Christine Pullein-Thompson, Jessie

Beoordeling: 3 sterren

Het is een jeugdboek en het lastige bij jeugdboeken is altijd dat de tekst voor een ander lezerspubliek is bedoeld dan voor mij. Maar het ene kinderboek is het andere niet.

Jessie is een middenmoter. Het is voor kinderen vast een spannend boek, maar het einde is voor de meeste lezers (ook de jongere) nogal voorspelbaar. Je leeft wel mee met de hoofdspersonen en het is zeker een groot avontuur dat zowel Jessie als de verschillende basjes meemaken. Maar het is zeker niet het beste kinderboek dat ik ooit las. Het heeft natuurlijk wel de mooiste titel ooit ūüėČ

 

Jan Hanlo, Tjielp tjielp

Beoordeling: 4 sterren

Jan Hanlo roept altijd vervreemding op. Bij leerlingen aan wie ik De mus of Oote voorlees, bij mezelf als ik het me hoor voordragen. De gedichten in Tjielp, tjelp zijn ook een beetje raar, maar wel interessant. De inleiding en verantwoording door Guus Middag zijn een mooi toevoeging aan deze bundel. Voor mensen die kennis willen maken met Jan Hanlo is dit een aanbeveling!

 

Hella S. Haasse, Dat weet ik zelf niet (boekenweekgeschenk 1959)

Beoordeling: 3 sterren

Dat weet ik zelf niet is geen onaardig essay. Zelfs voor een boekenweekgeschenk dat bijna 70 jaar oud is, is het bij vlagen nog herkenbaar in het nu. De jeugd van tegenwoordig is in elke tijd een dankbaar onderwerp. Echt spannend wordt het essay echter niet, de stijl wordt wat opsommerig en slechts een week na het lezen van de tekst is mij niet meer bijgebleven waar het nou allemaal precies over ging.

Herman Melville, Moby Dick

Beoordeling: 3 sterren

In het begin vond ik Moby Dick¬†echt een heel leuk boek. De eerste helft vloog ik behoorlijk snel door. Maar daarna werd het meer en meer een encyclopedie voor de in walvisjacht ge√Įnteresseerde nerd en steeds minder een roman. Het verhaal zakt in, de spanning blijft uit en je weet het dan wel allemaal een beetje.

En dat terwijl de personages op het schip en de onderlinge verhoudingen genoeg ruimte bieden om psychologisch of in plot verder uitgediept te worden. Het einde pakt echter de draad van het begin weer op en dan knettert het ook goed tussen alle hoofdpersonen en levert de jacht op Moby Dick voldoende vuurwerk op om het boek waardig af te sluiten. Maar al met al geen briljant boek voor mij.

Edward van de Vendel, Een verhaal met een tong

Beoordeling: 1 ster

Een verhaal met een tong of zoals de ondertitel van dit boek had moeten luiden: Hoe een begenadigd kinderboekenschrijver een saai boek over een oversekste puber wist te schrijven. Het verhaal begint ergens in het niks en gaat ook nergens heen. Weggelegd, 1 ster!

Jean Pierre Rawie en Driek van Wissen, Van Willem III tot Willem III

Beoordeling: 4 sterren

Via een leerling kwam ik erachter dat er na de eerste twee delen van de Rijmkroniek des Vaderlands, ook nog dit derde deel was uitgekomen:¬†Van Willem III tot Willem III. Een iets andere uitgave: geen hardcover, geen paarsige kroniekopmaak, maar wel dezelfde soort po√ęzie als in de voorgaande delen.

De periode die beschreven wordt, is er een van snelle veranderingen. Het boekje vliegt er dan ook doorheen. Maar het is voor mij ook de periode (de 18e eeuw voornamelijk) waarvan mijn geschiedeniskennis wat beperkt is en het verhaal dus soms wat lastig te volgen. Gelukkig legt verteller Willem Alexander alles goed uit aan zijn dochter en kun je als lezer prima mee.

De po√ęticale verwoording van deze twee meesters is weer erg goed en het is jammer dat Van Wissen in 2010 overleed voordat het totale project t/m nu kon worden uitgewerkt.

Elisabeth de Jong-Keesing, De zalenman (boekenweekgeschenk 1960)

Beoordeling: 3 sterren

De zalenman is een ouder boekenweekgeschenk, een novelle uit de vooroorlogse traditie. De psychologische roman over een stervende pati√ęnt in het ziekenhuis is een monologue interieur die aan de ene kant nogal saai lijkt, maar aan de andere kant genoeg weet te boeien om het boek vrij snel uit te lezen. Het tijdsbeeld dat het ziekenhuis uit het einde van de jaren ’50 oproept is mooi en wanneer de pati√ęnt overlijdt aan het einde van het boek, voel je dat zelfs een beetje mee.

Ingmar Heytze, Ademhalen onder de maan

Beoordeling: 5 sterren

Ik heb van Ingmar Heytze al diverse bundels gelezen en becommentarieerd: Elders in de wereld, Het ging over rozen en Nietzsche schrijft een laatste vers. Nu is Ademhalen onder de maan aan de beurt. En het is weer een sterke, mooi, typische Heytze.

Niet alle gedichten spreken mij direct aan, maar de meeste gedichten zijn mooi verwoord, raken je emotioneel, laten je nadenken en zitten supersterk in elkaar. Hij is echt een van de topdichters van Nederland. Een dikverdiende vijf sterren.

Hadewijch, Liefdesliederen

Beoordeling: 4 sterren

Hadewijch leefde in de 13e eeuw en als dan honderden jaren later je gedichten nog steeds worden herdrukt en heruitgegeven heb je iets moois geschreven. De gedichten zijn inderdaad nog steeds mooi en krachtig en de bewerking/hertaling is prima.

Maar als je vele gedichten achter elkaar leest, zie je ook wel dat heel veel gedichten erg op elkaar lijken en soms wat langdradig zijn. Een bundel dus om af en toe wat uit te lezen en dan weer even terzijde te leggen, maar dan kun je nog steeds genieten van 800 jaar oude po√ęzie.

Lewis Carroll, De avonturen van Alice in Wonderland & Achter de spiegel (en wat Alice daar aantrof)

Beoordeling: 4 sterren

De Perpetua-reeks heeft een mooie dubbeluitgave gemaakt van De avonturen van Alice in Wonderland en Achter de spiegel. De bestsellers van Lewis Carroll zijn fantasyachtig en dat is meestal niet mijn ding. De bekende situaties en verhaallijnen en de schrijfwijze van Carroll maken dat het toch beklijft en ik positief terugkijk op deze verwarrende en mooie boeken.

Toch denk ik dat ik ook nog heel veel heb gemist, door het ontbreken van de 19e-eeuwse voorkennis bij het lezen, ondanks dat er een erg goed nawoord bij het boek zit. Niet het mooiste negentiende-eeuwse boek dat ik ooit heb gelezen, maar het zijn twee prachtige verhalen.