Laia Fàbregas, Gele dagen

Beoordeling: 4 sterren

Hoewel Laia Fàbregas in het Nederlands schrijft, ademt haar boek Spaansheid aan alle kanten. Het verhaal speelt in Spanje, maar dat is oppervlakte. Ook de structuur van het verhaal doet ‘Spaans’ aan, zoals de romans van Carlos Ruiz Zafon: erg leuk voor structuuranalyse bij Nederlands, maar niet heel leesbaar. Er zitten diverse personages in met elk hun visie op de situatie, diverse herhalingen en nogal wat uitleg die het verhaal voorspelbaar en wat saai maken.

Aan de andere kant weet Fàbregas met het verhaal over de disfunctionele familie en verstoorde vriendschap tussen Ruth en Sira wel te boeien. Je trekt je het lot van Sira binnen het gezin snel aan, al kan het lot van haar broer me wat minder schelen en dat van Ruth en de Cécilia Sicilia al helemaal niet. Een treurig gezelschap al met al, dat je wel aan het denken zet.

Catch me if you can (regie: Steven Spielberg)

Beoordeling: 4 sterren

Twee weken achter elkaar Steven Spielberg op mijn site. Vorige week een tegenvaller, nu een mooie film! Catch me if you can is om meerdere redenen een leuke film: een spannend verhaal, mooi gefilmd, briljante cast, goed tempo, goede dialogen, kortom: weinig op aan te merken. Spanning is duidelijk het hoofddoel, zoals dat bij Spielberg wel vaker het geval is.

In Jurassic Park, maar ook War of the Worlds is het verhaal soms ondergeschikt aan het effect van het beeld, de scène op de kijker. De spanning zit bij Catch me if you can naast de gebeurtenissen ook in de relatie tussen Hanks en DiCaprio: een verbetering ten opzichte van de spektakelfilms, maar het feit dat spanning het belangrijkste motief is en er nog veel mooiere films zijn, krijgt de film vier en geen vijf sterren.

 

Boudewijn Büch, Eerstejaars

Beoordeling: 4 sterren

Eerstejaars is een cadeautje van boekhandel Dekker van de Vegt uit Nijmegen ter ere van de heropening in 1985. Het verhaal is bijzonder en ook wel weer typisch Büch. In het korte verhaal schetst Büch een mooie spanningsboog en échte mensen, ondanks het feit dat we het wel duidelijk over types hebben. Het is een mooi cadeau.

Waterworld (regie: Kevin Costner & Kevin Reynolds)

Beoordeling: 4 sterren

Waterworld is in één woord: jeugdsentiment! Verjaardagsfeestjes in de brugklas of tweede klas, dan keek je Waterworld. Maar de film is meer dan dat. Er wordt een dystopische toekomst neergezet in een oorspronkelijke omgeving. De zoektocht naar het paradijs, de strijd tussen goed en kwaad en de opbloeiende liefde; het zijn allemaal cliché-elementen en ook de structuur van de film is niet echt origineel. Toch weet de film te boeien en is de vormgeving prachtig. Hoewel Costner met zijn dystopieën uit de jaren negentig (naast Waterworld ook Postmen) bij recensenten geen handen op elkaar krijgt, weet hij mij te boeien.

Godfried Bomans, Aforismen

Beoordeling: 4 sterren

Bomans toont zich met deze bundel Aforismen de taalkunstenaar zoals we hem kennen. Enkele mooie citaten:

“Veel mensen danken hun goede geweten aan hun slechte geheugen.”

“Gering over zichzelf spreken is de armzaligste vorm van hoogmoed.”

“De kunst van te leven is thuis te zijn alsof men op reis is.”

“De geschiedenis is het heden, gezien door de toekomst.”

“Geluk wordt pas zichtbaar als het voorbij is.”oie

 

Modern times (regie: Charlie Chaplin)

Beoordeling: 4 sterren

Na The great dictator heb ik Modern times direct herkeken. In het verleden heb ik deze film enkele keren bekeken met klassen rondom het thema modernisme. Daarbij keek ik altijd alleen het eerste half uur tot drie kwartier. Dat is ook echt het sterkste stuk van deze film. Daarna zakt de film in en wordt deze nogal langdradig.

In het eerste deel van de film worden de piketpalen geslagen: fabrieksmechaniek, socialisme, armoede, ongelijkheid. Die onderwerpen komen daarna allemaal nog terug, maar voelen als herhaling en verdunning. Het blijft echter een topfilm die nog veel kracht bevat na ongeveer 80 jaar. Modern Times (regie: Charlie Chaplint

J.M.A. Biesheuvel, De weg naar het licht

Beoordeling: 4 sterren

Nadat ik jaren geleden de surrealistische schrijver Belcampo ontdekte, terwijl ik alleen De komst van Joachim Stiller als surrealistisch werk kende, is de herontdekking van Biesheuvel een volgende binnen deze stroming. Tijdens mijn studie schreef ik tijdens een collegereeks over waanzin en melancholie in de literatuur mee aan een artikel voor Parmentier. Daarbij onderzocht ik zelf Jan Hanlo, een studiegenoot hield zich met Biesheuvel bezig.

Biesheuvels De weg naar het licht bevat veel mooie verhalen, realistisch beschreven en regelmatig ook realistisch van inhoud, maar vaak zit er een rare twist in de verhalen. Niet alle verhalen spreken mij voor 100% aan, maar er zit ontzettend veel moois tussen.

Life of Pi (regie: Ang Lee)

Beoordeling: 5 sterren

Life of Pi is een allereerst een zeer oorspronkelijk, krachtig verhaal. De roman van Yann Martel ken ik niet, maar de film maakt zeker nieuwsgierig naar dit boek. Daarnaast is Life of Pi ook qua beeld een prachtige film: de special effects zijn prachtig, de tijger is een echt volwaardig personage en de strijd tussen de verschillende beesten fenomenaal. Daarnaast maken kleurgebruik, omgeving en het neergezette beeld de film op zichzelf al de moeite waard om naar te kijken. De Oscars die de film kreeg uitgereikt zijn dan ook meer dan terecht.

Adriaan van Dis, Leeftocht

Beoordeling: 4 sterren

Deze bundel van Adriaan van Dis laat prachtig alle kanten van zijn oeuvre zien. Van journalistiek tot reisverslag van televisiecarrière tot Zuid-Afrika en Indonesië. Alles zit erin. Niet alle verhalen spreken mij even aan, maar dat maakt met zo’n dikke bloemlezing eigenlijk niet uit: voor ieder zitten er wel wat pareltjes tussen. Bovendien geven de verzamelde verhalen een prachtig tijdsbeeld.

Alles wat we kennen van Adriaan van Dis: zijn Indische familie, zijn liefde voor exotische oorden, met name Afrika, visies op Nederland, de televisiewereld en de journalistiek. Het is een echt Van Dis-boek dat veel moois bevat.

Denk en handel internationaal

Beoordeling: 4 sterren

De eerdere twee delen van de reeks richtingwijzers van D66, Vertrouw op de eigen kracht van mensen en Streef naar een harmonieuze en duurzame samenleving, heb ik reeds besproken op mijn website. Waar ik bij de vorige twee boekjes al als kritiek had dat het taalgebruik erg wetenschappelijk/elitair is, is dat bij dit boekje nog veel sterker het geval. Inhoudelijk heb ik weinig aan te merken op het boek. Dit is minder mijn terrein dan de thema’s besproken bij de vorige twee richtingwijzers, maar ook is de structuur van de tekst en zijn de voorbeelden heel helder. Ik kijk al uit naar Beloon prestaties en deel de welvaart en Koester grondrechten en gedeelde waarden.