Marcel van Roosmaalen, Nederland onder het systeemplafond

Beoordeling: 4 sterren

Jaren geleden vond ik de artikelen op De Correspondent onder de noemer “Onder het systeemplafond”. En nu het boek uitkwam wilde ik het heel graag hebben. Het is een boek om heerlijke elke dag één of twee verhalen uit te lezen. Het typeert heel erg Nederland zoals ik dat onder andere bij D66 heb ervaren. Maar je merkt, zoals wel vaker bij columnbundels, dat je niet te veel achter elkaar moet lezen. De stijl, de inhoud; er komt wel erg veel herhaling in te zitten. Maar het blijft grappig, elke keer weer.

Raya en de laatste draak (regie: Don Hall en Carlos López Estrada)

Beoordeling: 4 sterren

Raya en de laatste draak is de tweede grote Disneyfilm die op Disney+ verscheen deze zomer naast Luca. En deze film is voor mij duidelijk beter dan Luca: het verhaal is mooier opgebouwd, er is ook meer verhaal. Bovendien zijn de graphics beter en klopt de sfeer en het verhaal mooi met elkaar. Waarom is hij dan toch minder goed dan bijvoorbeeld Frozen II? Omdat de graphics in die laatste nog weer net iets beter zijn. Bovendien heeft Raya en de laatste draak elementen uit diverse bestaande verhalen, zoals Lord of the rings en Star Wars

Luca (regie: Enrico Casarosa)

Beoordeling: 3 sterren

De nieuwste Disneyfilm maakt altijd nieuwsgierig en deze zomer kwamen er zelfs twee films uit op Disney+. Luca is een leuke, gezellige zomerfilm. Vrolijke Italiaanse muziek, vrolijke felle kleuren, vrolijke doldwaze avonturen. Maar al die vrolijkheid is niet zo vernieuwend als je mag verwachten van zo’n groots aangekondigde Disneyfilm.

De graphics vallen me wat tegen in vergelijking met bijvoorbeeld Fronzen 2, terwijl die film alweer twee jaar oud is. Bovendien is het verhaal ook niet zo origineel: een beetje De kleine zeemeermin met een modern sausje. De kinderen vinden het erg leuk, maar ik kijk liever Raya en de laatste draak, die andere grote film van de zomer van 2021.

Hanna Bervoets, Wat wij zagen (boekenweekgeschenk 2021)

Beoordeling: 5 sterren

Dat het boek Wat wij zagen van Hanna Bervoets nog voor verschijnen aan verschillende buitenlanden is verkocht, verbaast mij niet. Wat een indrukwekkend verhaal levert Bervoets weer af. Typisch Bervoets wanneer je het met haar andere boeken vergelijkt.

Het thema van Wat wij zagen is niet alleen actueel, maar spreekt mij met mijn technische interesse natuurlijk direct aan. Het verhaal beschrijft het leven van een content moderator bij Facebook: de mensen die alle filmpjes en foto’s beoordelen die niet voldoen aan de richtlijnen en die gemeld zijn. De hele dag beelden zien van mishandeling, moord, verkrachting of terrorisme doet iets met een mens. Maar het leven van de mens buiten die baan doet er ook toe. En als die verstrengeld raken, krijg je Wat wij zagen.

Een prachtig boekenweekgeschenk dat iedereen zou moeten lezen!

Naeeda Aurangzeb, 365 dagen Nederlander

Beoordeling: 5 sterren

Dit is nou de kracht van het weglaten. 365 dagen Nederlander is geen letterlijke aanklacht, geen lopend verhaal, geen uitleg. Het zijn losse schetsen, fragmenten, ervaringen uit een leven (meerdere levens?), samengebracht in 365 gebundelde anekdotes. En juist de kracht van de herhaling, de kracht van de verbazing (zeggen mensen dit soort dingen echt?!) en de kracht van de eenvoud, maken dit een zeer krachtig boek.  

Tara Westover, Leerschool

Beoordeling: 4 sterren

Soms heb je van die boeken die je raken, die je aan het denken zetten en dat ook na lezen nog een tijdje doen. Dat is het geval bij Leerschool van Tara Westover. Het boek is indrukwekkend en de lessen die Westover leert, neem je als lezer mee.

Wat wel wat storend is, is het eerste gedeelte van het boek. Het verhaal is daar wat traag en kent nogal wat herhaling. Die is nodig om de groei van Westover in het tweede deel te verklaren, maar dat effect had ook met een iets hoger tempo behaald kunnen worden.

Bovendien zijn sommige gebeurtenissen bijna zo ongeloofwaardig dat je als daardoor wat uit het verhaal wordt gehaald. Maar wetende dat dit haar levensverhaal is, zij het haar interpretatie van de gebeurtenissen, maakt dat je toch mee wilt gaan in haar realiteit.

Tosca Menten, Juffrouw Pots

Beoordeling: 4 sterren

Sommige kinderboeken zijn te leuk om niet ook als volwassene te willen (mee)lezen. Juffrouw Pots is er zo een. Het boek hebben we samen gelezen als gezin en we hebben hardop gelachen om alle rare dingen die juffrouw Pots doet. Ook kent het verhaal een goede spanningsboog.

Er zijn twee zaken wat storend aan het boek. Zeker in het begin doet het handelen van de juffrouw nogal denken aan de Bulstronk uit Matilda. En de zinsbouw van Menten is nogal verwarrend soms. Bij het voorlezen heb je zelfs als volwassene regelmatig zinnen die onnatuurlijk aanvoelen en daardoor ook slecht voor te lezen zijn.

Maar veel in het verhaal maakt dat je die minpunten snel vergeet. Een erg leuk boek voor kinderen van alle leeftijden, ook boven de 18.

Hartger Wassink, ® zijn als leider

Beoordeling: 3 sterren

® zijn als leider is een aardig managementboek van de maker van een behoorlijk interessante podcastreeks. Net zoals in de podcastinterviews is de stijl en toon van Wassink in dit boek toegankelijk en in het audioboek heeft hij een prettige wijze van voorlezen. Het boek is leuk, maar niet zo origineel.

Veel van wat er in dit boek staat, staat ook in honderden andere managementboeken. De accenten zijn anders, persoonlijk gelegd door Wassink, maar als je meer van dit soort boeken leest, wat voegt deze dan toe? Hij leest en luistert fijn. Dat wel.

Rutger Bregman, Wat maakt een verzetsheld?

Beoordeling: 4 sterren

Ik las al eerder werk van Bregman, zoals De meeste mensen deugen en Het water komt. Dit boek zit in dezelfde lijn als de verhalen uit die boeken. Daarbij zie je wel dat Bregman een bepaalde stijl en een bepaalde opbouw hanteert. Wat hij vertelt is interessant, leuk om te lezen, maar ook steeds minder origineel in zijn aanpak. Ik blijf enthousiast, maar Bregman moet wel opletten dat hij niet te vaak iets uitbrengt, zodat hij snel van 5 naar 4 naar 3 naar 2 naar 1 ster zakt.

P.J. Cohen de Vries, Kinderen uit m’n klas

Beoordeling: 3 sterren

Een docent is een docent, of hij nu in 1312, 1930 of 2021 werkt. En een columnbundel van een docente uit 1923 is dus ook het werk van een docente. Literair is ze niet zo sterk als een Theo Thijssen maar de wijze van portretteren maken de kinderen levensecht. De taal is wel wat verouderd en niet heel bijzonder en dat maakt het je verplaatsen in de bundel soms wat lastig. Het is niet een boek dat je in één ruk van kaft tot kaft wilt lezen, zoals ook moderne columnbundels. Maar als je regelmatig wat leest, kun je zeker genieten van deze krantenstukjes.