Star Wars: Episode 4: A new hope (regie: George Lucas)

Beoordeling: 2 sterren

Naar aanleiding van de buzz rond de nieuwste Star Wars-film, heb ik de oude films weer eens opgesnord. Ik heb wel The Phantom Menace ooit gezien en die vond ik erg leuk. De oude films heb ik nooit eerder gezien en ik ben nog niet zo enthousiast. Het is niet zo mijn ding.

De sfeer is mij te veel Lord of the Rings en te weinig Star Trek. Het is mij te veel een sprookje en dat trekt mij helaas niet. Wel vind ik het mooi om te zien dat de graphics nog steeds mooi zijn, ook zoveel tijd na het uitkomen van de film. Ik snap de interesse van grote groepen in de filmreeks, hij is alleen niets voor mij.

 

Harry Paape, De Geuzen (boekenweekgeschenk 1965)

Beoordeling: 2 sterren

De geuzen bleek verrassend genoeg een historisch relaas, geen fictiewerk. Hoewel er ander non-fictie als boekenweekgeschenk is verschenen, was dit historische relaas toch wel het minst literair van wat ik tot nu toe gelezen heb. Ik vond het niet echt een boekenweekgeschenk. Wellicht dat je dat in de tijd moet zien, dit onderwerp is inmiddels niet actueel meer en dit detail uit de geschiedenis alleen voor historici  nog interessant. Probleem is echter dat het niet zo spannend is opgeschreven: vrij droog worden de historische bronnen aan elkaar geregen. Wat me wel opviel is de grote nuance in het werk: het verzet wordt niet verheerlijkt, ook de fouten en gebreken worden getoond. Maar als boekenweekgeschenk verdient het helaas niet meer dan 2 sterren.

Mirror mirror (regie: Tarsem Singh)

Beoordeling: 2 sterren

Mirror mirror heeft een sterk begin: je wordt door de beelden en de omgang met de oorspronkelijke (of beter gezegd de ons bekende) versie van het verhaal van Sneeuwwitje gelijk geboeid. Dat neemt echter al rap af: het creatieve begin en de mooie plaatjes bieden de kijker te weinig om de hele film te willen uitkijken. De grap is na verloop wel duidelijk en als je de kijker dan kwijtraakt, omdat je spanningsboog hebt, heb je uiteindelijk niet zo’n goede film gemaakt.

Theun de Vries, Het zwaard, de zee en het valse hart (boekenweekgeschenk 1966)

Beoordeling: 2 sterren

Het zwaard, de zee en het valse hart heeft niet alleen een lange titel, de inhoud is ook erg lang; te lang! Het verhaal bevat oneindige beschrijvingen van wie waarheen gaat en via welke route. De opbouw van het verhaal zit goed in elkaar, maar het zou fijn zijn als de TomTom van De Vries ons wat sneller van punt naar punt zou brengen. Theun de Vries is geen slechte schrijver, dat is ook aan dit boekenweekgeschenk wel te zien, maar het is geen leuk boek.

Simon Carmiggelt en Peter van Straaten, Met de neus in de boeken

Beoordeling: 2 sterren

Met de neus in de boeken is een heruitgave van het boekenweekgeschenk Mooi kado met uitbreidingen. Helaas voegt deze heruitgave in tegenstelling tot wat de schrijvers verzuchten in de inleiding, zeer weinig toe aan wat er in 1979 is verschenen. De verhalen in dit boek zijn niet waardeloos, maar ook niet meer dan twee sterren waard.

Ian Flemmig, The man with the golden gun

Beoordeling: 2 sterren

Ik houd ontzettend van de films van James Bond en The man with the golden gun is één van mijn topfavorieten. Toen ik van Martijn een reeks boeken van Ian Flemming cadeau kreeg, was ik dan ook erg blij en benieuwd naar het originele werk.

The man with the golden gun is mij echter erg tegengevallen. De boeken zijn mij te gedateerd, de stijl te wollig en waar James Bond in de films een charmante actiefiguur is, is hij dat in de boeken niet: een charmante kletsmajoor, maar weinig actie. De weg die Bond moet afleggen om überhaupt weer binnen te komen bij MI:6 is te lang en langdradig. Een rapport van meerdere pagina’s integraal uitschrijven: het is niet mijn idee van spannende literatuur.

Ik blijf van Bond houden, maar of ik nog een keer aan een roman van Flemming begin, weet ik niet.

M. Vasalis, Vergezichten en gezichten

Beoordeling: 2 sterren

De gedichten van Vasalis weten mij niet echt te raken. Het ene gedicht heeft een betere kwaliteit dan het andere, maar het is allemaal niet echt iets voor mij. De traditionele gedichten met de natuur en zelfbespiegeling als centrale motieven staan wat ver af van mijn favoriete dichters als Toon Tellegen.

Fernando Pessoa, Gedichten

Beoordeling: 2 sterren

In de Perpetua-reeks komt de beste literatuur van de wereld. Maar niet alle beste literatuur staat mij aan. Hoewel ik met de achtergrondinformatie die ik online vond, begrijp wat Pessoa probeert uit te drukken met zijn poëzie, zijn zijn gedichten mij te onsamenhangend. Ik vroeg mij regelmatig af “is dit een tekst”? Pessoa is bijzonder misschien, maar niet iets voor mij.

Star Trek: Into darkness (regie: J.J. Abrams)

Star Trek: Into darknessBeoordeling: 2 sterren

De laatste film in de Star Trek-familie is er één die mij niet echt kan bekoren. En dat terwijl ik zo enthousiast was over de vorige prequel. Deze films is veel te veel een actie- of oorlogsfilm. Er blijft daardoor weinig over van de originele uitgangspunten van Star Trek: mensen die onderzoeken om zichzelf te verbeteren, wereldvrede als uitgangspunt. De films worden langzaam duisterder, duisterder dan alle series en films hiervoor en dat is jammer.

Hoe weinig deze film mij kon boeien, kan ik met één ervaring duidelijk maken: de eerste keer ben ik in slaap gevallen bij het kijken. De tweede keer heb ik met een half oog gekeken en ik vond het wel best.

Een positief punt: het terugbrengen van Kahn is een mooi idee. Deze film spiegelt daardoor ook weer mooi enkele andere films en series. Maar deze Kahn sluit niet goed genoeg aan bij de Kahn die we kenden.

Dat de film succesvol is, dat snap ik, gezien de reeks superheldenfilms die de laatste jaren de bioscoop teistert: Iron Man, HulkSuperman, Spiderman, allemaal met hetzelfde sausje. Deze film past goed in dat rijtje, maar niet in het rijtje Star Trek-toppers.

 

Snap dat het succesvol is, maar dat past eerder in reeks superheldenfilms, dan echte trektoppers

Star Trek IV: The voyage home (regie: Leonard Nimoy)

Star Trek IV: The voyage homeBeoordeling: 2 sterren

Deze vierde Star Trek-film is een niet zo beste film; er zijn een paar minder plezierige keuzes gemaakt. Het belangrijkste is de keuze om de film in de 20e eeuw te laten spelen. Daarmee is de basis waarvoor je naar deze films kijkt, namelijk het toekomstverhaal, wel een beetje weg. Ook de morele natuurboodschap die in de film gebracht is, past niet bij het genre.

De uitwerking is wel aardig, sommige situaties grappig en het verhaal en de film zijn coherent. Maar daarmee is dan ook alles gezegd en de kwaliteit zal in de volgende films helaas ook niet omhoog gaan.