The Duel (regie: Kieran Darcy-Smith)

Beoordeling: 2 sterren

Ik ben geen westernliefhebber en The duel heeft daar zeker geen verandering in gebracht. Het is een wat slap verhaal met rare wendingen. Goed geacteerd, maar niet boeiend genoeg voor een genoeglijke avond. Misschien moet ik om westerns te gaan waarderen eens beginnen bij films die ook op IMDB een goede beoordeling krijgen…

Hundraåringen som klev ut genom fönstret och försvann (regie: Felix Herngren)

Beoordeling: 4 sterren

The 100-Year-Old Man Who Climbed Out the Window and Disappeared, het  boek was al briljant en ook de film is ontzettend goed. Het boek wordt mooi gevolgd. Het is echter jammer dat (zoals vaker bij boekverfilmingen) het volgen van het boek ertoe leidt dat het einde afgeraffeld moet worden.

Vele zijlijnen, interessante achtergronden van bijpersonages en de diepgang in het verleden van Allan worden weggelaten en plotsklaps wordt het verhaal rondgebreid. Jammer, want de sfeer, de manier waarop het boek in film is omgezet is ontzettend goed.

The Diary of Anne Frank (regie: Jon Jones)

Beoordeling: 4 sterren

Er zijn diverse verfilmingen van het dagboek van Anne Frank. Bij deze BBC-verfilming is het in drama omzetten van de gebeurtenissen erg mooi gedaan. In algemene bewoordingen beschreven anekdotes en situaties uit het dagboek worden mooi in concrete gesprekken omgezet.

Ook de karakters worden levensecht en herkenbaar neergezet door goede acteurs. Het doet mij ook denken aan een oudere verfilming die ik ooit zag en daarmee past deze verfilming in de traditie van Anne-Frankverfilmingen.

Ook schuwt deze taboeërige kanten van het dagboek niet, waardoor het verhaal het realisme krijgt dat de laatste boekvarianten ook kenmerkt. Het meisje is in de loop der decennia echter en echter geworden. Erg goed gedaan.

Along came Polly (regie: John Hamburg)

Beoordeling: 5 sterren

Al vaker besprak ik films met Jennifer Aniston, omdat Jessie en ik altijd films met ex-Friends-sterren kijken. En al vaker was ik teleurgesteld. Maar Along came Polly is een fantastisch leuke film. De extreme personages, de hilarische situaties, de sterke cast, het maakt deze romantische comedy tot een echte topper. Bovendien weet de film ook oprechte emoties bij de kijker op te wekken en dat is in dit genre wel eens anders. Soms boeit het je niks wat de personages mee gaan maken, bij Along came Polly wel.

The Muppets take Manhattan (regie: Frank Oz)

Beoordeling: 4 sterren

Ik kreeg bij het kijken van deze film het gevoel dit verhaal al eerder te hebben gezien, tot ik mij realiseerde dat latere Muppets-films teruggrijpen op deze oudere film. Niet de sterkste Muppets-film, ook niet met de pakkendste nummers, maar wel erg leuk en ik blijf stiekem toch best fan va zowel de films als de oude tv-serie.

Miss Congeniality (regie: Donald Petrie)

Beoordeling: 3 sterren

In Friends komt Miss Congeniality voor. Chandler herkent de film door een muur in het hotel en Monica reageert (zie onder). Maar de film had ik zelf nog nooit gezien, dus geen onlogische keuze. In een originele context worden veel bekende slapstickgrappen en clichésituaties gepresenteerd. Een grappige film, leuk verhaal, maar ook behoorlijk voorspelbaar. Door een muur ga ik hem in elk geval niet herkennen 🙂

 

 

The big wedding (regie: Justin Zackham)

Beoordeling: 4 sterren

Een cast kan veel doen, het kan een gemiddelde film optillen naar een hoger niveau en dat gebeurt bij The big wedding. Het verhaal is aardig, maar niet briljant, de grappen zijn aardig maar niet briljant en de plot is voorspelbaar en niet zo briljant. En toch is The big wedding een erg leuke film. Robert de Niro, Diane Keaton, Susan Sarandon, Robin Williams om maar enkele namen te noemen. Een voorzichtige aanrader!

 

A teacher (regie: Hannah Fidell)

https://i2.wp.com/dl9fvu4r30qs1.cloudfront.net/c5/75/5da627494c8f845bae782018358a/a-teacher-web.jpg?resize=150%2C201

Beoordeling: 4 sterren

Het feit dat de docente in A teacher haar leven te gronde gaat richten is al vrij snel duidelijk. Wat dat betreft biedt de film niet veel spanning. Maar het gevoel dat blijft hangen is de indringendheid van haar obsessie. Je ziet het vastlopen, voelt het vastlopen en kunt er niets (meer) aan doen als kijker.

De film is ook indringend gefilmd, de stille scènes waarin ze hardloopt zijn bijzonder en geven je als kijker ook een bezinningsmomentje. Minder is dat de film een zekere voorspelbaarheid heeft en zo’n hechte structuur dat de spanningsboog eigenlijk wat te lang is geworden. Je wordt in de film gezogen, maar zakt er ook wel weer een paar keer uit tijdens het kijken, tot je bij de climax komt.

Toch blijft de film wel in je gedachten hangen na afloop: knap gemaakt.

His girl friday (regie: Howard Hawks)

https://i1.wp.com/www.kennelco.com/wp-content/uploads/2015/01/His-Girl-Friday.jpg?resize=133%2C200Beoordeling: 4 sterren

Op Youtube zijn ontzettend veel oude Hollywood-films te zien. Zo ook His girl friday. Een klucht vol verwikkelingen die op allerlei manieren samenhangen. Nog steeds grappig, nog steeds goed geacteerd en nog steeds erg vermakelijk. De vele personages en hun onderlingen samenhang maken het wel wat lastig om het verhaal te volgen en bij vlagen is het wat overdreven, maar ik ga vaker eens Youtube afstruinen. Voor wie nieuwsgierig is geworden, kan hieronder direct kijken!

Spoorloos (regie: George Sluizer)

https://i1.wp.com/www.filmtotaal.nl/images/covers/a8vx4bshcq.jpg?w=800Beoordeling: 4 sterren

Een van de meestgelezen boeken, volgens mij, op boekenlijsten in het examenjaar: Het gouden ei van Tim Krabbé. Van veel succesvolle boeken is ook een film, zo ook van deze: Spoorloos. En dit was weer eens een boekverfilming om blij van te worden.

De film is Frans/Nederlands en dat geeft de film direct iets authentieks. De film komt wat langzaam op gang en de nadruk ligt in eerste instantie erg op het moment van verdwijnen van Saskia. De focus in de rest van de film ligt ook meer op de omgang met de vermissing dan op wat er gebeurd is en de motieven van de ontvoerder.

Wel is duidelijk dat Tim Krabbé zowel script als boek heeft geschreven. De keuzes die in de film zijn gemaakt zijn begrijpelijk en niet storend voor wie het boek al kent. Bovendien geeft de film een mooi tijdsbeeld van de jaren ’80. Dat maakt echter ook dat de film in zijn acteerwerk wat verouderd overkomt. Blijkbaar is in bijna 30 jaar nogal wat veranderd in de manier waarop we mensen graag zien optreden in films en met name de wijze van articuleren stoort soms wat.

En wat is er mooier dan de film direct kijken na het lezen van een recensie. Veel plezier!