, in elk geval op het vlak van de spanning.

Peter Rabbit (regie: Will Gluck)

Beoordeling: 3 sterren

De film van Peter Rabbit is een bewerking van de boekjes van Beatrix Potter. Op Netflix kijken mijn kinderen regelmatig naar de animatieserie die eveneens op deze boekjes is gebaseerd, maar de Peter uit de film is minder schattig dan in de andere varianten.

Dat edgy randje vind ik zelf wel leuk, al weet ik dat niet iedereen dat kan waarderen. Maar wat mij tegenvalt in de film is dat het verhaal zo dun is. De slapstick gaat nogal vervelen omdat het niet in een verhaal past, het is slapstick om de slapstick. Grappig, maar niet anderhalf uur.

Frans Bastiaanse, Gedichten

Beoordeling: 3 sterren

Frans Bastiaanse is volgens zijn Wikipedia-pagina bekend vanwege zijn impressionistische natuur- en liefdeslyriek. En dat is ook wel duidelijk herkenbaar in de verzamelbundel die ik las. Het is poëzie die doet denken aan de poëzie van de Tachtigers, maar dan op een ander niveau.

Casper en Emma: beste vrienden (regie: Arne Lindtner Næss)

Beoordeling: 

Als ouder zie je soms films die je niet zou zien als je geen kinderen van 4 en 5 zou hebben. Casper en Emma: beste vrienden is zo’n voorbeeld. Het is een aardige film die onze kinderen erg aansprak. De fantasie en voor kinderen herkenbare situaties met de kwaliteit van de Scandinavische cinema leveren aangenaam vermaak op.

Henk Apotheker, De Turkenflat

Beoordeling: 3 sterren

Hoewel De Turkenflat wat traag op gang komt, wordt het toch een spannend verhaal. Je blijft benieuwd naar de achtergronden bij de verdwijning van Ayse, maar voor mijn gevoel wordt dat verhaal nogal verstoord door de achtergronden bij Dennis’ leven. En ja, de verhalen raken elkaar, maar het maakt het verhaal vooral een stuk trager. Geen briljant boek, maar uiteindelijk wel vermakelijk.

Bohemian Rapsody (regie: Bryan Singer)

Beoordeling: 3 sterren

Over Bohemian Rapsody is al heel veel geschreven. En met veel van de kritiek op de film kan ik het wel eens zijn. Maar laat ik voorop stellen: het is een vermakelijke film en de muziek van Queen blijft briljant. Met het is ook wel een beetje een vlak verhaal.

In veel biopics zitten ook pijnlijke momenten, die ontbreken hier bijna volledig. Ook is het concert dat aan het einde integraal wordt uitgezonden veel te lang en daarmee wordt het einde mij slap en te traag. Een vermakelijke film, maar niet één die je vaker gaat kijken zoals Walk the line.

Office Christmas Party (regie: Josh Gordon & Will Speck)

ddd

Beoordeling: 3 sterren

Zoals het goede fans van Friends betaamt, moet je elke film met een acteur uit de serie gezien hebben. De wat obscure films met David Shwimmer of de minder goede films met Matthew Perry, maar ook alles met Jennifer Aniston (en dat zijn er nogal wat). Office Christmas Party is wat je ervan kunt verwachten. Een kerstfilm met kantoorperikelen en een feest dat uit de hand loopt. Voorspelbaar, maar met de leuke grappen een vermakelijk stukje komedie voor de kerstdagen. Alleen die strakgetrokken bovenlip van Aniston… die blijft me wel dwarszitten.