Astrid Sy, De brieven van Mia

Beoordeling: 4 sterren

Hoewel De brieven van Mia niet het origineelste jeugdboek is, is het wel een mooi boek. Het is prettig geschreven en de parallellie tussen Mia en Laila is mooi bedacht. Die structuur, met twee parallelle levens vol overeenkomsten zie je bijvoorbeeld ook in Gebr. van Ted van Lieshout en de wat moeilijke relatie tussen een oudere en jongere ken ik al uit Transit van Hella Haasse. Daar wordt door Sy ook nog wat Dan Brown aan toegevoegd met een zoektocht vol puzzelachtige aanwijzingen. De balans tussen al deze elementen is goed en de schrijfstijl is toegankelijk. Je kunt op een mooie manier meeleven bij de ups en downs in Laila’s zoektocht. Een aanrader voor veel lezers.

Andy Griffiths en Terry Denton, De waanzinnige boomhut met 13 verdiepingen

Beoordeling: 4 sterren

Daan is helemaal wild van de reeks De waanzinnige boomhut. Maar de boomhut is ook internationaal zeer succesvol: het boekenweekgeschenk voor de kinderboekenweek wordt dit jaar geschreven door Griffiths en Denton, de theatershow die we bezochten is een groot succes en het elfde deel kwam in februari 2022 uit. En ik snap na het lezen wel waarom het zo’n succes is: het verhaal is grappig, is ontzettend fantasierijk en voor een beginnende lezer prettig, omdat het boek stripelementen en een verhaal combineert.

Tosca Menten, Juffrouw Pots

Beoordeling: 4 sterren

Sommige kinderboeken zijn te leuk om niet ook als volwassene te willen (mee)lezen. Juffrouw Pots is er zo een. Het boek hebben we samen gelezen als gezin en we hebben hardop gelachen om alle rare dingen die juffrouw Pots doet. Ook kent het verhaal een goede spanningsboog.

Er zijn twee zaken wat storend aan het boek. Zeker in het begin doet het handelen van de juffrouw nogal denken aan de Bulstronk uit Matilda. En de zinsbouw van Menten is nogal verwarrend soms. Bij het voorlezen heb je zelfs als volwassene regelmatig zinnen die onnatuurlijk aanvoelen en daardoor ook slecht voor te lezen zijn.

Maar veel in het verhaal maakt dat je die minpunten snel vergeet. Een erg leuk boek voor kinderen van alle leeftijden, ook boven de 18.

Tom Fletcher, De Knerpers

Beoordeling: 5 sterren

Dit jaar hebben wij als gezin één van de beste kinderboekschrijvers van de laatste jaren ontdekt: Tom Fletcher. Na De Kerstmisaurus lazen wij De Knerpers en opnieuw: briljant!

Hoewel voor een volwassen lezer het verhaal herkenbare, minder originele elementen heeft, is het uitgangspunt nieuw en oorspronkelijk. Onder je bed wonen wezens, de Knerpers, in een soort omgekeerde wereld. En ’s nachts komen ze onder je bed uit op zoek naar troep. Thema’s die heel dicht aansluiten bij de angsten van veel jongere (4-8 jaar) kinderen. Monsters onder je bed, omgekeerde wereld spelen en troep maken.

Met een taalgebruik dat heel eigentijds en authentiek is, maar niet altijd even soepel voorleest, neemt Fletcher je mee in een spannend verhaal waar kinderen helemaal in op gaan. Een echte aanrader!

James Buckland, Weggeloopen!

James Bucklands boek dat pas begin twintigste eeuw in Nederland uitkwam, is een typisch product van de negentiende eeuw. Het is een moralistische klucht waarbij alle lijntjes die de schrijver aan het begin uitzet samenkomen. Het boek is afstandelijk geschreven en weinig invoelend, anders dan sommige andere boeken uit die tijd. Het is niet meer geschikt voor kinderen van nu, maar wel een zeer vermakelijk boek.

Tom Fletcher, De Kerstmisaurus

Beoordeling: 4 sterren

En plotseling ontdekken we een fantastische jeugdboekenschrijver: Tom Fletcher. Binnenkort schrijf ik op deze website over De Knerpers, maar afgelopen kerstdagen ontdekten we De Kerstmisaurus. Een fantasierijk sprookjesverhaal over de kerstman met een originele invalshoek. De schrijfstijl van Fletcher is eveneens origineel en sprankelend. Hij is een enthousiaste verteller die bijna voor je lijkt te staan om je met al zijn charisma mee te nemen in het verhaal. Enkel omdat De Knerpers nog beter is dan De Kerstmisaursus krijgt deze van mij vier sterren, de ander straks vijf.

Koos Meinderts e.a., De schelmenstreken van Reinaert de Vos

Beoordeling: 5 sterren

Dit boek over Reinaert de Vos lees je niet vanwege het verhaal. Koos Meinderts heeft een leuke bewerking gemaakt van het middeleeuwse verhaal, maar daar gaat het bij dit boek niet om.

Het fantastische van dit boek is dat er bij elk hoofdstuk een andere illustrator gevraagd is de kapitaal en de afbeelding bij het hoofdstuk te maken. Al die prachtige tekenstijlen bij elkaar is een feestje. Niet voor niets DWDD boek van de maand geweest en niet voor niets vijf sterren van mij 🙂

Paul Biegel, ik wou dat ik anders was

Ik heb in het verleden al eerder werk van Paul Biegel gelezen. Niet alles vond ik even goed. En ook Ik wou dat ik anders was vind ik niet zo leuk. Het is een nogal voorspelbaar boek, omdat Anders de tafel van 7 aan het leren is en daardoor weet je precies waar je in de spanningsboog zit.

Bovendien is het verhaal van een jongetje dat iets voor school moet leren en in een insectenwereld terecht komt wel erg bekend… Ik heb het boek uit, maar daar is dan ook alles mee gezegd.

Anna Hubert van Beusekom, Piepkuikentje

Beoordeling: 3 sterren

Piepkuikentje is een typisch en best wel leuk meidenboek uit de vooroorlogse periode. Het is leerzaam voor de lezer van nu om een beeld te krijgen van van het leven van burgermeisjes uit de betere standen. Maar dat leven van die meisjes was niet zo heel spannend. Dit verhaal lijkt in een lange lijn boeken te liggen zoals ik me Pride & Prejudice herinner: de meiden mogen niet zoveel en het gaat enkel over de jongens. Een aardig boek dat ondanks zijn bijna 100 jaar wel snel weg las.

Sjoerd Kuyper, Bizar

Beoordeling: 4 sterren

Bizar van Sjoerd Kuyper heeft een interessant uitgangspunt: een meisje dat alleen maar boeken heeft gelezen tot nu toe moet het echte leven in. Zijn manier van schrijven is leuk, de stijl lijkt bijna op volwassenen gericht.

Het sarcasme, de maatschappijkritiek, is mooi verweven in het verhaal. Het uitgangspunt van het boek biedt Kuyper een mooi perspectief op de werkelijkheid.

Wat minder was aan het boek is de bizar lelijke kaft en enkele rare formuleerfouten die er door de uitgever niet uitgehaald zijn. Zo staat op bladzijde 44: ” Donnie kan zijn weer tent uit.”. Tot slot wordt het verhaal wordt door alle gedachtespinsels ook nog wel eens wat opgehouden.