Holiday in the wild (regie: Ernie Barbarash)

Beoordeling: 2 sterren

Ik heb de laatste weken een reeks niet zo succesvolle boekbesprekingen en filmrecensies. En ook Holiday in the wild is er eentje in het rijtje “niet zo interessant”. En ik had het kunnen weten, want veel van de films die door Netflix worden gemaakt zijn niet zo heel erg goed. Bovendien zit deze in het genre romantische komedie en dan weet je het meestal wel.

En ja, ook nu weer. Het verhaal is voorspelbaar. De acteurs en de omgeving maken het nog enigszins door te komen en ik heb hem uitgezien. Maar 2 sterren is ook wel het absolute maximum.

Paul Biegel, ik wou dat ik anders was

Ik heb in het verleden al eerder werk van Paul Biegel gelezen. Niet alles vond ik even goed. En ook Ik wou dat ik anders was vind ik niet zo leuk. Het is een nogal voorspelbaar boek, omdat Anders de tafel van 7 aan het leren is en daardoor weet je precies waar je in de spanningsboog zit.

Bovendien is het verhaal van een jongetje dat iets voor school moet leren en in een insectenwereld terecht komt wel erg bekend… Ik heb het boek uit, maar daar is dan ook alles mee gezegd.

Jacobus Bellamy, Gezangen mijner jeugd

Beoordeling: 2 sterren

De gedichten van Jacobus Bellamy zijn voor ons bijna onleesbaar geworden. P.J. Buijnsters die de uitgave verzorgde die ik las, stelt dat ook al in de inleiding bij het werk:

Slechts weinige van de 57 Gezangen Mijner Jeugd -waaronder Aan de Maane (nr. 11) en Het gebrek in Chloris – bewaren tot op deze dag iets van de charme en esprit die de bekoring van de rococo-anakreontiek uitmaken. Literair-historisch bezien is de bundel echter om meer dan een reden interessant

P.J. Buijnsters

En dat is precies hoe je deze bundel moet lezen: als literair-historisch geïnteresseerde lezer die met de noten en inleiding wat leert over deze periode in de literatuur. Maar om het plezier van de poëzie? Nee, dat niet.

Anna Hubert van Beusekom, Piepkuikentje

Beoordeling: 3 sterren

Piepkuikentje is een typisch en best wel leuk meidenboek uit de vooroorlogse periode. Het is leerzaam voor de lezer van nu om een beeld te krijgen van van het leven van burgermeisjes uit de betere standen. Maar dat leven van die meisjes was niet zo heel spannend. Dit verhaal lijkt in een lange lijn boeken te liggen zoals ik me Pride & Prejudice herinner: de meiden mogen niet zoveel en het gaat enkel over de jongens. Een aardig boek dat ondanks zijn bijna 100 jaar wel snel weg las.

Marjan Berk, Nooit te oud!

Beoordeling: 2 sterren

Tja, soms heb je van die boeken of schrijfsters waarvan je een boek in je collectie hebt die je niet direct zelf zou uitkiezen. Maar je wilt als docent en geïnteresseerde in literatuur wil je je horizon ook wel eens verbreden. Maar deze horizon hoef ik niet meer over.

Nooit te oud is niet spannend opgebouwd, ik kan met niet inleveren, is niet mooi geschreven, heeft een raar onverwacht einde; het enige fijne was dat het snel las en dus ook weer snel uit was. En voor die moeite, een tweede ster.

Abdelkader Benali, De stem van mijn moeder

Beoordeling: 3 sterren

Abdelkader Benali schrijft doorgaans mooie boeken. Soms ook mindere. De stem van mijn moeder is wat dit betreft een mooie middenmoter. De lichte toon van vertellen is erg prettig en past wat mij betreft goed bij wat ik van hem heb gezien bij ons op school.

Maar het probleem met dit boek is dat het nergens schuurt. En dat de vader nooit sprong is nogal voorspelbaar. Het boek leert je mooie mensen kennen die met de zachte blik van de verteller worden beschouwd, maar dat levert geen spetterende literatuur op.

Spider-Man: Into the Spider-Verse (regie: Bob Persichetti, Peter Ramsey, Rodney Rothman)

Beoordeling: 5 sterren

Wat een gave film! De stijl is nogal out of the box, maar echt heel cool. Ook de grapjes en het doorbreken van de vierde wand in de film maken de film bijna filmhuisachtig. En dat voor een superheldenfilm. En het mooie is dat alles erin zit: actie, snelheid, meeleven met de personages. Vijf sterren meer dan waard!

Kinderfilms en Disney+

De herfstvakantie is zo’n tijd waarin je met de kinderen in het bed samen een leuke film kunt kijken. En met de komst van Disney+ hebben we veel oude Disney Classics gezien. Peter Pan, Bambi, The Lion King, Alladin, het is allemaal voorbij gekomen.

En de meeste films zijn nog net zo leuk als ik ze vroeger vond. De één ken ik beter dan de ander en de één spreekt volwassenen ook nog meer aan dan de ander, maar zeker Alladin en The Lion King zou ik ook prima met Jessie ’s avonds op de bank nog een keer kunnen kijken. Dat hebben we natuurlijk met The Lion King ook al gedaan.

Maar ook op Netflix staat voor kinderen (daar heel lelijk “kids” genoemd), hoewel dat een heel andere selectie is: veel diverser en veel wisselender in kwaliteit. Sommige dingen vind ik minder leuk, zoals Booba, maar de film Sammy’s avonturen 2 vond ik gek genoeg best leuk. Vaak zijn tweede delen namelijk niet zo sterk en zijn rip offs van andere films (Finding Nemo in dit geval) meestal behoorlijk slecht, maar dat is in dit geval niet zo het geval. Gelukkig; dan kun je niet alleen met je kinderen genieten omdat zij genieten van een film, maar ook omdat je zelf blij wordt van zo’n film.

Dumbo (regie: Tim Burton)

Beoordeling: 4 sterren

De Tim Burtonversie van Dumbo sluit op een bepaalde manier mooi aan bij de originele Disneyversie. Maar Burton heeft ook flink wat ingrepen gedaan in het verhaal.

De sfeer in de film is fantastisch, laat dat maar aan Burton over. En met die sfeer en het acteerwerk en de vormgeving, maakt hij de ingrepen in het verhaal wel goed. Want de ingrepen zijn niet allemaal echte verbeteringen. Toch is het verhaal, als je het op zichzelf bekijkt, mooi en aangrijpend. Leuke film!

Rutger Bregman, De meeste mensen deugen

Ik ben al enkele jaren lid van de Correspondent en vaak vind ik de artikelen interessant, de houding soms pedant en arrogant, maar bij vlagen is men briljant. Rutger Bregman was dat allemaal in het filmpje van Davos 2019, maar in het laatste boek is hij eigenlijk alleen maar briljant.

De meeste mensen deugen is één van de beste boeken die ik in járen heb gelezen. Dat zou deels kunnen komen, omdat het mijn beeld van de wereld bevestigt; dat vinden mensen natuurlijk sowieso heel fijn om te lezen. Maar ik ga mijn vijf sterren niet alleen wijten aan de confirmation bias.

Het sluit ook aan bij ontwikkelingen die er elders te zien zijn, bij voorbeelden nog los van de voorbeelden uit het boek. Zo kreeg ik enkele jaren geleden een workshop over het School Wide Positive Behavior System: SWPBS. Daarin wordt aangegeven dat je als docent nu heel veel tijd besteedt aan negatief gedrag. Maar als je goed gaat kijken werkt 80% van de leerlingen ‘gewoon’ mee in de klas, 15% heeft een zetje nodig en die laatste 5% kost veel extra aandacht en energie. Terwijl die 5% nu vaak 80% van je beeld en aandacht vraagt.

De meeste mensen deugen leest bovendien heel snel, er worden gave (en bekende) onderzoeken besproken waarbij zowel het onderzoek als de weerleggingen uitgebreid aandacht krijgen. Ook de voorbeelden in de latere hoofdstukken zetten je wereldbeeld op een mooie manier in een ander perspectief. Het ultieme omdenkboek dat iedereen zou moeten lezen!