Even een kinderprentenboek afkraken

Beoordeling: 1 ster

Meestal worden we erg enthousiast van de kinderprentenboeken. Maar vandaag wil ik een boek echt even tot de grond toe afbranden. De kleurenkabouters van Emy Geyskens en Emilie Timmermans is echt heel erg slecht. Na het plagiëren van het kinderliedje Op een grote paddestoel volgen telkens rijmpjes rond een kleur. Die rijmpjes rijmen wisselend tot slecht (als je kapoen nodig hebt om je verhaal rijmend te krijgen of vliegen op vliegen laat rijmen…), er zit nauwelijks metrum in, en waarom alleen zin twee en drie rijmen, ik weet het niet. Verder vraagt elke pagina wat de kabouter lust: waarom die focus op eten? En waarom een plaatje van een balletpakje met als omschrijving het(!) maillot? Hét? Nou ja… U krijgt een beeld. Waarom komen die kinderen van ons dan telkens met dat boek uit de bieb?

Daan Remmert de Vries, De diepte van een Zweeds meer

De diepte van een Zweeds meerBeoordeling: 5 sterren

Daan Remmert de Vries heeft met De diepte van een Zweeds meer een heel mooi, rauw en direct geschreven boek gemaakt. De gevoelens die de pubermeiden doormaken zijn voor de doelgroep heel herkenbaar en er wordt ook niet om de hete brei heen gedraaid. Het verhaal is wat voorspelbaar, maar met de nodige twists en het hoge leestempo compenseert de auteur dat goed voor een wat ouder publiek. Perfect voor de doelgroep!

Kinderprentenboeken: je hebt er nooit genoeg

Als je zoveel van lezen houdt als ik, kun je je kinderen natuurlijk geen prentenboeken onthouden. Ik heb er al eerder een paar besproken. Vandaag een reeks boeken waar ik enthousiast over ben.

De eerste twee boeken zijn allebei van Julia Donaldson, die ook de klassieker De Gruffalo schreef. Van haar zijn de boeken De grote grijpmedan en Stap maar op mijn bezemsteel. In het eerste boek proberen vier dieren heldhaftig de grote Grijpmedan uit het hol van konijn te krijgen, in het tweede groeit het aantal reizigers op heks’ bezemsteel al naar gelang ze hulp krijgt bij het zoeken naar alle spullen die ze verliest.

Het mooie van Julia Donaldson (en de vertalingen) is dat ze prachtige verhalen op rijm schrijft, vol humor en zinnetjes die herhaald worden die kinderen kunnen waarderen. Bovendien werkt Donaldson elke keer met tekenaars samen, in dit geval Helen Oxenbury (Wij gaan op berenjacht) en Axel Scheffler (De Gruffalo), die goed passen bij de sfeer en stijl van het verhaal. Bij onze kinderen, maar ook bij onszelf zij deze boeken zeer populair.

Uitgeverij Lemniscaat De Gele Ballon - Charlotte Dematons (karton)Een andere grote tekenares die prachtige boeken maakt is de Nederlandse Charlotte Dematons. Naast een fantastisch sinterklaasboek is ook De gele ballon een erg mooi boek. Het mooie van de boeken van Dematon is dat ze een heel verhaal schept zonder een woord op papier te zetten. En door de vele details in de bird’s-eye view, kun je blijven kijken naar deze prachtige prenten.

Speeltuin - Prentenboek Kinderboekenweek 2015De laatste van deze keer is Speeltuin van Mies van Hout. Een grappig boek waarbij de lezer op avontuur gaat met de hoofdpersonen, op weg naar een speeltuin. Naarmate je door bomen, doolhoven en over rivieren bent gesprongen wordt de climax naar de speeltuin goed opgebouwd. En of die speeltuin zo mooi is als verwacht…

Griet op de Beeck, Gezien de feiten (boekenweekgeschenk 2018)

Gezien de feitenBeoordeling: 1 ster

Je vraagt je af als je al andere recensies hebt gelezen over Gezien de feiten of je dan ook de moeite moet nemen om dit boek bij de enkels af te zagen. Maar ja, ik heb het gelezen, ik deel via mijn site alle boeken die ik lees, dus ook deze.

En teleurstellend dat het was! Ik heb eerder werk van Op de Beeck gelezen en daarover was ik enthousiast. Maar als je hetzelfde kunstje met dezelfde toon nogmaals en nogmaals uitvoert, wordt het sleets. En dan is het geen literatuur meer, maar lectuur of zelfs pulp.

Het verhaal is niet geloofwaardig, voorspelbaar en leest wel snel, maar blijft niet hangen. Volgend jaar hopelijk meer kwaliteit met Jan Siebelink.

Rutger Kopland, Geduldig gereedschap

Geduldig GereedschapBeoordeling: 4 sterren

De bundel Geduldig gereedschap  van Rutger Kopland is er wel weer eentje. Een echt Kopland, met gedichten die zo typerend zijn voor deze schrijver. Hoewel ik, zoals bij bijna elke dichtbundel, ook gedichten aantrof die mij minder raakten, zitten er ook wel weer erg mooie tussen. Ik heb de bundel met veel plezier gelezen en kan bijna niet wachten om er weer van Kopland uit de kast te halen.

Thea Beckman, De kinderen van moeder aarde

Kinderen van moeder aardeBeoordeling: 3 sterren

Ik heb in het verleden genoten van veel boeken van Thea Beckman, zowel toen ik een jaar of 13 was als later in mijn leven bij herlezing. Maar bij de trilogie over Thule voelde ik tot nu toe altijd wat reserve om die te gaan herlezen, al herinnerde ik mij wel dat ik ze allemaal gelezen had.

En die reserves die begrijp ik na het lezen van Kinderen van moeder aarde. Allereerst komt het verhaal erg langzaam op gang. Beckman gebruikt meerdere hoofdstukken om het eiland Thule te schetsen, maar in die hoofdstukken gebeurt er (vooral gezien de jongere doelgroep) niet zo veel. Bovendien is het voor een oudere lezer een te stereotiepe wereld die geschetst wordt. Alles is ongeveer omgekeerd aan onze wereld, maar daardoor is de schets na hoofdstuk 1 ook wel verder in te vullen.

Wat verder stoort is het feit dat het feminisme en de visie van de Club van Rome er zo dik en overdreven bovenop ligt. Het beeld van ‘dé man’ en ‘dé vrouw’ is zo genderbevestigend dat een feminist er eigenlijk buikpijn van zou moeten krijgen. En de oplossing voor de milieuproblematiek doet wel erg Amish-achtig aan.

En toch, toen het verhaal eenmaal op stoom kwam, was het best een interessant en leuk boek en heb ik (met name de laatste helft) snel en met plezier gelezen. Niet zoveel plezier dat ik deel twee en drie ook ga lezen, maar wel met zoveel plezier dat het boek de 1 a 2 sterren die ik aanvankelijk wilde geven.

Jacques Presser, De nacht der girondijnen (boekenweekgeschenk 1957)

Beoordeling: 3 sterren

De nacht der girondijnen is een lastig te lezen novelle door de vele associaties. Naarmate het verhaal vordert, wordt het verhaal helderder en zijn de associaties beter te volgen. Maar dit maakt het verhaal lastig te volgen.

Met kennis achteraf, wanneer je het uiteindelijk best aangrijpende verhaal vanuit Westerbork hebt gelezen, kun je veel invullen. En dat maakt het boek uiteindelijk wel mooi. Maar het is niet mijn boek.

I.S. Toergenjev, Eerste liefde

Eerste liefdeBeoordeling: 4 sterren

Ik heb al eerder werk gelezen van de grote Russen. Gogols Dode zielen stond me erg aan, Toergenjevs Eerste liefde is ook een erg mooie roman. Hoewel hij soms wat traag is, is de verliefdheid van de jongeman herkenbaar en mooi beschreven. Geloofwaardiger en serener in elk geval dat in Een verhaal met een tong, meer in lijn met een verhaal van  Jacques Vriens.

Wellicht dat voor een man het verhaal beter herkenbaar en daardoor aantrekkelijker is, maar volgens mij is dit op veel vlakken ook een universeel verhaal. Een mooi boek en passend in de Perpetua-reeks.

Herbert Blankesteijn, Bitcoin & Blockchain – de ontregelende opmars van cryptocurrency’s

Bitcoin & Blockchain: alles over digitale valuta en de onderliggende technologie. Bestel bij Scripta met 15% korting!

Beoordeling: 5 sterren

Er komen vele boeken over de blockchain uit op dit moment, maar over Bitcoin en blockchain van Herbert Blankesteijn ben ik superenthousiast. De opzet van het boek houdt het midden tussen een socratische dialoog en de Frequently Asked Questions op de gemiddelde website: vragen waar de lezer mee zit worden direct beantwoord. De tekst leest daardoor prettig, omdat je in korte heldere zinnen echt in gesprek lijkt te zijn met de schrijver.

Bovendien wordt er zeer toegankelijk antwoord gegeven op zelfs de lastigste onderdelen van de blockchain. Het hashen van documenten voor vastlegging in een blockchain (blz. 110) is bijvoorbeeld een van de lastigere en abstractere onderdelen van de blockchain:

Je zou het kunnen zien als het afstempelen van een blok. Een belangrijk begrip hierbij is de ‘hash’. Een hash is niets anders dan een controlegetal. Elk digitaal bestand kun je op allerlei manieren zo’n controlegetal bezorgen. Het controlegetal van een pagina vol cijfers kan de optelsom zijn van al die cijfers. Het is de bedoeling dat je op grond van het origineel makkelijk zo’n hash kunt bepalen (bijvoorbeeld ter controle of een bestand ongeschonden is aangekomen), maar het omgekeerde niet. Je kunt niet uit het controlegetal het bestand zelf reconstrueren. Ook een pagina tekst kun je, volgens bepaalde afspraken, een hash geven.

Wat verder opvalt aan het boek is de actualiteit van de voorbeelden. Blankesteijn lijkt tot aan het ter perse gaan geschaafd te hebben en zaken te hebben toegevoegd. Zo kun je bijvoorbeeld de samenwerking tussen Walmart en IBM (uit mijn vijfde podcast) in het boek aantreffen.

Het laatste hoofdstuk, waarin staat wat je als bedrijf met de blockchain zou kunnen doen vond ik het spannendst om aan te beginnen. Dit vanwege mijn ervaringen met Blockchain organiseren van Paul Bessems en Walter Bril. Bessems is enkele malen in het radiprogramma BNR Digitaal van Blankesteijn te gast geweest, maar als het op boeken schrijven aankomt, zijn de mannen verder van elkaar verwijderd dan wie ook.

Blankesteijn is in dit hoofdstuk nog steeds toegankelijk, hij spitst zijn hoofdstuk toe op enkele hoofdthema’s (bankenwereld, supply chain, pensioenen en liefdadigheid) en noemt daar enkele van de bekende voorbeelden zoals die van de pizza, betaalt met Bitcoins.

Bitcoin en blockchain is een leuk, toegankelijk boek en het beste eerste opstapje voor iedereen die wil weten wat de blockchain is. Bovendien is het grappig dat de schrijfperiode van het boek af te leiden is uit de waardeontwikkeling di die Blankesteijn noemt in verschillende hoofdstukken van zijn boek. Jammer van enkele slordigheden bij het drukken (“hij wilt“, blz. 108 (of is dit taalverandering) en de onbegrijpelijke halflege bladzijde 163). Herbert Blankesteijn kon mij eind jaren ’90 al superenthousiast krijgen voor de nieuwste PC-technologie met ComputerPlus van Teleac (uitgebreid op Youtube te vinden). Mij verder enthousiasmeren lukt nu opnieuw met dit boek.

Adriaan van Dis, In het buitengebied

Beoordeling: 4 sterren

Boeken van Adriaan van Dis zijn soms beter en soms minder briljant, maar altijd interessant en leesbaar. Zo ook In het buitengebied. En deze valt in de categorie ‘beter’. Het thema eenzaamheid wordt op prachtige wijze verbeeld. Met name het eerste deel, waar humor en treurigheid elkaar afwisselen is erg sterk.

Naarmate het boek vordert, wordt de naïviteit van de hoofdpersoon steeds duidelijker; iets te duidelijk zelfs. Van Dis speelt daarmee in het boek, met die naïviteit, maar gaat wat mij betreft net te ver in het spel.

Daarnaast speelt hij ook in dit In het buitengebied weer met autobiografische elementen, met zijn eigen persoon of de persoon die hij naar buiten toe presenteert. Ook dat is typisch Van Dis.