Joost Vullings, De kinderen van Pim

Beoordeling: 4 sterren

Joost Vullings schrijft met De kinderen van Pim een interessant boek over de periode waarin ikzelf politiek bewust werd. In 26 interviews en persoonsbeschrijvingen wordt de hele fractie van destijds aan het woord gelaten. Dat doet Vullings na een inleiding zonder al te veel verbanden te leggen. Aan de ene kant is dat een kracht: het beschrijft wat er gebeurd is en laat iedere spreker in zijn waarde. Maar het is voor een argeloze lezer soms te weinig: je wordt overspoeld met inzichten op de gebeurtenissen van toen en het is soms lastig om alles goed te volgen. Maar voor iedereen die geïnteresseerd is in 21e-eeuwse politiek een boek dat je gelezen moet hebben.

Tom Fletcher, De Kerstmisaurus

Beoordeling: 4 sterren

En plotseling ontdekken we een fantastische jeugdboekenschrijver: Tom Fletcher. Binnenkort schrijf ik op deze website over De Knerpers, maar afgelopen kerstdagen ontdekten we De Kerstmisaurus. Een fantasierijk sprookjesverhaal over de kerstman met een originele invalshoek. De schrijfstijl van Fletcher is eveneens origineel en sprankelend. Hij is een enthousiaste verteller die bijna voor je lijkt te staan om je met al zijn charisma mee te nemen in het verhaal. Enkel omdat De Knerpers nog beter is dan De Kerstmisaursus krijgt deze van mij vier sterren, de ander straks vijf.

Inside out (regie: Pete Docter)

Beoordeling: 4 sterren

Inside Out kende ik in eerste instantie uit het eindexamen van 2019 waar het in een vergelijking werd gebruikt. Pas afgelopen januari zag ik de film voor het eerst en hij is echt heel leuk. Het concept is origineel en de vormgeving is mooi. De antropomorfe emoties van hoofdpersoon Riley geven zowel de volwassen kijker als kinderen een leuk inkijkje in de menselijke emoties. De uitvoering is goed, hoewel de vormgeving wel wat bubblegummy blij is. Een leuke film.

Boudewijn Büch, Geestesgrond

Beoordeling: 3 sterren

De boeken van Boudewijn Büch gaan vaak over dezelfde thema’s. Dat was bij De kleine blonde dood en Het geheim van Eberwein al zo. Maar ook zijn die boeken elke keer weer heel leesbaar en interessant. En dat geldt ook voor Geestgrond. Het gaat opnieuw om Büch en zijn plek in de wereld, maar doordat het niet te uitgebreid over vader en zoon gaat, kent dit boek ook weer net een andere invalshoek. Leuk, maar ook niet echt origineel.

Saul Austerlitz, Generation Friends

Beoordeling: 4 sterren

Generation Friends is een boek dat al bijna twee jaar op mijn lijstje stond en dat ik afgelopen kerst eindelijk in bezit kreeg. Het is een gaaf boek dat de echte Friends-fan veel mooie details biedt over de aanloop, gebeurtenissen achter de schermen en periode na de serie. Mijn enige probleem met het boek zijn de hoofdstukken waarin Austerlitz hele afleveringen over verhaalbogen gaat navertellen. Die verhaallijn over de liefde tussen Rachel en Ross die kennen fans wel.

Tjitske Jansen, Voor altijd voor het laatst

Beoordeling: 4 sterren

Het boek Voor altijd voor het laatst is het laatste boek dat Tjitske Jansen heeft uitgegeven. En net zoals bij haar vorige werk werd ik opnieuw getroffen door haar eigen prachtige stijl. Het boekje biedt mooie observaties uit het leven van de schrijfster die tegelijk poëzie en proza zijn. Maar ondanks de beperkte dikte van het werk, wordt het op een gegeven moment ook wel veel van hetzelfde. Geniet, maar lees met kleine teugen.

The Witches (regie: Robert Zemeckis)

Beoordeling: 4 sterren

In 2020 waagt Robert Zemeckis een poging om het briljante boek van Roald Dahl, dat in 1990 al eens werd verfilmd, opnieuw te verfilmen. Daarbij maakt hij een aantal bijzondere keuzes.

Ten eerste verplaatst hij het verhaal naar ruraal Amerika met een aantal zwarte acteurs in de hoofdrollen. De grote vraag is waarom dat nodig was. Waarschijnlijk heeft het meer te maken met de huidige ontwikkelingen in Hollywood dan dat het voor het verhaal nou per se nodig was.

En wat een grote verandering is, is het voorkomen van de opperheks. Waar zij in het origineel met de nodig grime een heel eng uiterlijk kreeg, is de uitdossing van Anne Hathaway minimaal. Met wat computeranimaties worden haar mond en armen eng vormgegeven en op een bepaald manier is dat misschien nog enger dan het origineel. En toch mist daar iets.

De film is al met al cool gemaakt en het verhaal blijft briljant. En dat is bij veel van dit soort films de belangrijkste kracht, ondanks keuzes in vormgeving en casting.

Franscesco Petrarka, Liedboek

Wanneer er een hele stroming liefdespoëzie naar je vernoemd wordt, dan heb je wel indrukwekkende poëzie geproduceerd. Ik behandel het petrarskisme ook in vwo 4, dus dan moet je ook eens het originele materiaal in duiken. En met het Liedboek uit de Perpetua-reeks is dan een erg mooie variant.

Wanneer je zo’n boek leest, moet je niet proberen deze van kaft tot kaft te lezen. Je bladert, leest, geniet of niet. Sommige gedichten zijn erg mooi, zoals gedicht 336:

’t Is in de geest dat ik haar steeds ontmoet
(de Lethe zelf zou er haar niet verjagen),
zoals ze was op ’t toppunt van haar dagen:
kracht van haar ster bracht haar geheel in gloed!

Zo – mooi en ingetogen, puur en goed –
heb ik haar voor het eerst gadegeslagen!
“Ze lééft, zoals mijn ogen haar eens zagen!”
roep ik en ik verwacht haar welkomstgroet.

Ik was abuis en kom bij zinnen, maar
toch lijkt het soms of ze iets zeggen wil
en ik zeg tot mijn geest: “Je bent bedrogen.

Want dertienachtenveertig was het jaar,
het eerste uur, de zesde van april:
toen is die pure ziel haar lijf ontvlogen.”

Het probleem van Petrarka is dat hij aan het begin staat van een stroming. Dat betekent dat veel van zijn gedichten sterke overeenkomsten kennen. En zoals vaker met veel van hetzelfde, het gaat op een gegeven moment wat vervelen. Een prima Liedboek om in huis te hebben en zo af en toe, bijvoorbeeld op Valentijnsdag, eens wat uit te lezen.

The Social Dilemma (regie: Jeff Orlowski)

Beoordeling: 4 sterren

The social dilemma was een film vol herkenning, veel wist ik al, maar om alles zo bij elkaar te zien; dat doet wel wat met je als kijker. Orlowski heeft in de film diverse interessante ervaringsdeskundigen aan het woord, die zorgen voor voldoende feitelijke informatie.

Maar het effect van die feiten komt met name door de manier waarop de documentaire is gefilmd en de visuele toevoegingen. Het beeld is heel indringend en de bijna speelfilmachtige manier van filmen zorgt dat je heel erg snel meegaat in wat er getoond wordt. Een aanrader voor iedereen, zeker iedereen die nog niet alles weet van sociale netwerken.

Désanne van Brederode, Stille zaterdag

Beoordeling: 1 ster

Stille zaterdag begin mooi. De confrontatie tussen de hoofdpersonen en hun religieuze beschouwingen zijn interessant en je bent als lezer ook benieuwd hoe het met hen verder gaat. Ook de stijl van Désanne van Brederode leest prettig.

Maar dan blijkt op de helft van het boek, dat je nog maar op de helft bent. Het duurt namelijk allemaal te lang. De religieuze beschouwingen gaan storen, de relatie tussen de hoofdpersonen blijkt niet spannend genoeg. Net over de helft heb ik het boek dus toch maar weggelegd.