Raya en de laatste draak (regie: Don Hall en Carlos López Estrada)

Beoordeling: 4 sterren

Raya en de laatste draak is de tweede grote Disneyfilm die op Disney+ verscheen deze zomer naast Luca. En deze film is voor mij duidelijk beter dan Luca: het verhaal is mooier opgebouwd, er is ook meer verhaal. Bovendien zijn de graphics beter en klopt de sfeer en het verhaal mooi met elkaar. Waarom is hij dan toch minder goed dan bijvoorbeeld Frozen II? Omdat de graphics in die laatste nog weer net iets beter zijn. Bovendien heeft Raya en de laatste draak elementen uit diverse bestaande verhalen, zoals Lord of the rings en Star Wars

Luca (regie: Enrico Casarosa)

Beoordeling: 3 sterren

De nieuwste Disneyfilm maakt altijd nieuwsgierig en deze zomer kwamen er zelfs twee films uit op Disney+. Luca is een leuke, gezellige zomerfilm. Vrolijke Italiaanse muziek, vrolijke felle kleuren, vrolijke doldwaze avonturen. Maar al die vrolijkheid is niet zo vernieuwend als je mag verwachten van zo’n groots aangekondigde Disneyfilm.

De graphics vallen me wat tegen in vergelijking met bijvoorbeeld Fronzen 2, terwijl die film alweer twee jaar oud is. Bovendien is het verhaal ook niet zo origineel: een beetje De kleine zeemeermin met een modern sausje. De kinderen vinden het erg leuk, maar ik kijk liever Raya en de laatste draak, die andere grote film van de zomer van 2021.

Soul (regie: Pete Docter)

Beoodeling: 5 sterren

Pixar werkt al decennia aan briljante animatiefilms. En met Soul hebben ze weer een pareltje gemaakt. Het verhaal is erg origineel en er worden niet allerlei scènes gekopieerd uit andere films. De vormgeving is mooi en de kwaliteit van de graphics, zeker waar het mensen betreft, is ademenemend. En dan is er, zoals bij Disney heel vaak, erg goede muziek. Alles is gewoonweg mooi aan deze film.

Ferdinand (regie: Carlos Saldanha)

Beoordeling: 3 sterren

Ferdinand is een goede middenmoter in het brede palet aan animatiefilms. Het heeft een leuk verhaal en is echt grappig. Ik moest een aantal keer hardop lachen, met name de scene waarin Ferdinand “the bull in the porcelain shop” is.

Het verhaal van de film is echter wel behoorlijk voorspelbaar en ook de beeldkwaliteit is echt minder dan bijvoorbeeld die van Frozen of andere animatiefilms met een groter budget. Maar al met al een zeer vermakelijke film.

The Incredibles (regie: Brad Bird)

Beoordeling: 4 sterren

The Incredibles is inmiddels 17 jaar oud, maar het blijft een ontzettend gave film. Het verhaal blijft goed en boeiend en de grappen en actie zijn ook nog steeds goed. Je merkt wel dat de kwaliteit van graphics in de afgelopen 17 jaar met sprongen vooruit is gegaan, zoals te zien in Frozen 2. Maar dat doet echt geen afbreuk aan de kracht van The Incredibles.

The dig (regie: Simon Stone)

Beoordeling: 5 sterren

The Dig zetten we in eerste instantie aan vanwege de acteurs op de poster, maar het bleek een briljante film te zijn. Een echt gebeurd verhaal heeft een risico in zich om snel melodramatisch te worden. Maar dat gebeurd in The Dig totaal niet.

Je leeft al snel mee met de hoofdpersonen en het tijdsbeeld spreekt ook enorm aan. De film vliegt voorbij en je wilt daarna meer. Prachtig!

Inside out (regie: Pete Docter)

Beoordeling: 4 sterren

Inside Out kende ik in eerste instantie uit het eindexamen van 2019 waar het in een vergelijking werd gebruikt. Pas afgelopen januari zag ik de film voor het eerst en hij is echt heel leuk. Het concept is origineel en de vormgeving is mooi. De antropomorfe emoties van hoofdpersoon Riley geven zowel de volwassen kijker als kinderen een leuk inkijkje in de menselijke emoties. De uitvoering is goed, hoewel de vormgeving wel wat bubblegummy blij is. Een leuke film.

The Witches (regie: Robert Zemeckis)

Beoordeling: 4 sterren

In 2020 waagt Robert Zemeckis een poging om het briljante boek van Roald Dahl, dat in 1990 al eens werd verfilmd, opnieuw te verfilmen. Daarbij maakt hij een aantal bijzondere keuzes.

Ten eerste verplaatst hij het verhaal naar ruraal Amerika met een aantal zwarte acteurs in de hoofdrollen. De grote vraag is waarom dat nodig was. Waarschijnlijk heeft het meer te maken met de huidige ontwikkelingen in Hollywood dan dat het voor het verhaal nou per se nodig was.

En wat een grote verandering is, is het voorkomen van de opperheks. Waar zij in het origineel met de nodig grime een heel eng uiterlijk kreeg, is de uitdossing van Anne Hathaway minimaal. Met wat computeranimaties worden haar mond en armen eng vormgegeven en op een bepaald manier is dat misschien nog enger dan het origineel. En toch mist daar iets.

De film is al met al cool gemaakt en het verhaal blijft briljant. En dat is bij veel van dit soort films de belangrijkste kracht, ondanks keuzes in vormgeving en casting.

The Social Dilemma (regie: Jeff Orlowski)

Beoordeling: 4 sterren

The social dilemma was een film vol herkenning, veel wist ik al, maar om alles zo bij elkaar te zien; dat doet wel wat met je als kijker. Orlowski heeft in de film diverse interessante ervaringsdeskundigen aan het woord, die zorgen voor voldoende feitelijke informatie.

Maar het effect van die feiten komt met name door de manier waarop de documentaire is gefilmd en de visuele toevoegingen. Het beeld is heel indringend en de bijna speelfilmachtige manier van filmen zorgt dat je heel erg snel meegaat in wat er getoond wordt. Een aanrader voor iedereen, zeker iedereen die nog niet alles weet van sociale netwerken.

Holidate (regie: John Whitesell)

Beoordeling: 2 sterren

Tja, bij de Holidate hoef je alleen maar naar de poster te kijken en je kunt de film al ongeveer uitspellen. Zo clichématig. De film begint met kerst, twee mensen daten om niet alleen te zijn met de feestdagen, zijn bij elke volgende feestdag ook elkaars +1 en de volgende kerst worden ze echt verliefd. De film is wel aardig omdat hij op een bepaalde manier grappig is. Maar een goede film? Nee, dat niet.