His girl friday (regie: Howard Hawks)

https://i1.wp.com/www.kennelco.com/wp-content/uploads/2015/01/His-Girl-Friday.jpg?resize=133%2C200Beoordeling: 4 sterren

Op Youtube zijn ontzettend veel oude Hollywood-films te zien. Zo ook His girl friday. Een klucht vol verwikkelingen die op allerlei manieren samenhangen. Nog steeds grappig, nog steeds goed geacteerd en nog steeds erg vermakelijk. De vele personages en hun onderlingen samenhang maken het wel wat lastig om het verhaal te volgen en bij vlagen is het wat overdreven, maar ik ga vaker eens Youtube afstruinen. Voor wie nieuwsgierig is geworden, kan hieronder direct kijken!

Spoorloos (regie: George Sluizer)

https://i1.wp.com/www.filmtotaal.nl/images/covers/a8vx4bshcq.jpg?w=800Beoordeling: 4 sterren

Een van de meestgelezen boeken, volgens mij, op boekenlijsten in het examenjaar: Het gouden ei van Tim Krabbé. Van veel succesvolle boeken is ook een film, zo ook van deze: Spoorloos. En dit was weer eens een boekverfilming om blij van te worden.

De film is Frans/Nederlands en dat geeft de film direct iets authentieks. De film komt wat langzaam op gang en de nadruk ligt in eerste instantie erg op het moment van verdwijnen van Saskia. De focus in de rest van de film ligt ook meer op de omgang met de vermissing dan op wat er gebeurd is en de motieven van de ontvoerder.

Wel is duidelijk dat Tim Krabbé zowel script als boek heeft geschreven. De keuzes die in de film zijn gemaakt zijn begrijpelijk en niet storend voor wie het boek al kent. Bovendien geeft de film een mooi tijdsbeeld van de jaren ’80. Dat maakt echter ook dat de film in zijn acteerwerk wat verouderd overkomt. Blijkbaar is in bijna 30 jaar nogal wat veranderd in de manier waarop we mensen graag zien optreden in films en met name de wijze van articuleren stoort soms wat.

En wat is er mooier dan de film direct kijken na het lezen van een recensie. Veel plezier!

James Bond: Spectre (regie: Sam Mendes)

Beoordeling: 4 sterren

De nieuwste James BondSpectre, is een goede, een spannende, niet de beste, maar wel veel beter dan veel van de films van de laatste jaren.

Wat is er spannend? Vooral de opening is spectaculair en maakt erg nieuwsgierig. Bovendien komt ook deze film weer erg dicht bij de persoon van Bond zelf, net zoals Skyfall. Wat bovendien erg goed is aan deze film is dat er veel verwijzingen in zitten naar andere Bond-films, zoals de vechtscène in de trein die doet denken aan From Russia with love en de achtervolging in het hoofdkantoor van MI6 verwijst naar het doolhof in The man with the golden gun. Voor een Bond-fan erg leuk, maar wanneer je die kennis niet hebt, blijft de film ook leuk.

Maar dan de kritiekpuntjes. Met Spectre plaatst de film zich in een lange traditie waarin deze organisatie een rol speelt in de Bond-films. Deze lijntjes vanuit het verleden worden echter wat geforceerd aan elkaar en aan het persoonlijk leven van James Bond gekoppeld.  Iets waar je als argeloze kijker minder last van hebt, dan wanneer je meer films hebt gezien hebt. Een zeer vermakelijke avond is in elk geval gegarandeerd.

The spy who shagged me (regie: Jay Roach)

Beoordeling: 3 sterren

Voor iemand die fan is van James Bond is het kijken van de parodieën meestal ook erg leuk. Rowan Atkinson deed een dappere poging met Johnny English, maar de meesterparodie blijft tot Austin Powers.

Toevalligerwijs kwam ik Thespy who shagged me eerder tegen bij het herzien van de films. De eerste film in de reeks, International man of mystery is volgens mij veel sterker nog dan dit tweede deel. De flauwe grapjes zijn er uiteraard, maar de verwijzingen naar Bond zijn minder sterk, dan ik ze me herinner van de de eerste film.

Maar misschien dat ik me de eerste ook wel mooier herinner dan hij was. Ik zag die tijdens mijn Romereis in klas vier, met een schaterende Rob Rietberg, docent klassieke talen, op de eerste rij van de bus. Die ga ik binnenkort zeker weer herkijken.

New Year’s Eve (regie: Garry Marshall)

Beoordeling: 3 sterren

Het zijn er veel: mozaïekfilms over de liefde. Alles is lilefde,  Love actually, Alles is familie en van dezelfde regisseur Valentine’s dayNew Year’s Eve is er ook weer een in dit rijtje. Geen slechte film in zijn soort: een grote cast, toegankelijk verhaal, lekker sfeertje. Niets op tegen, maar ook geen artistiek hoogstandje.

Star Wars: Episode 4: A new hope (regie: George Lucas)

Beoordeling: 2 sterren

Naar aanleiding van de buzz rond de nieuwste Star Wars-film, heb ik de oude films weer eens opgesnord. Ik heb wel The Phantom Menace ooit gezien en die vond ik erg leuk. De oude films heb ik nooit eerder gezien en ik ben nog niet zo enthousiast. Het is niet zo mijn ding.

De sfeer is mij te veel Lord of the Rings en te weinig Star Trek. Het is mij te veel een sprookje en dat trekt mij helaas niet. Wel vind ik het mooi om te zien dat de graphics nog steeds mooi zijn, ook zoveel tijd na het uitkomen van de film. Ik snap de interesse van grote groepen in de filmreeks, hij is alleen niets voor mij.

 

Dumb and Dumber to (regie: Peter en Bobby Farrelly)

Beoordeling: 3 sterren

Bij het uitkomen van de eerste Dumb and dumber heb ik genoten van de film en een vervolg 20 jaar later is een hachelijke onderneming. Bij Dumb and Dumber 2 is het echter een behoorlijk geslaagde onderneming. De film is, net als het eerste deel, flauw en niet bepaald een cultureel hoogstandje. Maar het is een leuke film met een uitgebreide lach en zelfs af een toe bijna een traan van ontroering. Voor een gezellige filmavond een prima keuze.

The firm (regie: Sydney Pollack)

Beoordeling: 5 sterren

Ik heb The firm  inmiddels al een paar keer gezien en het knappe van deze film is dat hij superspannend blijft! Dat komt niet alleen door de fantastische acteurs, de spannende muziek of het goed opgebouwde verhaal. Het belangrijkste is het beklemmende gevoel dat het advocatenkantoor niet alleen bij de hoofdrolspelers oproept, maar ook bij jou als kijker. Je hebt continu het gevoel dat ook jij onder een vergrootglas ligt, bekeken wordt en er niet meer uit kan. Je zit op het puntje van je stoel tot het laatste moment en voelt de opluchting van Tom Cruise mee zodra hij de ‘firm’ kan verlaten.

Mirror mirror (regie: Tarsem Singh)

Beoordeling: 2 sterren

Mirror mirror heeft een sterk begin: je wordt door de beelden en de omgang met de oorspronkelijke (of beter gezegd de ons bekende) versie van het verhaal van Sneeuwwitje gelijk geboeid. Dat neemt echter al rap af: het creatieve begin en de mooie plaatjes bieden de kijker te weinig om de hele film te willen uitkijken. De grap is na verloop wel duidelijk en als je de kijker dan kwijtraakt, omdat je spanningsboog hebt, heb je uiteindelijk niet zo’n goede film gemaakt.

The lost world: Jurassic Park (regie: Steven Spielberg)

Beoordeling: 3 sterren

Jurassic Park  heb ik voor het eerste gezien in de bioscoop toen ik een jaar of 10 was en daarna nog heel veel vaker. De vervolgdelen heb ik veel minder gezien, maar die zijn ook minder leuk. The lost world heeft twee kernproblemen bovenop het feit dat op een sterk verhaal moet worden voortgeborduurd en dat is altijd lastig. Ten eerste wordt de tyrannosaurus naar de stad gebracht: een kunstgreep om spannende scènes te kunnen schieten, maar qua verhaal niet erg interessant.

Daarnaast is er veel meer met computeranimaties gewerkt in de vervolgfilms, dan in het origineel, waardoor de acties allemaal veel minder ‘echt’ overkomen dan in het origineel. Meer over de opkomst en problemen met computeranimaties lees je in dit interessante artikel.

Al met al is The lost world een vermakelijke film, waarbij je eigenlijk moet vergeten wat je in 1993 kreeg voorgeschoteld: je kunt de Febo nu eenmaal ook niet met een Michelin-restaurant vergelijken.