Willem Elsschot, “Villa des roses”

 Beoordeling: 3 sterren

Deze roman van Willem Elsschot speelt zich volledig af in het Parijse pension “Villa des Roses”. Het pension is oud en verlopen en de bewoners kenmerken zich door mislukking in het leven. De aandacht van de mannen wordt echter getrokken door het nieuwe dienstmeisje Louise. Er ontstaat een relatie tussen Grünewald (één van de mannen) en Louise wat achtereenvolgens leidt tot een zwangerschap, een abortus en, nadat Grünewald achter een rijke Amerikaanse dame aan is gegaan, het einde van deze relatie. Louise vertrekt uit de Villa en als ook de eigenaresse overlijdt betekent dat het einde van het pension en het vertrek van alle kostgangers.

Het is een leuk boek met de traditionele humor van Willem Elsschot, maar ik vind het boek minder leuk dan bijvoorbeeld Kaas. Het boek is wat traag en geeft vooral voor de liefhebber van wat oudere literatuur voldoening.

Adriaan van Dis, “Indische Duinen”

 Beoordeling: 3 sterren

Indische Duinen vertelt het verhaal van een gezin dat terugkeert uit Nederlands-Indië. De indrukken uit de Jappenkampen en de oorlog hebben grote invloed gehad op het gezin en berooid zetten ze voet aan wal in Nederland. Ze gaan in een koloniehuis in de duinen wonen waar de jongste zoon wordt geboren. Deze zoon zal nooit echt bij het gezin gaan horen en hij krijgt van zijn vader een harde opvoeding. Deze sterft wanneer de ik 11 jaar oud is.
Jaren later, bij de dood van zijn zus Ada, vindt hij haar dagboeken waardoor hij gaat nadenken over het Indische verleden van zijn ouders en de band die hij had met zijn vader. Hij begint het Indische verleden van zijn familie te onderzoeken, het Indische verleden waar hij geen deel aan had, en ontdekt dat zijn vader toch niet (alleen) de tiran was die hij zich herinnert.

Indische Duinen is een mooi boek over de zoektocht naar je wortels, je oorsprong, naar hoe je geworden bent wie je bent. Hoewel het verhaal niet verschrikkelijk snel leest, is het wel een erg mooi boek.

Jan de Cock, “Hotel Prison”

Beoordeling: 3 sterren

Een prachtig autobiografisch “reisboek”, waarin Jan de Cock enkele verhalen van gevangenen en zijn eigen impressies van het verblijf in bijna zestig gevangenissen over de gehele wereld heeft opgetekend. Van Afrika tot Zuid-Amerika, van Europa tot Azië, overal zijn gevangenissen anders, maar ook erg hetzelfde.

Jan de Cock (ooit gast in LateLetterenLive) is een inspirerende man en Hotel Prison is een inspirerend boek. De schrijfstijl is wat journalistiek en vereist daardoor wel een oprechte interesse in andere culturen om het boek boeiend te blijven vinden. Het is mij daarom ook nog niet gelukt het in één keer uit te krijgen. Toch vind ik het boek zeker de moeite waard.

Jacob van Lennep, “De lotgevallen van Klaasje Zevenster”

Beoordeling: 4 sterren

Het verhaal van Klaasje Zevenster gaat over de wondelijke vondst van een pasgeboren meisje door een vriendenclub van zeven studenten. Ze besluiten samen zorg te dragen voor het opgroeien van het meisje. Zij zorgen dat zij naar school gaat en een betrekking vindt als gouvernante. De zeven vrienden zijn na hun studie, onder invloed van hun verschillende maatschappelijke posities, uit elkaar gegroeid en  dit beïnvloed de wijze waarop zij Klaasje ondersteunen.
Klaasje komt na diverse ‘lotgevallen’ in een bordeel terecht waar zij bijna wordt misbruikt door een van de klanten. Het duurt echter nog vele jaren voordat men erachter komt hoe zij in deze benarde situatie terecht is gekomen. Klaasje is door alles wat zij heeft meegemaakt ziek geworden en zij sterft uiteindelijk.

Deze negentiende-eeuwse roman is fantastisch als boek om lekker in te lezen én als studieobject. Je leert heel snel veel bij over de relaties, omgangsvormen, maatschappij en taboes in de negentiende eeuw, maar het verhaal is ook spannend: je leeft mee met Klaasje. Het verouderde taalgebruik en de traagheid die er af en toe in het verhaal zit zijn drempels om te overwinnen, maar voor de wat geoefende lezer een aanrader.