Nicolaas Beets, Dichtwerken

DichtwerkenBeoordeling: 4 sterren

Bekend geworden als de schrijver van dé Camera Obscura (masterscriptie) heeft Nicolaas Beets het grootste deel van zijn leven heel ander werk geschreven. In zijn Dichtwerken wordt zijn volledige poëtische oeuvre gepresenteerd.

Al gauw ga ik het werk van Beets vergelijken met die andere grote poëet waar ik mijn bachelorscriptie over schreef: Eliza Laurillard. Laurillard is inhoudelijk meer op het religieuze en vooral moralistische gericht. Ook speelt de natuur bij hem een veel grotere rol. Beets richt zich in zijn poëzie meer op intellectuelere onderwerpen. Zo komen vele Grieke goden voorbij. Een vergelijking tussen deze (en/of andere dominee-dichters) zou een leuk onderzoek opleveren.

Wat betreft het taalkunstenaarschap ontlopen de heren elkaar niet veel. Ook hier zou veel meer onderzoek naar gedaan moeten worden, maar ik heb de indruk dat Beets zich wat meer vrijheden veroorloofd: hij is niet bang op buiten de lijntjes te kleuren waar Laurillard een wat ‘stijvere’ indruk maakt.

Ten slotte: het lezen van de gedichten van Beets doen mij denken aan het probleem-Beets, door K. Heeroma omschreven als de vraag ‘Hoe […] het mogelijk [is] dat iemand op zijn zesentwintigste een geniaal boek schrijft en daarna zestig jaar lang zich zonder protest een leven van gekroonde onbenulligheid kan laten welgevallen?’. Hier kom ik over een paar weken op terug.

Mooie zinnenboek – Nicolaas Beets, Waar niet?

Nicolaas BeetsWaar niet?

“Wat poëzie, en waar heur woon is?”
Alom; waar ’s Levens adem gaat.
Zij is het schoone in al wat schoon is;
In voorwerk, denkbeeld, woord en daad.

Uit: Nicolaas Beets, Dicthwerken, p. 257

Mooie zinnenboek – Nicolaas Beets

Een mens lijdt dikwijls het meest,
door het lijden dat hij vreest,
doch dat nooit op zal dagen,
zo heeft men meer te dragen,
dan God te dragen geeft.