Dumbo (regie: Tim Burton)

Beoordeling: 4 sterren

De Tim Burtonversie van Dumbo sluit op een bepaalde manier mooi aan bij de originele Disneyversie. Maar Burton heeft ook flink wat ingrepen gedaan in het verhaal.

De sfeer in de film is fantastisch, laat dat maar aan Burton over. En met die sfeer en het acteerwerk en de vormgeving, maakt hij de ingrepen in het verhaal wel goed. Want de ingrepen zijn niet allemaal echte verbeteringen. Toch is het verhaal, als je het op zichzelf bekijkt, mooi en aangrijpend. Leuke film!

Rutger Bregman, De meeste mensen deugen

Ik ben al enkele jaren lid van de Correspondent en vaak vind ik de artikelen interessant, de houding soms pedant en arrogant, maar bij vlagen is men briljant. Rutger Bregman was dat allemaal in het filmpje van Davos 2019, maar in het laatste boek is hij eigenlijk alleen maar briljant.

De meeste mensen deugen is één van de beste boeken die ik in járen heb gelezen. Dat zou deels kunnen komen, omdat het mijn beeld van de wereld bevestigt; dat vinden mensen natuurlijk sowieso heel fijn om te lezen. Maar ik ga mijn vijf sterren niet alleen wijten aan de confirmation bias.

Het sluit ook aan bij ontwikkelingen die er elders te zien zijn, bij voorbeelden nog los van de voorbeelden uit het boek. Zo kreeg ik enkele jaren geleden een workshop over het School Wide Positive Behavior System: SWPBS. Daarin wordt aangegeven dat je als docent nu heel veel tijd besteedt aan negatief gedrag. Maar als je goed gaat kijken werkt 80% van de leerlingen ‘gewoon’ mee in de klas, 15% heeft een zetje nodig en die laatste 5% kost veel extra aandacht en energie. Terwijl die 5% nu vaak 80% van je beeld en aandacht vraagt.

De meeste mensen deugen leest bovendien heel snel, er worden gave (en bekende) onderzoeken besproken waarbij zowel het onderzoek als de weerleggingen uitgebreid aandacht krijgen. Ook de voorbeelden in de latere hoofdstukken zetten je wereldbeeld op een mooie manier in een ander perspectief. Het ultieme omdenkboek dat iedereen zou moeten lezen!

Demain tout commence (regie: Hugo Gélin)

Beoordeling: 5 sterren

Er staat helaas heel, heel veel bagger op Netflix. Maar als je goed zoekt kom je ook pareltjes tegen. En Demain tout coummence (Engels: Two is a family) is er zo één.

Allereerst is de hoofdrol van Omar Sy al een belangrijke aanwijzing, maar het uitgangspunt voor de film (een vrijgezel krijgt een kind dat hij verwekt heeft in de schoot geworpen en moet zich er mee zien te redden) is eveneens veelbelovend.

En als je dan het slot ziet (ik zal niets spoileren) dan raakt de film je diep in je hart. Prachtig!

Black Panther (regie: Ryan Coogler)

Beoordeling: 4 sterren

Het superheldengenre bekijk ik altijd op zijn meritus. Nee, die films halen het niet bij The pianist of The shawshank redemption, maar datzelfde geldt voor James Bond.

Black Panther is een mooie film: de verhaallijn is mooi en sluit goed aan bij de maatschappelijke discussies in met name de VS op dit moment. Dat maakt kunstuitingen in mijn ogen altijd extra sterk: als ze een relatie aangaan met de wereld buiten de kunst. Maar los daarvan is de film mooi vormgegeven, goed gespeeld en boeiend.

The Lion King (regie: John Favreau)

Beoordeling: 5 sterren

Als je naar een remake van een bekende film gaat, loop je altijd het risico teleurgesteld te raken. Maar bij The Lion King is dat alles behalve het geval. Het is een meesterlijke remake van de Disney-klassieker uit de jaren ’90.

Niet alleen de bekende muziek en verhaallijn, maar ook de nieuwe elementen zijn mooi ingevoegd. De niet-getekende karakters hebben hun beperkingen, dus een grote dierenstapel of het dansen in een hoelarokje is niet mogelijk. Maar dat is door de makers mooi opgelost met o.a. een leuke Easter Egg vanuit Beauty and the Beast.

Je kunt het bijna niet noemen of het is goed aan deze verfilming. Vijf sterren meer dan verdiend!

Kees van Beijnum, De oesters van Nam Kee

Beoordeling: 3 sterren

Van Oesters van Nam Kee heb ik jaren geleden al de film gezien. En eindelijk kwam ik toe aan het lezen van het boek. En mijn beoordeling in sterren bij boek en film is gelijk. Dat ligt echter aan iets anders dan bij de film. Ja, ook in het boek zit expliciete seks, maar doordat het boek veel meer context heeft, is dat minder nadrukkelijk aanwezig; minder gericht op effectbejag bij de kijker/lezer.

Nee, bij Oesters van Nam Kee als boek is mijn probleem dat we wat te lang in het hoofd van Berry blijven zitten. Het verhaal heeft een spanningsboog die langzaam opgebouwd wordt: we weten dat Berry vastzit, na een tijdje ook waarom, maar de vraag hoe hij daar gekomen is blijft het spannende element. Maar die spanningsboog wordt wat lang opgerekt, waardoor ik in het midden van het boek mezelf er echt even doorheen moest slepen.

Dus het is een aardig boek met een interessant verhaal, maar geen briljant boek. Het grappige is ook dat het boek bijna niet meer op boekenlijsten voorkomt in de bovenbouw van havo en vwo. En dat zegt vaak wat over de uiteindelijke kwaliteit van een boek, in elk geval op het vlak van de spanning.

Peter Rabbit (regie: Will Gluck)

Beoordeling: 3 sterren

De film van Peter Rabbit is een bewerking van de boekjes van Beatrix Potter. Op Netflix kijken mijn kinderen regelmatig naar de animatieserie die eveneens op deze boekjes is gebaseerd, maar de Peter uit de film is minder schattig dan in de andere varianten.

Dat edgy randje vind ik zelf wel leuk, al weet ik dat niet iedereen dat kan waarderen. Maar wat mij tegenvalt in de film is dat het verhaal zo dun is. De slapstick gaat nogal vervelen omdat het niet in een verhaal past, het is slapstick om de slapstick. Grappig, maar niet anderhalf uur.

Dumplin’ (regie: Anne Fletcher)

Beoordeling: 2 sterren

De kwaliteit van films op Netflix loopt de laatste tijd rap terug. Zo ook bij deze film. Dumplin’ vertelt het nogal voorspelbare en clichématige verhaal van een te dik meisje dat graag in een missverkiezing mee wil doen en een bitchy moeder die de organisatrice is van zo’n wedstrijd. De rest van het verhaal kunt u waarschijnlijk wel raden… Niet zo’n beste film. Maar ja, dat weet je ook wel als Jennifer Aniston de hoofdrol speelt.

How to train your dragon 1 en 2 (regie: Dean DeBlois)

Beoordeling: 4 sterren

Nadat Daan en ik eerder dit jaar het derde deel van Hoe tem je een draak zagen, moesten we natuurlijk ook het eerste en tweede deel kijken. In deze recensie behandel ik beide delen.

De eerste film is meestal de beste en wordt de rest minder. Dat is in dit geval niet zo. De films zitten allemaal op een ontzettend hoog niveau en hoewel het verhaal volgens een bekend “De goede afloop vertragen”-patroon verloopt, waarbij richting het einde het dieptepunt zit wat betreft het doel van de hoofdpersoon.

Maar voor beide films geldt dat de graphics goed zijn, het verhaal mooi in elkaar zit, de personages (zowel de draken als de mensen) zijn goed uitgewerkt en je kunt lekker anderhalf uur meeleven buiten onze realiteit. En bij de doelgroep slaat de film helemaal goed aan, want we hebben de laatste verjaardag van Daan heel wat actiefiguren van How to train your dragon aangeschaft.

Sjoerd Kuyper, Bizar

Beoordeling: 4 sterren

Bizar van Sjoerd Kuyper heeft een interessant uitgangspunt: een meisje dat alleen maar boeken heeft gelezen tot nu toe moet het echte leven in. Zijn manier van schrijven is leuk, de stijl lijkt bijna op volwassenen gericht.

Het sarcasme, de maatschappijkritiek, is mooi verweven in het verhaal. Het uitgangspunt van het boek biedt Kuyper een mooi perspectief op de werkelijkheid.

Wat minder was aan het boek is de bizar lelijke kaft en enkele rare formuleerfouten die er door de uitgever niet uitgehaald zijn. Zo staat op bladzijde 44: ” Donnie kan zijn weer tent uit.”. Tot slot wordt het verhaal wordt door alle gedachtespinsels ook nog wel eens wat opgehouden.