J.A. Deelder, Bijbelsch

Beoordeling: 4 sterren

De bundel Bijbelsch las ik voor het eerst in mijn examenjaar, 2002. Tijdens mijn mondeling Nederlands en de voorbereiding daarop moest ik gedichten analyseren. Ik begrijp nu, 16 jaar later prima waarom de bundel toen zo’n indruk maakte. Kijkend naar mijn levensverhaal worstelde ik waarschijnlijk toen al met mijn eigen religieuze overtuiging en de kijk van Deelder op de thema’s was wellicht een stukje in die puzzel.

De bundel is typisch Deelder: er is in de verste verte geen leesteken te bekennen. Dat maakt de woordenstroom bij voordrachten soms lastig te volgen. In een bundel kun je dan gelukkig nog een stukje teruglezen.

De omkeringen die Deelder toepast zijn leuk, vermakelijk, maar slechts echt leuk voor wie aardig wat bijbelkennis beschikt. Wat tevens opvalt als je de bundel bekijkt is dat hij in veel gedichten dezelfde kunstgrepen toepast. Daardoor is de verrassing er na een paar gedichten wel vanaf. Een mooie bundel blijft het echter wel.

Ovidius, Metamorfosen

MetamorphosenBeoordeling:4 sterren

Mijn eindexamenonderwerp voor Latijn in 2002 waren de Metamorfosen van Ovidius. Met niet de beste docent Klassieke talen voor onze klas en een zwakke basis uit de voorgaande vijf jaar, werd mijn eindexamen Latijn een beperkt succesje: een 3,1 maar met een 6 uit de schoolexamens kwam ik op een 4,5, dus een 5, dus geslaagd.

Nu, 16 jaar later, las ik de Metamorfosen opnieuw. Nu in vertaling in de Perpetuareeks. En ik kende natuurlijk al vele van de verhalen vanuit mijn interesse voor de klassieken, vanuit het vak Klassieke Archeologie dat ik in mijn tweede jaar aan de RU volgde en vanuit mijn bezoek aan onder andere de Galleria Borghese waar de prachtige kunstwerken van Bernini staan, gebaseerd o.a. op dit boek.

Wat valt mij op? Ik wist niet dat Medea ook onderdeel was van de Metamorfosen. Ook wist ik niet dat het een doorlopend verhaal was met veel beschrijvingen. Maar veel is, zoals ik het me herinner. De verhalen zijn niet echt moeilijk, wel typisch klassiek Latijn: veel bijzinnen, veel stijl, veel beschrijvingen met veel details. Interessante verhalen, maar om het boek nou van kaft tot kaft te lezen…

Even een kinderprentenboek afkraken

Beoordeling: 1 ster

Meestal worden we erg enthousiast van de kinderprentenboeken. Maar vandaag wil ik een boek echt even tot de grond toe afbranden. De kleurenkabouters van Emy Geyskens en Emilie Timmermans is echt heel erg slecht. Na het plagiëren van het kinderliedje Op een grote paddestoel volgen telkens rijmpjes rond een kleur. Die rijmpjes rijmen wisselend tot slecht (als je kapoen nodig hebt om je verhaal rijmend te krijgen of vliegen op vliegen laat rijmen…), er zit nauwelijks metrum in, en waarom alleen zin twee en drie rijmen, ik weet het niet. Verder vraagt elke pagina wat de kabouter lust: waarom die focus op eten? En waarom een plaatje van een balletpakje met als omschrijving het(!) maillot? Hét? Nou ja… U krijgt een beeld. Waarom komen die kinderen van ons dan telkens met dat boek uit de bieb?

Daan Remmert de Vries, De diepte van een Zweeds meer

De diepte van een Zweeds meerBeoordeling: 5 sterren

Daan Remmert de Vries heeft met De diepte van een Zweeds meer een heel mooi, rauw en direct geschreven boek gemaakt. De gevoelens die de pubermeiden doormaken zijn voor de doelgroep heel herkenbaar en er wordt ook niet om de hete brei heen gedraaid. Het verhaal is wat voorspelbaar, maar met de nodige twists en het hoge leestempo compenseert de auteur dat goed voor een wat ouder publiek. Perfect voor de doelgroep!

Kinderprentenboeken: je hebt er nooit genoeg

Als je zoveel van lezen houdt als ik, kun je je kinderen natuurlijk geen prentenboeken onthouden. Ik heb er al eerder een paar besproken. Vandaag een reeks boeken waar ik enthousiast over ben.

De eerste twee boeken zijn allebei van Julia Donaldson, die ook de klassieker De Gruffalo schreef. Van haar zijn de boeken De grote grijpmedan en Stap maar op mijn bezemsteel. In het eerste boek proberen vier dieren heldhaftig de grote Grijpmedan uit het hol van konijn te krijgen, in het tweede groeit het aantal reizigers op heks’ bezemsteel al naar gelang ze hulp krijgt bij het zoeken naar alle spullen die ze verliest.

Het mooie van Julia Donaldson (en de vertalingen) is dat ze prachtige verhalen op rijm schrijft, vol humor en zinnetjes die herhaald worden die kinderen kunnen waarderen. Bovendien werkt Donaldson elke keer met tekenaars samen, in dit geval Helen Oxenbury (Wij gaan op berenjacht) en Axel Scheffler (De Gruffalo), die goed passen bij de sfeer en stijl van het verhaal. Bij onze kinderen, maar ook bij onszelf zij deze boeken zeer populair.

Uitgeverij Lemniscaat De Gele Ballon - Charlotte Dematons (karton)Een andere grote tekenares die prachtige boeken maakt is de Nederlandse Charlotte Dematons. Naast een fantastisch sinterklaasboek is ook De gele ballon een erg mooi boek. Het mooie van de boeken van Dematon is dat ze een heel verhaal schept zonder een woord op papier te zetten. En door de vele details in de bird’s-eye view, kun je blijven kijken naar deze prachtige prenten.

Speeltuin - Prentenboek Kinderboekenweek 2015De laatste van deze keer is Speeltuin van Mies van Hout. Een grappig boek waarbij de lezer op avontuur gaat met de hoofdpersonen, op weg naar een speeltuin. Naarmate je door bomen, doolhoven en over rivieren bent gesprongen wordt de climax naar de speeltuin goed opgebouwd. En of die speeltuin zo mooi is als verwacht…

Griet op de Beeck, Gezien de feiten (boekenweekgeschenk 2018)

Gezien de feitenBeoordeling: 1 ster

Je vraagt je af als je al andere recensies hebt gelezen over Gezien de feiten of je dan ook de moeite moet nemen om dit boek bij de enkels af te zagen. Maar ja, ik heb het gelezen, ik deel via mijn site alle boeken die ik lees, dus ook deze.

En teleurstellend dat het was! Ik heb eerder werk van Op de Beeck gelezen en daarover was ik enthousiast. Maar als je hetzelfde kunstje met dezelfde toon nogmaals en nogmaals uitvoert, wordt het sleets. En dan is het geen literatuur meer, maar lectuur of zelfs pulp.

Het verhaal is niet geloofwaardig, voorspelbaar en leest wel snel, maar blijft niet hangen. Volgend jaar hopelijk meer kwaliteit met Jan Siebelink.

Rutger Kopland, Geduldig gereedschap

Geduldig GereedschapBeoordeling: 4 sterren

De bundel Geduldig gereedschap  van Rutger Kopland is er wel weer eentje. Een echt Kopland, met gedichten die zo typerend zijn voor deze schrijver. Hoewel ik, zoals bij bijna elke dichtbundel, ook gedichten aantrof die mij minder raakten, zitten er ook wel weer erg mooie tussen. Ik heb de bundel met veel plezier gelezen en kan bijna niet wachten om er weer van Kopland uit de kast te halen.

Thea Beckman, De kinderen van moeder aarde

Kinderen van moeder aardeBeoordeling: 3 sterren

Ik heb in het verleden genoten van veel boeken van Thea Beckman, zowel toen ik een jaar of 13 was als later in mijn leven bij herlezing. Maar bij de trilogie over Thule voelde ik tot nu toe altijd wat reserve om die te gaan herlezen, al herinnerde ik mij wel dat ik ze allemaal gelezen had.

En die reserves die begrijp ik na het lezen van Kinderen van moeder aarde. Allereerst komt het verhaal erg langzaam op gang. Beckman gebruikt meerdere hoofdstukken om het eiland Thule te schetsen, maar in die hoofdstukken gebeurt er (vooral gezien de jongere doelgroep) niet zo veel. Bovendien is het voor een oudere lezer een te stereotiepe wereld die geschetst wordt. Alles is ongeveer omgekeerd aan onze wereld, maar daardoor is de schets na hoofdstuk 1 ook wel verder in te vullen.

Wat verder stoort is het feit dat het feminisme en de visie van de Club van Rome er zo dik en overdreven bovenop ligt. Het beeld van ‘dé man’ en ‘dé vrouw’ is zo genderbevestigend dat een feminist er eigenlijk buikpijn van zou moeten krijgen. En de oplossing voor de milieuproblematiek doet wel erg Amish-achtig aan.

En toch, toen het verhaal eenmaal op stoom kwam, was het best een interessant en leuk boek en heb ik (met name de laatste helft) snel en met plezier gelezen. Niet zoveel plezier dat ik deel twee en drie ook ga lezen, maar wel met zoveel plezier dat het boek de 1 a 2 sterren die ik aanvankelijk wilde geven.

Jacques Presser, De nacht der girondijnen (boekenweekgeschenk 1957)

Beoordeling: 3 sterren

De nacht der girondijnen is een lastig te lezen novelle door de vele associaties. Naarmate het verhaal vordert, wordt het verhaal helderder en zijn de associaties beter te volgen. Maar dit maakt het verhaal lastig te volgen.

Met kennis achteraf, wanneer je het uiteindelijk best aangrijpende verhaal vanuit Westerbork hebt gelezen, kun je veel invullen. En dat maakt het boek uiteindelijk wel mooi. Maar het is niet mijn boek.

I.S. Toergenjev, Eerste liefde

Eerste liefdeBeoordeling: 4 sterren

Ik heb al eerder werk gelezen van de grote Russen. Gogols Dode zielen stond me erg aan, Toergenjevs Eerste liefde is ook een erg mooie roman. Hoewel hij soms wat traag is, is de verliefdheid van de jongeman herkenbaar en mooi beschreven. Geloofwaardiger en serener in elk geval dat in Een verhaal met een tong, meer in lijn met een verhaal van  Jacques Vriens.

Wellicht dat voor een man het verhaal beter herkenbaar en daardoor aantrekkelijker is, maar volgens mij is dit op veel vlakken ook een universeel verhaal. Een mooi boek en passend in de Perpetua-reeks.