E.K. Grootes, Liederen van Bredero

Beoordeling: 4 sterren

Eerder heb ik het Groot Liedboek van Bredero in de Griffioen-uitgave al besproken. Mijn beoordeling van het werk van Bredero is onveranderd, wel kent deze uitgave van Grootes een prima verantwoording en helder en zeer informatief nawoord, dus één sterretje extra.

The big wedding (regie: Justin Zackham)

Beoordeling: 4 sterren

Een cast kan veel doen, het kan een gemiddelde film optillen naar een hoger niveau en dat gebeurt bij The big wedding. Het verhaal is aardig, maar niet briljant, de grappen zijn aardig maar niet briljant en de plot is voorspelbaar en niet zo briljant. En toch is The big wedding een erg leuke film. Robert de Niro, Diane Keaton, Susan Sarandon, Robin Williams om maar enkele namen te noemen. Een voorzichtige aanrader!

 

A teacher (regie: Hannah Fidell)

https://i2.wp.com/dl9fvu4r30qs1.cloudfront.net/c5/75/5da627494c8f845bae782018358a/a-teacher-web.jpg?resize=150%2C201

Beoordeling: 4 sterren

Het feit dat de docente in A teacher haar leven te gronde gaat richten is al vrij snel duidelijk. Wat dat betreft biedt de film niet veel spanning. Maar het gevoel dat blijft hangen is de indringendheid van haar obsessie. Je ziet het vastlopen, voelt het vastlopen en kunt er niets (meer) aan doen als kijker.

De film is ook indringend gefilmd, de stille scènes waarin ze hardloopt zijn bijzonder en geven je als kijker ook een bezinningsmomentje. Minder is dat de film een zekere voorspelbaarheid heeft en zo’n hechte structuur dat de spanningsboog eigenlijk wat te lang is geworden. Je wordt in de film gezogen, maar zakt er ook wel weer een paar keer uit tijdens het kijken, tot je bij de climax komt.

Toch blijft de film wel in je gedachten hangen na afloop: knap gemaakt.

His girl friday (regie: Howard Hawks)

https://i1.wp.com/www.kennelco.com/wp-content/uploads/2015/01/His-Girl-Friday.jpg?resize=133%2C200Beoordeling: 4 sterren

Op Youtube zijn ontzettend veel oude Hollywood-films te zien. Zo ook His girl friday. Een klucht vol verwikkelingen die op allerlei manieren samenhangen. Nog steeds grappig, nog steeds goed geacteerd en nog steeds erg vermakelijk. De vele personages en hun onderlingen samenhang maken het wel wat lastig om het verhaal te volgen en bij vlagen is het wat overdreven, maar ik ga vaker eens Youtube afstruinen. Voor wie nieuwsgierig is geworden, kan hieronder direct kijken!

Spoorloos (regie: George Sluizer)

https://i1.wp.com/www.filmtotaal.nl/images/covers/a8vx4bshcq.jpg?w=800Beoordeling: 4 sterren

Een van de meestgelezen boeken, volgens mij, op boekenlijsten in het examenjaar: Het gouden ei van Tim Krabbé. Van veel succesvolle boeken is ook een film, zo ook van deze: Spoorloos. En dit was weer eens een boekverfilming om blij van te worden.

De film is Frans/Nederlands en dat geeft de film direct iets authentieks. De film komt wat langzaam op gang en de nadruk ligt in eerste instantie erg op het moment van verdwijnen van Saskia. De focus in de rest van de film ligt ook meer op de omgang met de vermissing dan op wat er gebeurd is en de motieven van de ontvoerder.

Wel is duidelijk dat Tim Krabbé zowel script als boek heeft geschreven. De keuzes die in de film zijn gemaakt zijn begrijpelijk en niet storend voor wie het boek al kent. Bovendien geeft de film een mooi tijdsbeeld van de jaren ’80. Dat maakt echter ook dat de film in zijn acteerwerk wat verouderd overkomt. Blijkbaar is in bijna 30 jaar nogal wat veranderd in de manier waarop we mensen graag zien optreden in films en met name de wijze van articuleren stoort soms wat.

En wat is er mooier dan de film direct kijken na het lezen van een recensie. Veel plezier!

James Bond: Spectre (regie: Sam Mendes)

Beoordeling: 4 sterren

De nieuwste James BondSpectre, is een goede, een spannende, niet de beste, maar wel veel beter dan veel van de films van de laatste jaren.

Wat is er spannend? Vooral de opening is spectaculair en maakt erg nieuwsgierig. Bovendien komt ook deze film weer erg dicht bij de persoon van Bond zelf, net zoals Skyfall. Wat bovendien erg goed is aan deze film is dat er veel verwijzingen in zitten naar andere Bond-films, zoals de vechtscène in de trein die doet denken aan From Russia with love en de achtervolging in het hoofdkantoor van MI6 verwijst naar het doolhof in The man with the golden gun. Voor een Bond-fan erg leuk, maar wanneer je die kennis niet hebt, blijft de film ook leuk.

Maar dan de kritiekpuntjes. Met Spectre plaatst de film zich in een lange traditie waarin deze organisatie een rol speelt in de Bond-films. Deze lijntjes vanuit het verleden worden echter wat geforceerd aan elkaar en aan het persoonlijk leven van James Bond gekoppeld.  Iets waar je als argeloze kijker minder last van hebt, dan wanneer je meer films hebt gezien hebt. Een zeer vermakelijke avond is in elk geval gegarandeerd.

Frederik van Eeden, Pauls ontwaken

Beoordeling: 4 sterren

De negentiende eeuw, de literair mooist eeuw ooit, heeft weer een pareltje aan mij getoond: Pauls ontwaken. Frederik van Eeden schreef voor zijn overleden zoon een requiemroman, zoals A.F.Th. van der Heijden dat in deze eeuw voor zijn zoon ook deed. Ook in dit boek toont zich de psychoanalyticus en naturalist Van Eeden. Maar wat een opvallend verschil is met onder andere Van de koele meren des doods is dat hij hier geen afstand tot zijn onderzoeksobject kan bewaren. De emotie schijnt door de naturalistische beschrijving van Pauls natuur (persoonlijkheid) en sterven (ontwaken).

Bovendien heb ik bij Van Eeden de alzielgedachte leren kennen tijdens mijn studie en die zie je in Pauls ontwaken zeker terug. Het enige dat maakt dat ik toch geen vijf sterren geef voor dit boek, is het feit dat het boek na verloop van tijd best eentonig wordt. Het is superinteressant, bij vlagen briljant, maar niet altijd en overal.

Ted van Lieshout, Boer Boris gaat naar de markt

Beoordeling: 4 sterren

Sinds een paar maanden zijn Jessie, Noor, Daan en ik helemaal fan van Boer Boris. Nu was ik al fan van Ted van Lieshout als schrijver van onder andere het prachtige Gebr. Maar hij komt toch het best tot zijn recht als dichter van kindergedichten. En wanneer je dochter bij haar eerste honderd woordjes “boe bo”  al heeft zitten, weet je dat je iets moois geschreven hebt.

Nu is Boer Boris gaat naar de markt net geen vijf sterren waard en dat komt vooral omdat we Boer Boris gaat naar zee nog beter vinden. Er zitten wat rare rijmwoorden (boter – motor) en wat foutjes in het metrum (boordevol vitamines) in. Die imperfecties ontbreken bij zijn andere Boris-boek.

Johnathan Swift, Gulliver’s travels (deel 1 en 2)

Beoordeling: 4 sterren

Gulliver’s Travels of volledigerwijs Travels into Several Remote Nations of the World. In Four Parts. By Lemuel Gulliver, First a Surgeon, and then a Captain of Several Shipsis de grote roman, de klassieker van Johnathan Swift. En dan heb ik deze ook nog gelezen in de vertaling van Albert Verwey, de grote laat-negentiende-eeuwse dichter en essayist. Het verhaal is intelligent, interessant, maar na het eerste deel, vervalt Swift wat in herhaling. Zijn doel is dan ook niet originele landen laten zien, maar Engeland en Europa een spiegel voorhouden.

Toch heb ik me ondanks de contextgebonden boodschap en de soms gedateerde humor erg vermaakt met het boek, ook al heb ik het tussen deel 1 en 2 even weggelegd om het herhalingsprobleem te vermijden. Een groots boek, dat bleek al en dat zie ik bij lezen ook.

Laia Fàbregas, Gele dagen

Beoordeling: 4 sterren

Hoewel Laia Fàbregas in het Nederlands schrijft, ademt haar boek Spaansheid aan alle kanten. Het verhaal speelt in Spanje, maar dat is oppervlakte. Ook de structuur van het verhaal doet ‘Spaans’ aan, zoals de romans van Carlos Ruiz Zafon: erg leuk voor structuuranalyse bij Nederlands, maar niet heel leesbaar. Er zitten diverse personages in met elk hun visie op de situatie, diverse herhalingen en nogal wat uitleg die het verhaal voorspelbaar en wat saai maken.

Aan de andere kant weet Fàbregas met het verhaal over de disfunctionele familie en verstoorde vriendschap tussen Ruth en Sira wel te boeien. Je trekt je het lot van Sira binnen het gezin snel aan, al kan het lot van haar broer me wat minder schelen en dat van Ruth en de Cécilia Sicilia al helemaal niet. Een treurig gezelschap al met al, dat je wel aan het denken zet.