Frozen (regie: Chris Buck en Jennifer Lee)

Beoordeling: 5 sterren

Eindelijk. Ein-de-lijk! Een echte mooi Disney-film. Het heeft heel wat jaren geduurd na Brother Bear (en daarvoor moeten we terug naar Hercules) voordat Disney weer doorkrijgt wat voor soort films het moet maken. Decennia groeiden mensen op met de Disney Classics en Frozen kan zo in dat rijtje. Het verhaal is typisch Disney, licht moralistisch, maar vooral liefdevol en menselijk. De muziek is pakkend en de karakters spreken iedereen aan. Deze ijskoude film geeft iedereen een warm gevoel. Ik weet zeker dat deze film voor mijn dochter Noor over een tijdje op repeat kan. En dat is geen enkel probleem!

Martine van Rooijen, Boven in de groene linde zat een moddervette haan

Beoordeling: 5 sterren

Wat een prachtig cadeau kreeg Jessie van de ouders van een mentorleerling: Boven in de groene linde zat een moddervette haan. 75 fabels uit de wereldliteratuur, op rijm gezet met grapjes voor zowel kinderen als volwassenen. Hoewel voor een baby/dreumes de verhalen veel te moeilijk zijn, is het toch een feest om de fabels voor te lezen. Ze klinken mooi en de taal zwiert over de pagina’s. Een prachtige prestatie. De tekeningen zijn bovendien oogstrelend. Een absolute topper die de komende jaren meer uit de kast dan erin zal vertoeven.

Cynthia Voigt, Het verhaal van Dicey

Beoordeling: 5 sterren

Na Onder de blote hemel en Samen onder dak is Het verhaal van Dicey het derde en laatste kerndeel van de Tillerman-serie van Cynthia Voigt. Ook hier merk ik dat de herinnering aan het boek soms anders is dan bij herlezing blijkt. Zo meende ik mij te herinneren dat de moeder van de kinderen op bezoek komt, maar dat gebeurt niet. En ook dacht ik dat de boot waar Dicey aan werkt af komt, maar dat gebeurt blijkbaar in een ander deel van de serie.

Ook bij dit deel blijkt de kracht van Cynthia Voigts schrijverschap: een prachtig verhaal vol gedachtes en twijfels die ik in de brugklas heel herkenbaar vond en ook nu heel geloofwaardig overkomen. Het verhaal ontvouwt zich rustig en in een tempo passend bij de inhoud. Bovendien zie je het karakter Dicey zich ontwikkelen gedurende het verhaal, zonder dat dat geforceerd overkomt. Een zeer verdiende vijf sterren voor de derde keer op rij.

Tommy Wieringa, Een mooie jonge vrouw (boekenweekgeschenk 2014)

Beoordeling: 5 sterren

Tommy Wieringa is een excellent schrijver. Met Joe Speedboot en Caesarion heeft Wieringa laten zien zowel op het gebied van stijl als verhaaltechnisch alles in huis te hebben om prachtige romans te schrijven. Vaak zie je dat een goede schrijver op de korte baan van het boekenweekgeschenk onderuit gaan. Wieringa doet dat allerminst. Hij zet een briljant verhaal neer in prachtige woorden gegoten.

De wijze waarop alles in het leven van Edward uiteindelijk alles in zijn leven verliest, bouwt zich binnen 96 pagina’s voorzichtig op met een climax aan het einde van het boek. Het doet denken aan Bonita Avenue, maar in een lichtere vorm, zonder dat de ernst van de situatie oppervlakkiger wordt.

Hopelijk wordt het hoge niveau van de boekenweekgeschenken van de laatste jaren vastgehouden, na Kees van Kooten en Tom Lanoye belooft de naam Dimitri Verhulst veel goeds.

Jacques Vriens, Achtste-groepers huilen niet

Beoordeling: 5 sterren

Achtste-groepers huilen niet is niet alleen een heel bekend en succesvol boek, het is ook nog eens een heel erg goed boek. Op meerdere niveaus raakt het boek me. Allereerst emotioneel: het is een zielig verhaal over een stervende leerling uit groep acht; een verhaal dat iedereen zal aangrijpen. Bovendien kan ik me goed inleven in het verhaal, omdat ik zelf als mentor een jaar geleden een leerling met leukemie in de klas had. Gelukkig gaat het met hem naar omstandigheden goed op dit moment.

Maar afgezien van de emoties, is het ook een goed geschreven boek. Het grappige van schrijvers als Ted van Lieshout en Jacques Vriens is dat zij niet door de knieën gaan voor het publiek waarvoor zij schrijven. Het verhaal zit zowel qua structuur als taalgebruik goed in elkaar. Het is een kinderboek zonder kinds te worden.

Een aanrader voor iedereen en het boek is niet voor niets een succes sinds 1999.

Boudewijn Büch, De kleine blonde dood

De kleine blonde doodBeoordeling: 5 sterren

Sommige klassiekers kun je meerdere keren in je leven lezen. Na eerder Turks Fruit en Gebr. bijvoorbeeld, bespreek ik vandaag De kleine blonde dood. En dat is en blijft een prachtig boek.

Regelmatig bespreek ik dit boek bij mondelingen en zie ik het in boekverslagen voorbij komen. Meestal zijn dat eenvoudiger boeken zoals sommige werken van Tim Krabbé. Maar De kleine blonde dood lijkt eenvoudiger dan hij is. Dat heeft ten eerste met het verhaal zelf te maken. De twee tijden in het boeken gaan een wonderlijke relatie met elkaar aan. Ze lijken enigszins los van elkaar te staan, maar hebben ook een sterke relatie met elkaar.

Ook viel mij bij deze herlezing op dat de vader van Boudewijn veel minder zwart wordt afgeschilderd dan in mijn herinnering het geval is. Ik heb geleerd door de zwarte bladzijdes heen te kijken of het lezen van het vervolg, Het geheim van Eberwein, heeft mijn kijk op Vati veranderd.

Wat ik wel zeker weet is dat ik de film er zeker niet meer door ben gaan waarderen. Dat blijft een slap aftreksel van deze klassieker, dit hoogtepunt uit de laatste 30 jaar Nederlandse literatuur.

The negotiator (regie: F. Gary Gray)

The negotiatorBeoordeling: 5 sterren

Als je aan het zappen bent, kom je meest heel slechte, vaak herhaalde films tegen op televisie. Soms als je aan het zappen bent, kom je heel goede films tegen die je ook al eens eerder hebt gezien. The negotiator is er zo één. In een eerdere recensie verwees ik al eens naar deze film.

Het briljante van de film, zit hem naast de geweldige acteurs in het verhaal. Het is niet alleen een actiefilm met helicopterscènes, bestormingen en schietpartijen. Er zit een psychologische laag onder en daarnaast is er een mooie intrige die het verhaal aan elkaar knoopt.

Met The negotiator, die je toch wel als mannenfilm mag typeren, heb je een avond topvermaak en zit je van begin tot eind op het puntje van je stoel. Moet je alleen zorgen dat je ‘m niet op tv kijkt, dan zit je elk half uur naar vijf minuten reclame te kijken.

Jan Wolkers, Turks fruit

Turks FruitBeoordeling: 5 sterren

Het boek Turks fruit heb ik inmiddels meerdere keren gelezen en het blijft keer op keer een prachtig boek. Jan Wolkers is in staat om in het verhaal het rauwe en het lieve, het aardse en het hemelse, de eenzaamheid en het samenzijn met elkaar te verweven.

Door de verfilming van het boek worden je gedachtes en de de beelden die ontstaan bij het lezen wel behoorlijk gestuurd, maar na verloop van tijd, zeker wanneer er passages voorbij komen die niet verfilmd zijn, komen de personages die Wolkers in zijn boek heeft geschapen pas echt tot leven.

Het bijzondere van het vaker lezen van Turks Fruit is dat je daardoor steeds meer zicht krijgt op de manier waarop Jan Wolkers alles met alles verbindt in het boek. Ook bij hem valt, net als bij Hermans, geen mus van het dak zonder gevolg en bij herlezing zie je dat pas ontstaan.

Star Trek: First contact (regie: Jonathan Frakes)

Star Trek: First contactBeoordeling: 5 sterren

First contact blijft de allerbeste Star Trek-film. De ingrediënten zijn dan ook bijzonder goed gekozen: de Borg vormen de interessantste soort in het Star Trek-universum, het tijdreizen is zeer functioneel ingezet, de film roept enkele filosofische vraagstukken op en de wat duistere sfeer maakt de film er eentje om bij op het puntje van je stoel te blijven zitten.

Met dat duisterder sfeertje en die filosofische lading doet de film aan als een voorbode van The MatrixTijdreizen is al eerder gedaan in Star Trek, maar in deze film is het tijdreizen functioneel en veel beter uitgewerkt dan in The voyage home.

Het verhaal zit complex in elkaar met meerdere lijnen die elkaar allemaal raken. Binnen de film zijn deze goed uitgewerkt, maar voor de fervente Star Trek-kijker zitten er ook mooie lijnen vanuit de televisieserie. Een prachtige film die je kunt blijven kijken!

Tommy Wieringa, Caesarion

CaesarionBeoordeling: 5 sterren

Soms duurt het een flinke tijd voor je toekomt aan een boek. Dat geldt ook voor Caesarion van Tommy Wieringa. In 2010 kreeg ik dit boek cadeau van het bestuur van D66 ‘s-Hertogenbosch en pas nu kwam ik aan lezen toe. Na Joe Speedboot het tweede boek van Wieringa dat ik lees en opnieuw een prachtig boek.

Hoewel de thema’s Vatersuche, bildungsroman en oedipuscomplex niet per se mijn favoriete thema’s zijn, is Caesarion meer dan dit alles bij elkaar. Het verhaal verloopt als een kronkelpad door een bos: om elke hoek ontdek je wat nieuws. Soms in het heel klein, soms in het heel groot: de beschrijvingen van omgevingen en de sfeertekening is prachtig, maar ook de wendingen in het leven van Ludwig Unger groots, onrealistisch en toch geloofwaardig.

Het thema Vatersuche wordt helaas wel wat afgeraffeld aan het einde van het boek, de spanning zou groter zijn gebleven als de vader een onbekende was gebleven.

Tommy Wieringa is een erg goede schrijver en het is bijzonder te zien dat zijn romans zo’n verschillende stijl, inhoud en symboliek hebben. Een aanrader voor iedereen!