Marjan Berk, Nooit te oud!

Beoordeling: 2 sterren

Tja, soms heb je van die boeken of schrijfsters waarvan je een boek in je collectie hebt die je niet direct zelf zou uitkiezen. Maar je wilt als docent en geïnteresseerde in literatuur wil je je horizon ook wel eens verbreden. Maar deze horizon hoef ik niet meer over.

Nooit te oud is niet spannend opgebouwd, ik kan met niet inleveren, is niet mooi geschreven, heeft een raar onverwacht einde; het enige fijne was dat het snel las en dus ook weer snel uit was. En voor die moeite, een tweede ster.

Abdelkader Benali, De stem van mijn moeder

Beoordeling: 3 sterren

Abdelkader Benali schrijft doorgaans mooie boeken. Soms ook mindere. De stem van mijn moeder is wat dit betreft een mooie middenmoter. De lichte toon van vertellen is erg prettig en past wat mij betreft goed bij wat ik van hem heb gezien bij ons op school.

Maar het probleem met dit boek is dat het nergens schuurt. En dat de vader nooit sprong is nogal voorspelbaar. Het boek leert je mooie mensen kennen die met de zachte blik van de verteller worden beschouwd, maar dat levert geen spetterende literatuur op.

Kees van Beijnum, De oesters van Nam Kee

Beoordeling: 3 sterren

Van Oesters van Nam Kee heb ik jaren geleden al de film gezien. En eindelijk kwam ik toe aan het lezen van het boek. En mijn beoordeling in sterren bij boek en film is gelijk. Dat ligt echter aan iets anders dan bij de film. Ja, ook in het boek zit expliciete seks, maar doordat het boek veel meer context heeft, is dat minder nadrukkelijk aanwezig; minder gericht op effectbejag bij de kijker/lezer.

Nee, bij Oesters van Nam Kee als boek is mijn probleem dat we wat te lang in het hoofd van Berry blijven zitten. Het verhaal heeft een spanningsboog die langzaam opgebouwd wordt: we weten dat Berry vastzit, na een tijdje ook waarom, maar de vraag hoe hij daar gekomen is blijft het spannende element. Maar die spanningsboog wordt wat lang opgerekt, waardoor ik in het midden van het boek mezelf er echt even doorheen moest slepen.

Dus het is een aardig boek met een interessant verhaal, maar geen briljant boek. Het grappige is ook dat het boek bijna niet meer op boekenlijsten voorkomt in de bovenbouw van havo en vwo. En dat zegt vaak wat over de uiteindelijke kwaliteit van een boek, in elk geval op het vlak van de spanning.

Maria Barnas, De baadster

Beoordeling: 1 ster

Soms heb je van die boeken waarbij je na de eerste bladzijde al denkt “hoe ga ik die ooit uit krijgen”. Ik neem me dan altijd voor om minimaal een derde van het boek gelezen te willen hebben, voordat ik het definitief wegleg. Zelfs dat is me bij De baadster van Maria Barnas niet gelukt: onsamenhangend, wollig, oninteressant en zo kan ik nog wel een paar termen bedenken in deze richting. Niets voor mij in elk geval.

René Appel, Loverboy

Beoordeling: 2 sterren

Van sommige boeken snap ik heel goed dat havo 4 er enthousiast over is. Bij Loverboy van René Appel is dat bijvoorbeeld het geval. Het verhaal is voor mij wat voorspelbaar en het boek heeft een opvallende hoeveelheid bijvoeglijke naamwoorden. Dat maakt het beeldend en voor de lezer eenvoudig om te volgen, maar ook wat wollig. Het is niet zo’n bijzonder verhaal dat ik wel (net) heb uitgekregen.

Isabelle Allende, De winter voorbij

Beoordeling: 4 sterren

Mijn eerste Isabelle Allende is me wel bevallen en dat ondanks diverse minpuntjes in dit boek. De winter voorbij kent een wat rommelig perspectief en bevat de nodige clichématige scènes. Ook de formulering was wat saai door de vele herhalingen.

Máár, de spanningsopbouw in het boek is prima en er zitten heel interessante personages wat maakt dat je blijft lezen. Ook zit de politiek van Zuid-Amerika mooi verweven in het boek, zonder storend te worden. Daarom, ondanks de kritische nootjes, toch 4 sterren

Henk Apotheker, De Turkenflat

Beoordeling: 3 sterren

Hoewel De Turkenflat wat traag op gang komt, wordt het toch een spannend verhaal. Je blijft benieuwd naar de achtergronden bij de verdwijning van Ayse, maar voor mijn gevoel wordt dat verhaal nogal verstoord door de achtergronden bij Dennis’ leven. En ja, de verhalen raken elkaar, maar het maakt het verhaal vooral een stuk trager. Geen briljant boek, maar uiteindelijk wel vermakelijk.

Özcan Akyol, Eus

Beoordeling: 4 sterren

Eus is niet alleen een boek dat je op zichzelf kunt beschouwen. Het is zo’n boek dat in een netwerk van maatschappelijke tendensen en literaire evenkniën zijn plek vindt. 

Allereerst is Eus een prettig lezend boek met een interessante hoofdpersoon met dito gedachtewereld, het is ook een spannend verhaal, zeker in de tweede helft van het boek. Je zit te wachten op het moment dat het fout zal lopen en dat duurt behoorlijk lang nog. Bovendien is het verhaal over de moeilijke gezinsverhoudingen interessant om te volgen

Maar Eus is ook een boek waar tussen de regels door allerlei maatschappelijke problemen en tendensen zichtbaar worden. De rol van migranten in de samenleving, sociale en economische ongelijkheid, drankmisbruik en de wijze waarop mensen in het criminele circuit belanden. Het komt allemaal meer of minder expliciet aan de orde. 

Maar Eus staat hierin niet op zichzelf: vleugjes Het SchnitzelparadijsAlleen maar nette mensen, De kleine blonde dood en De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween zijn deel van het netwerk van boeken waar Eus elementen van in zich heeft. Een leuk boek, maar minder origineel dan de ronkende recensies doen vermoeden.