F. Bordewijk, Fantastische vertellingen (deel 1)

Beoordeling: 1 ster

Ondanks de titel Fantastische vertellingen vond ik ze alles behalve fantastisch. Terwijl ik Karakter geweldig vond, Bint, Knorrende beesten en Blokken erg goed en Tijding van ver niet zo, loopt het enthousiasme voor Bordwijk in mijn leven langzaam terug. Het is dan ook niet onlogisch dat bepaalde boeken uit zijn oevre nog veel worden gelezen en anderen minder. Laat deze in elk geval maar links liggen.

Godfried Bomans, De laatste knal

Beoordeling: 1 ster

Bomans is een taalkunstenaar en ik heb al eerder, enthousiast, boeken van hem gerecenseerd. Maar de verhalen uit De laatste knal zijn braaf, kleinburgerlijk en helemaal niet meer zo grappig.

Het opvallendste is nog wat Bomans over Zwarte Piet schrijft: een onderwijzer heeft blijkens de tekst aangegeven dat Piet een bewijs is van rassendiscriminatie. Bomans’ argumentatie dat men in Oeganda geen weet heeft van wat wij hier doen, stamt duidelijk uit een andere tijd.

Hildebrand, Camera Obscura

Beoordeling: 4 sterren

Ik heb in 2006 mijn masterscriptie geschreven over het boek Camera Obscura van Hildebrand. En uiteraard heb ik het boek toen gelezen, maar sindsdien niet meer. En het leek me nu een leuk moment om dat weer eens te doen. Met alle kennis en ervaring die ik sinds mijn afstuderen heb opgedaan eens dat boek herlezen.

En het viel me niet tegen: veel kende ik nog, wist ik nog of herkende ik. Wel ontdekte ik dat ik destijds de wat beperktere oudere samenstelling had gelezen en niet de uitgebreide variant. Die latere toevoegingen van Beets zijn ook niet allemaal even goed. Met name de portretten aan het einde zijn niet zijn beste werk. Maar het blijft (zeker in zijn tijd) een goed boek.

Ernest van der Kwast, Mama Tandoori

Beoordeling: 3 sterren

Mama tandoori is een paar jaar geleden flink gehypet en dat is ook niet helemaal voor niets. Het is een leuk, makkelijk leesbaar en zeer humoristisch boek. De structuur van de losse verhalen is prima van opzet en je ontdekt zelf de lijntjes.

Waarom dan toch geen 5 sterren? Omdat het boek ook niet beklijft. De verhalen blijven niet altijd van begin tot eind boeiend en na het lezen van het boek leg je het weg, zonder dat het wezenlijk iets met je heeft gedaan. En die lijntjes liggen er soms wat dik bovenop.

Er is van Mama Tandoori een mooi hoorspel gemaakt (onder andere te vinden in de Parel Radio Podcast: https://www.nporadio1.nl/podcasts/parel-radio/126526-137-mama-tandoori-drama) van een uur: dat sprak mij meer aan dan het boek. Goed bewerkt en het versterkt de sfeer van het verhaal.

Jacob van Lennep, Anekdoten

http://www.dbnl.org/auteurs/portret/lenn006_p23.gifBeoordeling: 2 sterren

De negentiende eeuw lijkt wel de eeuw van de notoire verzamelaars en inventarisatiefetisjisten. Naast het prachtige Vertelcultuur in Nederland dat ik nog in mijn kast heb staan en enkele standaardwerken, zoals Brinkman’s Catalogus van Boeken waar ik tijdens mijn studie veelvuldig gebruik van heb gemaakt, is Jacob van Lenneps Anekdoten duidelijk een negentiende-eeuws product.

Het boek is een aaneenrijging van thematisch gerangschikte verhalen en verhaaltjes. Geen verdere ordening, geen kader of context. Gewoon een verzameling anekdoten. Je kunt er dan ook niet heel veel meer mee dan in grasduinen en links en rechts wat lezen. Het is te veel en te ongestructureerd om er lering uit te kunnen trekken. Voor een enkele intellectueel ogende verwijzing is het leuk.

Marinx Gijsen, De diaspora

Beoordeling: 1 ster

Het boek Diaspora van Marnix Gijsen heeft geen urgentie; er is geen enkele reden om over de perosnages meer te willen lezen. De afstandelijke manier van schrijven draagt daar sterk aan bij, maar ook inhoudelijk biedt het boek te weinig boeiends.

De historicus is in Diaspora aan het woord, alleen als geïnteresseerde in egodocumenten zou je Diaspora uit de kast moeten pakken. Ik heb één verhaal helemaal gelezen en één grotendeels en toen heb ik het boek weggelegd. Helaas, geen aanrader.

Remco Campert, De familie Kneupma

Beoordeling: 4 sterren

De verhaaltjes over de familie Kneupma zijn grappig, erg melig, maar toch grappig. Het boekje kent eigenlijk twee problemen. Zoals ook bij bundels columns kan overdaad schaden als je er te veel achter elkaar leest. Daarnaast zijn het eigenlijk té flauwe verhaaltjes om tot de hogere literatuur te kunnen behoren. Toch toont hier zich het talent van Remco Campert. Hij maakt het tot een leuk boek in plaats van een flauw derderangsboek.

Simon Carmiggelt en Peter van Straaten, Met de neus in de boeken

Beoordeling: 2 sterren

Met de neus in de boeken is een heruitgave van het boekenweekgeschenk Mooi kado met uitbreidingen. Helaas voegt deze heruitgave in tegenstelling tot wat de schrijvers verzuchten in de inleiding, zeer weinig toe aan wat er in 1979 is verschenen. De verhalen in dit boek zijn niet waardeloos, maar ook niet meer dan twee sterren waard.

Boudewijn Büch, Eerstejaars

Beoordeling: 4 sterren

Eerstejaars is een cadeautje van boekhandel Dekker van de Vegt uit Nijmegen ter ere van de heropening in 1985. Het verhaal is bijzonder en ook wel weer typisch Büch. In het korte verhaal schetst Büch een mooie spanningsboog en échte mensen, ondanks het feit dat we het wel duidelijk over types hebben. Het is een mooi cadeau.

J.M.A. Biesheuvel, De weg naar het licht

Beoordeling: 4 sterren

Nadat ik jaren geleden de surrealistische schrijver Belcampo ontdekte, terwijl ik alleen De komst van Joachim Stiller als surrealistisch werk kende, is de herontdekking van Biesheuvel een volgende binnen deze stroming. Tijdens mijn studie schreef ik tijdens een collegereeks over waanzin en melancholie in de literatuur mee aan een artikel voor Parmentier. Daarbij onderzocht ik zelf Jan Hanlo, een studiegenoot hield zich met Biesheuvel bezig.

Biesheuvels De weg naar het licht bevat veel mooie verhalen, realistisch beschreven en regelmatig ook realistisch van inhoud, maar vaak zit er een rare twist in de verhalen. Niet alle verhalen spreken mij voor 100% aan, maar er zit ontzettend veel moois tussen.