Rutka Laskier, Dagboek januari-april 1943

Beoordeling: 2 sterren

Met een inleiding van Arnon Grunberg en een documentaire die bij de BBC-verfilming van het dagboek van Anne Frank zat, verwachtte ik veel van het dagboek van Rutka Laskier. Het is echter een zeer slecht te volgen boek. Onsamenhangend, zoals Grunberg in de inleiding dan ook stelt. Het is allemaal niet onaardig, maar niet genoeg om over een ontluikend groot schrijfster te kunnen spreken. Het kan nog alle kanten op, maar met de beoordeling voorlopig maar één kant: 2 sterren.

Marinx Gijsen, De diaspora

Beoordeling: 1 ster

Het boek Diaspora van Marnix Gijsen heeft geen urgentie; er is geen enkele reden om over de perosnages meer te willen lezen. De afstandelijke manier van schrijven draagt daar sterk aan bij, maar ook inhoudelijk biedt het boek te weinig boeiends.

De historicus is in Diaspora aan het woord, alleen als geïnteresseerde in egodocumenten zou je Diaspora uit de kast moeten pakken. Ik heb één verhaal helemaal gelezen en één grotendeels en toen heb ik het boek weggelegd. Helaas, geen aanrader.

Lydia Rood, Kus

Beoordeling: 5 sterren

Ik heb dit boek een paar jaar terug al gelezen en ook nu ben ik weer blij verrast door Kus van Lydia Rood. Het verhaal heeft een mooie opbouw en een (opnieuw) verrassend einde. DE manier waarop Rood in Kus de diverse toneelstukken heeft gebruikt om de relatie tussen vader en dochter te weerspiegelen is goed gedaan: een prachtige metafoor. Een geweldig boek!

Robert van Gulik, Vier vingers (boekenweekgeschenk 1964)

Beoordeling:4 sterren

Ik kende voor dit boekje Robert van Gulik niet, maar hij toont zich in Vier vingers een kundig schrijver. De oosterse wereld spreekt aan en het verhaal intrigeert en boeit het hele boekenweekgeschenk lang. Het leest als een trein, zonder dat het té makkelijk is en komt ook niet als meer dan 50 jaar oud boek over. Toch is er een probleem met dit verhaal en dat is wat ik maar de Baantjer-ontknoping zal noemen. Alles is vaag en alle opties liggen nog open en door een briljante ingeving van de hoofdpersoon lost het mysterie zich in enkele pagina’s op. Wat enkel nog ontbreekt is een bruin café met een neut. Jammer, want het boekje is zijn vier sterren meer dan waard.

Anne Frank, Het Achterhuis

Beoordeling: 5 sterren

Het Achterhuis heb ik inmiddels vier keer gelezen: toen ik 10 jaar was en met mijn ouders het Achterhuis bezocht, toen ik 16 was voor mijn boekenlijst, toen ik 20 was voor mijn leeslijst bij jeugdliteratuur en nu, ruim 12 jaar later weer eens. En het blijft een prachtig boek: ik vind het nog herkenbaarder wat Anne Frank schrijft dan toen ik zelf puberde. Haar stijl is mooi en de snelkookpan waar deze mensen in zaten is interessant. Een bijzonder boek van een bijzonder schrijfster.

Bovendien inspireerde Anne Frank mij om ook een mooie zinnenboek bij te houden en ik wil eigenlijk binnenkort weer eens naar Amsterdam. En binnenkort een recensie over de nieuwste BBC-verfilming op mijn site.

 

Macellus Emants, Een nagelaten bekentenis

Beoordeling: 5 sterren

Tijdens mijn studie was ik al fan van Een nagelaten bekentenis. Een mooi voorbeeld van een naturalistische roman, maar waar Frederik van Eeden soms té academisch is in zijn manier van schrijven en Couperus te weelderig en wollig, kent Emants een mooie stijl. Krachtig, met best wel rijke zinnen, maar toch toegankelijk genoeg voor een 21e-eeuwse lezer. En ondanks het verklappen van het plot in de eerste zin, blijf je als lezer geboeid hoe het zo gekomen is dat zijn vrouw dood en al begraven is. Een prachtig boek voor iedereen die wat ouders te lezen zoekt.

Jan H. Eekhout, Dertig sonnetten van Michelangelo

Beoordeling:2 sterren

Grote vraag bij dit boekje is: wat moet je ermee. Het zijn vertalingen van gedichten van Michelangelo. Maar zonder context, zonder inleiding of nawoord, zonder verantwoording en zonder originele teksten erbij. Op zichzelf zijn de sonnetten niet onaardig, maar het is een rare uitgave waar je als argeloze lezer niet zoveel mee kunt.

Paolo Coelho, De alchemist

Beoordeling: 5 sterren

Een goed boek spreekt op meerdere niveaus aan. De alchemist van Paolo Coelho doet precies dat: het is een spannende avonturenroman, maar is ook stilistisch mooi, kent een filosofische inslag, waardoor je aan het denken wordt gezet over allerlei zaken. Een boek met soms magische elementen, maar nooit ongeloofwaardig. Een volle roman, maar tegelijk ook toegankelijk. Een prachtig boek en een topper binnen alle boeken die ik vijf sterren heb gegeven.

Willem de Clercq, Woelige weken

Beoordeling: 2 sterren

Willem de Clercq hield op een van de interessantste momenten in de ontstaansgeschiedenis van onze huidige natie een dagboek bij. Een dagboek dat ons wat laat zien van het informatietempo rond 1800. Een informatietempo dat veel lager lag dan nu. Een dagboek dat ons laat zien wat er in Europa en Nederland gebeurde rond het ontstaat van Nederland als land. Historisch allemaal superinteressant. Maar het is geen leesmateriaal voor zomaar of vanuit persoonlijke interesse. Alleen wanneer je zo’n dagboek in een studie inzet, is het interessant te zien wat de beurskoersen, graanprijzen en gelezen dagbladen van het moment zijn.

Remco Campert, De familie Kneupma

Beoordeling: 4 sterren

De verhaaltjes over de familie Kneupma zijn grappig, erg melig, maar toch grappig. Het boekje kent eigenlijk twee problemen. Zoals ook bij bundels columns kan overdaad schaden als je er te veel achter elkaar leest. Daarnaast zijn het eigenlijk té flauwe verhaaltjes om tot de hogere literatuur te kunnen behoren. Toch toont hier zich het talent van Remco Campert. Hij maakt het tot een leuk boek in plaats van een flauw derderangsboek.