Godfried Bomans, De laatste knal

Beoordeling: 1 ster

Bomans is een taalkunstenaar en ik heb al eerder, enthousiast, boeken van hem gerecenseerd. Maar de verhalen uit De laatste knal zijn braaf, kleinburgerlijk en helemaal niet meer zo grappig.

Het opvallendste is nog wat Bomans over Zwarte Piet schrijft: een onderwijzer heeft blijkens de tekst aangegeven dat Piet een bewijs is van rassendiscriminatie. Bomans’ argumentatie dat men in Oeganda geen weet heeft van wat wij hier doen, stamt duidelijk uit een andere tijd.

Steve Jobs (regie: Danny Boyle)

Beoordeling: 5 sterren

Steve Jobs is de tweede biopic die in de jaren na diens dood uitkwam. Jobs heb ik nog niet gezien, maar over Steve Jobs ben ik erg enthousiast.

Het is een leuke film en de keuze om drie sleutelmomenten in het leven van Jobs en de ontwikkeling van zijn bedrijf te nemen. Het brengt een zekere spanning en eenheid in de film en voorkomt dat het een langdradig verhaal wordt waar alles in moet zitten.

Het acteerwerk van met name Fassbinder, maar ook de andere acteurs is geweldig en je krijgt een goed beeld van de mens die Jobs was.

Jurassic World (regie: Colin Trevorrow)

Beoordeling: 3 sterren

Ik vond, zoals volgens mij iedereen van mijn leeftijd, Jurassic Park een geweldige film. The lost world vond ik al minder. En Jurassic World is echt niet zo best. Van de dinosaurusfilm van Steven Spielberg is alleen nog een gooi-en-smijtfilm overgebleven. De romantiek, het verhaal, het net een stapje verder gaan in humor en wetenschap uit de eerste film is volledig weg.

Waar het origineel nog veel animatronica bevatte, waardoor het er echt uitzag, is dat in deze film volledig door niet al te goede graphics vervangen. Drie sterren, omdat het een best vermakelijke gooi-en-smijtfilm is, maar dan ben ik al erg ruimhartig vind ik zelf.

Mike Boddé, Pil

Beoordeling: 3 sterren

Mike Boddé schreef met een Pil een eerlijk boek over zijn depressie. Het boek is ondanks dat thema grappig en qua vormen heel divers: poëzie, proza, biografie, teksten van anderen, het is een rijk boek. Wel gebruikt Boddé de opsomming wel erg vaak als stijlfiguur. Soms gebeurt dat goed, maar vaak ook wel wat te veel en te lang. Het leest lekker, maar niet het bijzonderste boek ooit.

Marion Bloem, Geen gewoon Indisch meisje

Beoordeling: 2 sterren

Het concept van Geen gewoon Indisch meisje, de verscheurdheid van de hoofdpersoon weergeven door haar twee namen en twee persoonlijkheden te geven, is op zichzelf mooi en origineel. Maar het boek wordt door de wijze van formuleren en structureren veel te fragmentarisch.

Je weet nooit precies door wiens ogen je het verhaal beziet. En ook in de tijd en gebeurtenissen springt het verhaal van hot naar her. Bovendien is de schrijfstijl met veel korte zinnen vermoeiend om te lezen.

Ik ben ongeveer tot op een kwart gekomen, maar daarna kon ik het niet meer opbrengen. Het boek is niet superslecht, maar echt totaal niets voor mij.

Frits Bolkenstein, J.H. Schoolezing 2011

 Beoordeling: 4 sterren

Het boek J.H. Schoolezing 2011 bevat meerdere teksten die allen gaan over het integratie- en migratiestandpunt van Frits Bolkenstein. Interessant om een keer te lezen, omdat ik deze visie en ontwikkeling alleen vanuit de tweede hand ken.

Wat mij opviel in de teksten is dat er duidelijk een bepaalde (conservatief-liberale) basis en een zeker wereldbeeld onder de visie van Bolkenstein ligt. Hij baseert zich daarbij op langlopende onderzoeken en diverse wetenschappelijke bronnen. Dat is totaal anders dan bij enkele van de populisten als Wilders en Baudet.

Doordat je het bij Bolkenstein ook over zijn uitgangspunten kunt hebben, kan ik ook vaststellen welke uitgangspunten ik totaal niet met hem deel. Ik kom dan ook op totaal andere visies uit rondom dit thema, maar met deze teksten is het wel inhoudelijker debatteren dan met holle frasen of simplistische oplossingen.

Maar de teksten lijken ook door de tijd ingehaald: de plek die mensen met een migratieachtergrond in onze samenleving innemen is totaal veranderd sinds de jaren ’90 en ’00: dat zie ik elke dag in mijn klassen op de Knip. De emancipatie en integratie is vele stappen verder.

Eurovision Song Contest: The Story of Fire Saga (regie: David Dobkin)

Beoordeling: 2 sterren

De film Eurovision song contest: the story of Fire Saga laat zien dat een slechte film goed gemaakt kan zijn. Het verhaal is bagger, de grappen zijn flauw en het acteerwerk is slecht.

Maar de film is, ondanks dat alles, wel goed gemaakt: de muziek zit goed in elkaar, de cast, inclusief Pierce Brosnan, is briljant, locaties zijn mooi, sfeer is goed en je leeft stiekem best mee. Maar het verhaal is zo voorspelbaar en de grappen zo over the top, dat ik er toch niet veel meer dan twee sterren uit kan persen.

Annejet van der Zijl, Leon & Juliette (boekenweekgeschenk 2020)

Beoordeling: 4 sterren

Bij elk boek van Annejet van der Zijl is het de vraag: is het een literair werk. Dat is ook bij het boekenweekgeschenk van 2020 het geval. Leon en Juliette vertelt het verhaal van een onmogelijke liefde in het zuiden van de VS in de 19e eeuw.

Bij dit verhaal en deze periode past het alwetende perspectief heel erg goed. De toon van een prettige geschiedenisdocente die je dit verhaal vertelt is fijn. Een leuk boek en een erg leuk boekenweekgeschenk.

The Lion King 3: Hakuna Matata (regie:

Beoordeling: 3 sterren

Heel vaak is een tweede deel van een reeks niet zo’n sterke film en de derde wordt vaak nog minder. Maar bij Lion King 3: Hakuna Matata is dat minder het geval. Het is een aardig leuke film, waarbij het verhaal van de oorspronkelijke film door de ogen van Timon en Pumba wordt verteld. Met de nodige humor voegt deze film wel wat extra’s toe aan de oorspronkelijke film. Geen briljante film op zichzelf, maar een grappig concept voor een derde deel.