Marjan Berk, Nooit te oud!

Beoordeling: 2 sterren

Tja, soms heb je van die boeken of schrijfsters waarvan je een boek in je collectie hebt die je niet direct zelf zou uitkiezen. Maar je wilt als docent en geïnteresseerde in literatuur wil je je horizon ook wel eens verbreden. Maar deze horizon hoef ik niet meer over.

Nooit te oud is niet spannend opgebouwd, ik kan met niet inleveren, is niet mooi geschreven, heeft een raar onverwacht einde; het enige fijne was dat het snel las en dus ook weer snel uit was. En voor die moeite, een tweede ster.

Abdelkader Benali, De stem van mijn moeder

Beoordeling: 3 sterren

Abdelkader Benali schrijft doorgaans mooie boeken. Soms ook mindere. De stem van mijn moeder is wat dit betreft een mooie middenmoter. De lichte toon van vertellen is erg prettig en past wat mij betreft goed bij wat ik van hem heb gezien bij ons op school.

Maar het probleem met dit boek is dat het nergens schuurt. En dat de vader nooit sprong is nogal voorspelbaar. Het boek leert je mooie mensen kennen die met de zachte blik van de verteller worden beschouwd, maar dat levert geen spetterende literatuur op.

Rutger Bregman, De meeste mensen deugen

Ik ben al enkele jaren lid van de Correspondent en vaak vind ik de artikelen interessant, de houding soms pedant en arrogant, maar bij vlagen is men briljant. Rutger Bregman was dat allemaal in het filmpje van Davos 2019, maar in het laatste boek is hij eigenlijk alleen maar briljant.

De meeste mensen deugen is één van de beste boeken die ik in járen heb gelezen. Dat zou deels kunnen komen, omdat het mijn beeld van de wereld bevestigt; dat vinden mensen natuurlijk sowieso heel fijn om te lezen. Maar ik ga mijn vijf sterren niet alleen wijten aan de confirmation bias.

Het sluit ook aan bij ontwikkelingen die er elders te zien zijn, bij voorbeelden nog los van de voorbeelden uit het boek. Zo kreeg ik enkele jaren geleden een workshop over het School Wide Positive Behavior System: SWPBS. Daarin wordt aangegeven dat je als docent nu heel veel tijd besteedt aan negatief gedrag. Maar als je goed gaat kijken werkt 80% van de leerlingen ‘gewoon’ mee in de klas, 15% heeft een zetje nodig en die laatste 5% kost veel extra aandacht en energie. Terwijl die 5% nu vaak 80% van je beeld en aandacht vraagt.

De meeste mensen deugen leest bovendien heel snel, er worden gave (en bekende) onderzoeken besproken waarbij zowel het onderzoek als de weerleggingen uitgebreid aandacht krijgen. Ook de voorbeelden in de latere hoofdstukken zetten je wereldbeeld op een mooie manier in een ander perspectief. Het ultieme omdenkboek dat iedereen zou moeten lezen!

Kees van Beijnum, De oesters van Nam Kee

Beoordeling: 3 sterren

Van Oesters van Nam Kee heb ik jaren geleden al de film gezien. En eindelijk kwam ik toe aan het lezen van het boek. En mijn beoordeling in sterren bij boek en film is gelijk. Dat ligt echter aan iets anders dan bij de film. Ja, ook in het boek zit expliciete seks, maar doordat het boek veel meer context heeft, is dat minder nadrukkelijk aanwezig; minder gericht op effectbejag bij de kijker/lezer.

Nee, bij Oesters van Nam Kee als boek is mijn probleem dat we wat te lang in het hoofd van Berry blijven zitten. Het verhaal heeft een spanningsboog die langzaam opgebouwd wordt: we weten dat Berry vastzit, na een tijdje ook waarom, maar de vraag hoe hij daar gekomen is blijft het spannende element. Maar die spanningsboog wordt wat lang opgerekt, waardoor ik in het midden van het boek mezelf er echt even doorheen moest slepen.

Dus het is een aardig boek met een interessant verhaal, maar geen briljant boek. Het grappige is ook dat het boek bijna niet meer op boekenlijsten voorkomt in de bovenbouw van havo en vwo. En dat zegt vaak wat over de uiteindelijke kwaliteit van een boek, in elk geval op het vlak van de spanning.

Sjoerd Kuyper, Bizar

Beoordeling: 4 sterren

Bizar van Sjoerd Kuyper heeft een interessant uitgangspunt: een meisje dat alleen maar boeken heeft gelezen tot nu toe moet het echte leven in. Zijn manier van schrijven is leuk, de stijl lijkt bijna op volwassenen gericht.

Het sarcasme, de maatschappijkritiek, is mooi verweven in het verhaal. Het uitgangspunt van het boek biedt Kuyper een mooi perspectief op de werkelijkheid.

Wat minder was aan het boek is de bizar lelijke kaft en enkele rare formuleerfouten die er door de uitgever niet uitgehaald zijn. Zo staat op bladzijde 44: ” Donnie kan zijn weer tent uit.”. Tot slot wordt het verhaal wordt door alle gedachtespinsels ook nog wel eens wat opgehouden.

Thea Beckman, Hasse Simonsdochter

Beoordeling: 5 sterren

Ik ben weg van het werk van Thea Beckman (geen verrassing voor wie mij langer kent). Hasse Simonsdochter is een van mijn favoriete boeken. En toen ik begon aan het schrijven van deze recensie kwam ik erachter dat ik 10 jaar geleden al een keer lovend over dit boek had geschreven.

Frans Bastiaanse, Gedichten

Beoordeling: 3 sterren

Frans Bastiaanse is volgens zijn Wikipedia-pagina bekend vanwege zijn impressionistische natuur- en liefdeslyriek. En dat is ook wel duidelijk herkenbaar in de verzamelbundel die ik las. Het is poëzie die doet denken aan de poëzie van de Tachtigers, maar dan op een ander niveau.

Maria Barnas, De baadster

Beoordeling: 1 ster

Soms heb je van die boeken waarbij je na de eerste bladzijde al denkt “hoe ga ik die ooit uit krijgen”. Ik neem me dan altijd voor om minimaal een derde van het boek gelezen te willen hebben, voordat ik het definitief wegleg. Zelfs dat is me bij De baadster van Maria Barnas niet gelukt: onsamenhangend, wollig, oninteressant en zo kan ik nog wel een paar termen bedenken in deze richting. Niets voor mij in elk geval.

René Appel, Loverboy

Beoordeling: 2 sterren

Van sommige boeken snap ik heel goed dat havo 4 er enthousiast over is. Bij Loverboy van René Appel is dat bijvoorbeeld het geval. Het verhaal is voor mij wat voorspelbaar en het boek heeft een opvallende hoeveelheid bijvoeglijke naamwoorden. Dat maakt het beeldend en voor de lezer eenvoudig om te volgen, maar ook wat wollig. Het is niet zo’n bijzonder verhaal dat ik wel (net) heb uitgekregen.