René Appel, Loverboy

Beoordeling: 2 sterren

Van sommige boeken snap ik heel goed dat havo 4 er enthousiast over is. Bij Loverboy van René Appel is dat bijvoorbeeld het geval. Het verhaal is voor mij wat voorspelbaar en het boek heeft een opvallende hoeveelheid bijvoeglijke naamwoorden. Dat maakt het beeldend en voor de lezer eenvoudig om te volgen, maar ook wat wollig. Het is niet zo’n bijzonder verhaal dat ik wel (net) heb uitgekregen.

Isabelle Allende, De winter voorbij

Beoordeling: 4 sterren

Mijn eerste Isabelle Allende is me wel bevallen en dat ondanks diverse minpuntjes in dit boek. De winter voorbij kent een wat rommelig perspectief en bevat de nodige clichématige scènes. Ook de formulering was wat saai door de vele herhalingen.

Máár, de spanningsopbouw in het boek is prima en er zitten heel interessante personages wat maakt dat je blijft lezen. Ook zit de politiek van Zuid-Amerika mooi verweven in het boek, zonder storend te worden. Daarom, ondanks de kritische nootjes, toch 4 sterren

Henk Apotheker, De Turkenflat

Beoordeling: 3 sterren

Hoewel De Turkenflat wat traag op gang komt, wordt het toch een spannend verhaal. Je blijft benieuwd naar de achtergronden bij de verdwijning van Ayse, maar voor mijn gevoel wordt dat verhaal nogal verstoord door de achtergronden bij Dennis’ leven. En ja, de verhalen raken elkaar, maar het maakt het verhaal vooral een stuk trager. Geen briljant boek, maar uiteindelijk wel vermakelijk.

Jacques den Haan, Adriaan Morriën & Charles Boost, Goed geboekt (boekenweekgeschenk 1954)

Beoordeling: 5 sterren

Eindelijk weer eens een echt leuk boekenweekgeschenk. Het leukste van dit boekje vond ik het lezen van de verhalen zonder eerst te kijken welke auteur het betreft. En dan zie je dat de auteurs die we nu nog steeds kennen ook dan komen bovendrijven: Annie M.G. Schmidt, Hella Haasse (haar derde (bijdrage aan een) boekenweekgeschenk), Godfried Bomans en de mij nog onbekende Jac. van der Ster. Een erg goed geschenk, dus verdiend vijf sterren!

Özcan Akyol, Eus

Beoordeling: 4 sterren

Eus is niet alleen een boek dat je op zichzelf kunt beschouwen. Het is zo’n boek dat in een netwerk van maatschappelijke tendensen en literaire evenkniën zijn plek vindt. 

Allereerst is Eus een prettig lezend boek met een interessante hoofdpersoon met dito gedachtewereld, het is ook een spannend verhaal, zeker in de tweede helft van het boek. Je zit te wachten op het moment dat het fout zal lopen en dat duurt behoorlijk lang nog. Bovendien is het verhaal over de moeilijke gezinsverhoudingen interessant om te volgen

Maar Eus is ook een boek waar tussen de regels door allerlei maatschappelijke problemen en tendensen zichtbaar worden. De rol van migranten in de samenleving, sociale en economische ongelijkheid, drankmisbruik en de wijze waarop mensen in het criminele circuit belanden. Het komt allemaal meer of minder expliciet aan de orde. 

Maar Eus staat hierin niet op zichzelf: vleugjes Het SchnitzelparadijsAlleen maar nette mensen, De kleine blonde dood en De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween zijn deel van het netwerk van boeken waar Eus elementen van in zich heeft. Een leuk boek, maar minder origineel dan de ronkende recensies doen vermoeden.

Pedro de Bruyckere, Klaskit

Beoordeling: 4 sterren

Ik heb Pedro de Bruykere een aantal keer gezien in de afgelopen jaren en hij is een leuke spreker. En iemand die onderwijstheorie combineert met de onderwijspraktijk. En dat is in Klaskit mooi samengekomen. Een boek met een stevige wetenschappelijke basis. Veel daarvan weet je al of merk je ook in je dagelijkse lesgeven, maar het is fijn dat zo compact bij elkaar te hebben. Het geeft fundament voor de manier waarop je elke dag de klas weer in kan. Leuk boek!

Dante Alighieri, De hel in proza overgebracht

Beoordeling: 2 sterren

Dante’s Hel is zo’n boek dat een bijzondere status heeft en dat je daarom graag een keer wilt lezen. En vaak valt zo’n boek dan toch een beetje tegen. Omdat het in zijn tijd en als historisch document interessant is, maar niet als fijn leesboek.

Dat komt in dit geval met name door de vele verwijzingen naar personen uit de Florentijnse samenleving en politieke situatie. Die ken ik niet en daardoor ontgaat mij een heleboel. Bovendien zit er flink wat herhaling in de opbouw en dat gaat wat storen. 

Wat wel mooi was en verrassend voor mij, was het weelderige landschap. Als je de afbeelding kent van Dante’s Hel, verwacht je een kaler verhaal. Maar dat vond ik een positieve ervaring.

[Anoniem], De vier Heemskinderen

Beoordeling:1 ster

Je hebt van die superbekende boeken waarvan je vindt als neerlandicus dat je ze gelezen moet hebben. De vier heemskinderen is er zo één: beroemd in met name Limburg, bekend in de hele middeleeuwen, dus die móét je een keer gelezen hebben. Dan is het wel heel jammer als je er helemaal niet doorheen komt.

Het boek is namelijk ontzettend saai, erg langdradig en erg lastig te volgen. Uiteraard zijn middeleeuwse boeken anders dan moderne romans en de afstandelijke beschrijvende manier van vertellen vol herhalingen vanuit de orale traditie, maakt boeken soms wat saaier.

Maar dit boek is wel heel erg saai. Er gebeurt namelijk helemaal niets en de zaken die gebeuren worden zo uitgebreid en langdradig beschreven, dat je niet door dit stroperige boek komt.

Bovendien is het aantal personages met soortgelijke namen nogal groot en de verhoudingen tussen die mensen zijn bijna onnavolgbaar als de afstand in (lees)tijd tussen de acties van die mensen te groot wordt.

Kortom: langdradig, daardoor is de lijn van het verhaal lastig te volgen en dat maakt het boek saai. Een welverdiende één ster.