Dumplin’ (regie: Anne Fletcher)

Beoordeling: 2 sterren

De kwaliteit van films op Netflix loopt de laatste tijd rap terug. Zo ook bij deze film. Dumplin’ vertelt het nogal voorspelbare en clichématige verhaal van een te dik meisje dat graag in een missverkiezing mee wil doen en een bitchy moeder die de organisatrice is van zo’n wedstrijd. De rest van het verhaal kunt u waarschijnlijk wel raden… Niet zo’n beste film. Maar ja, dat weet je ook wel als Jennifer Aniston de hoofdrol speelt.

How to train your dragon 1 en 2 (regie: Dean DeBlois)

Beoordeling: 4 sterren

Nadat Daan en ik eerder dit jaar het derde deel van Hoe tem je een draak zagen, moesten we natuurlijk ook het eerste en tweede deel kijken. In deze recensie behandel ik beide delen.

De eerste film is meestal de beste en wordt de rest minder. Dat is in dit geval niet zo. De films zitten allemaal op een ontzettend hoog niveau en hoewel het verhaal volgens een bekend “De goede afloop vertragen”-patroon verloopt, waarbij richting het einde het dieptepunt zit wat betreft het doel van de hoofdpersoon.

Maar voor beide films geldt dat de graphics goed zijn, het verhaal mooi in elkaar zit, de personages (zowel de draken als de mensen) zijn goed uitgewerkt en je kunt lekker anderhalf uur meeleven buiten onze realiteit. En bij de doelgroep slaat de film helemaal goed aan, want we hebben de laatste verjaardag van Daan heel wat actiefiguren van How to train your dragon aangeschaft.

Sjoerd Kuyper, Bizar

Beoordeling: 4 sterren

Bizar van Sjoerd Kuyper heeft een interessant uitgangspunt: een meisje dat alleen maar boeken heeft gelezen tot nu toe moet het echte leven in. Zijn manier van schrijven is leuk, de stijl lijkt bijna op volwassenen gericht.

Het sarcasme, de maatschappijkritiek, is mooi verweven in het verhaal. Het uitgangspunt van het boek biedt Kuyper een mooi perspectief op de werkelijkheid.

Wat minder was aan het boek is de bizar lelijke kaft en enkele rare formuleerfouten die er door de uitgever niet uitgehaald zijn. Zo staat op bladzijde 44: ” Donnie kan zijn weer tent uit.”. Tot slot wordt het verhaal wordt door alle gedachtespinsels ook nog wel eens wat opgehouden.

Thea Beckman, Hasse Simonsdochter

Beoordeling: 5 sterren

Ik ben weg van het werk van Thea Beckman (geen verrassing voor wie mij langer kent). Hasse Simonsdochter is een van mijn favoriete boeken. En toen ik begon aan het schrijven van deze recensie kwam ik erachter dat ik 10 jaar geleden al een keer lovend over dit boek had geschreven.

Frans Bastiaanse, Gedichten

Beoordeling: 3 sterren

Frans Bastiaanse is volgens zijn Wikipedia-pagina bekend vanwege zijn impressionistische natuur- en liefdeslyriek. En dat is ook wel duidelijk herkenbaar in de verzamelbundel die ik las. Het is poëzie die doet denken aan de poëzie van de Tachtigers, maar dan op een ander niveau.

Maria Barnas, De baadster

Beoordeling: 1 ster

Soms heb je van die boeken waarbij je na de eerste bladzijde al denkt “hoe ga ik die ooit uit krijgen”. Ik neem me dan altijd voor om minimaal een derde van het boek gelezen te willen hebben, voordat ik het definitief wegleg. Zelfs dat is me bij De baadster van Maria Barnas niet gelukt: onsamenhangend, wollig, oninteressant en zo kan ik nog wel een paar termen bedenken in deze richting. Niets voor mij in elk geval.