Geschenk, bijdragen van Nederlandse schrijvers en schrijfsters (boekenweekgeschenk 1932)

Beoordeling: 2 sterren

Het boekenweekgeschenk uit 1932 is een bundel vragenlijsten ingevuld door toen bekende schrijvers. Het biedt daarmee een interessante historische staalkaart van de literaire wereld anno toen. Maar het is voor een huidige lezer verder niet spannend. Het is als een willekeurig vriendenboekje van een basisschoolkind. Leuk voor het kind en zijn ouders, maar voor de rest van de wereld niet zo boeiend.

Leo Vroman, 126 gedichten

Beoordeling: 2 sterren

Twee sterren voor Leo Vroman. Kan dat? Ja, ik zal wel moeten. Er staan veel niet zo aansprekende gedichten in deze bundel, een aantal aardige gedichten en een enkele erg goede. De gedichten zijn goed en de gedichten zijn degelijk, maar niet fantastsich. Het sprankelt niet. En ik lees nogal eens wat gedichten.

The penguins of Madagascar (regie: Eric Darnell & Simon J. Smith)

Beoordeling: 2 sterren

Penguins of Madagascar is zo’n vervolgfilm waarbij je precies krijgt wat je van een vervolgfilm op een succesreeks verwacht: slecht gemaakt en raar verhaal en zwak uitgevoerde film. Gewoon goedkoop geld verdienen. Leuk voor kinderen, maar laat deze verder links liggen.

Clare Lennart, De twee negerpopjes (boekenweekgeschenk 1949)

Beoordeling: 2 sterren

Veel oudere literatuur, vooral boekenweekgeschenken, zijn heel behoudend. Brave boekjes die je veilig aan iedereen kon weggeven tijdens de boekenweek. En De twee negerpopjes past prima in die traditie. Het woord negerpopjes zal tegenwoordig tot veel reacties leiden, maar was in 1949 een gewoon woord. Een vrouw komt deze popjes tegen in een doos en dat leidt tot een hele reeks melancholische gebabbel. Allemaal herinneringen met de popjes, situaties waarin de popjes aanwezig waren. Maar er is geen centraal doel, geen probleem waar de hoofdpersoon mee worstelt. Heel veilig, maar ook heel erg saai.

Marianne Philips, De zaak Beukenoot (boekenweekgeschenk 1950)

Beoordeling: 2 sterren

Hoewel de uitgever op de website hoog opgeeft van de kwaliteiten van De zaak Beukenoot heb ik die in dit boekje nog niet helemaal ontdekt. Ja de auteur doet een aanval op de klassenjustitie in Nederland. Ja, het is een snel leesbaar boek. Maar het is ook niet heel erg spannend en je vraagt je af waarom dit verhaal tot deze lengte moest worden opgerekt.

De mooiste uitspraak doet de president van de rechtbank: ‘Als fouten in de rechtspleging eenmaal onherstelbaar zijn, moeten ze niet openbaar worden gemaakt.’ Een thema dat helaas vandaag de dag (zie de Toeslagenaffaire en andere misstanden bij de overheid) helaas nog erg actueel is.

Andreas Burnier, De zwembadmentaliteit

Beoordeling: 2 sterren

Het eerste essay in deze bundel van Andreas Burnier is erg interessant. Het thema van het masculiene en het feminiene past heel goed in de tweede feministische golf en inhoudelijk merk je dat we inmiddels een feministische golf verder zijn. Los van de afstand in tijd en thema, worden de volgende essays echter ook minder boeiend. Ze zijn te filosofisch en het is niet helemaal mijn thema. Een belangrijke bundel met belangrijke inzichten, maar voor mij niet iets om van kaft tot kaft uit te lezen.

Holidate (regie: John Whitesell)

Beoordeling: 2 sterren

Tja, bij de Holidate hoef je alleen maar naar de poster te kijken en je kunt de film al ongeveer uitspellen. Zo clichématig. De film begint met kerst, twee mensen daten om niet alleen te zijn met de feestdagen, zijn bij elke volgende feestdag ook elkaars +1 en de volgende kerst worden ze echt verliefd. De film is wel aardig omdat hij op een bepaalde manier grappig is. Maar een goede film? Nee, dat niet.

A California Christmas (regie: Shaun Piccinin)

Beoordeling: 2 sterren

A California Christmas is zo’n voorspelbaar kerstfilmverhaal vol romantiek volgens een vast stramien. Twee mensen leren elkaar kennen, vinden elkaar eerst niet zo interessant, maken van alles mee, groeien naar elkaar toe, dan komt het dieptepunt waarop de leugen uitkomt, maar uiteindelijk keert de held ten goede, blijkt een overleden opa een briljante nalatenschap gedaan te hebben en kwam alles goed. Het is dat de hoofdrolspelers ook echt verliefd op elkaar werden waardoor er een goede chemie in het verhaal zit, maar verder is dit 13 in een dozijn.

A.L.G. Bosboom-Toussaint, Het huis Lauernesse

Beoordeling: 2 sterren

Het huis Lauernesse is een negentiende-eeuwse roman in de traditie van boeken waarbij grote politieke of maatschappelijke gebeurtenissen ingrijpen op het leven van gewone mensen. Dat geldt ook voor Mariken van Nimwegen waarbij Mariken wordt verdreven doordat haar tante geraakt is door de gebeurtenissen rond de graven van Gelre of Het huis van de moskee waarbij de omwentelingen in Perzië ingrijpen op één familie.

Maar Het huis Lauernesse is wel duidelijk een boek uit een andere tijd, uit een andere leescultuur. Het doet me erg denken aan Pride & prejudice dat ik heb moeten lezen voor mijn master 19e-eeuwse literatuur. Te traag, te saai, te veel uitleg. Het is niet mijn soort boek.

En dat ondanks de interessante religieuze disputen en het feit dat ik bijvoorbeeld Klaasje Zevenster dat eenzelfde soort inslag heeft wel erg kon waarderen.

Oscar van den Boogaard, Meer dan een minnaar

Beoordeling: 2 sterren

Ik ben enthousiast begonnen aan Meer dan een minnaar maar moest op de helft van het boek mijn meerdere in deze roman erkennen. Het verhaal is te vaag en onsamenhangend en kent te weinig spanningsboog om dat te aanvaarden. Het sfeertje lijkt een beetje op dat wat ik me herinner uit De Biechtspiegel, maar dan minder intrigerend. Na ruim de helft toch nog weggelegd.