Marjoleine de Vos, “Nu en altijd: bespiegelingen”

 Beoordeling: 1 ster

Om kort te gaan: de stukken van Marjoleine de Vos zijn saai. Ze is belezen en schrijft op zich prima, maar de stukken zijn telkens hetzelfde en komen neer op het standpunt “wat in het nieuws komt, is in de literatuur reeds eerder beschreven”, met andere woorden: alles komt altijd weer terug… Het spreekt me totaal niet aan. Een afrader helaas.

De Schoolmeester, “Gedichten van de schoolmeester” (redactie J. van Lennep)

 Beoordeling: 1 ster

De schoolmeester is mij ontzettend tegengevallen. Hij is vormtechnisch zeer onvast, alleen rijm is een constante in zijn poëzie, en kiest leuke onderwerpen, maar weet deze niet op een boeiende manier vorm te geven. In zijn brieven laat hij zien de vormaspecten van de poëzie wel te beheersen, maar hij gebruikt ze niet in zijn overige poëzie en dat vind ik jammer. Ik houd van een kunstenaar die niet alleen kunstvaardigheid maar ook bekwaamheid en bedrevenheid beschikt.

(het Latijnse ars (mv. artes) betekent zowel kunstvaardigheid/kunst als o.a. bedrevenheid en ambacht)

J. van Oudshoorn, “Achter groene horren”

Beoordeling: 1 ster

Verschrikkelijk jaren’30-boek met zeer stroperige, trage taal. Ik kwam er niet doorheen en dus staat het boek na een kleine 25 pagina’s weer in de kast. Ik heb ook geen idee waar het boek over gaat.

Karin Giphart, “Maak me blij”

 Beoordeling: 1 ster

Ziggy maakt het uit met Adisa na een tumultueuze relatie. De reis naar het romantische eilandje Thassos is echter al geboekt en ze moet dus op vakantie met haar ex. Daarnaast is haar moeder ernstig ziek. Dit leidt tot een innerlijke worsteling in Ziggy met de liefde en dood. Zo ver ben ik echter nooit gekomen.

Het boek leest dan wel als een trein, maar dat is vooral omdat het nergens over gaat. Lesbiënnes, Star Trek, een ziekelijke moeder en op vakantie met je ex… Gipharts liedjes zijn stukken beter en wat betreft proza vaart ze lekker mee in de slipstream van haar broer. Niet lezen!