Jacques Presser, De nacht der girondijnen (boekenweekgeschenk 1957)

Beoordeling: 3 sterren

De nacht der girondijnen is een lastig te lezen novelle door de vele associaties. Naarmate het verhaal vordert, wordt het verhaal helderder en zijn de associaties beter te volgen. Maar dit maakt het verhaal lastig te volgen.

Met kennis achteraf, wanneer je het uiteindelijk best aangrijpende verhaal vanuit Westerbork hebt gelezen, kun je veel invullen. En dat maakt het boek uiteindelijk wel mooi. Maar het is niet mijn boek.

I.S. Toergenjev, Eerste liefde

Eerste liefdeBeoordeling: 4 sterren

Ik heb al eerder werk gelezen van de grote Russen. Gogols Dode zielen stond me erg aan, Toergenjevs Eerste liefde is ook een erg mooie roman. Hoewel hij soms wat traag is, is de verliefdheid van de jongeman herkenbaar en mooi beschreven. Geloofwaardiger en serener in elk geval dat in Een verhaal met een tong, meer in lijn met een verhaal van  Jacques Vriens.

Wellicht dat voor een man het verhaal beter herkenbaar en daardoor aantrekkelijker is, maar volgens mij is dit op veel vlakken ook een universeel verhaal. Een mooi boek en passend in de Perpetua-reeks.

P.H. Ritter jr., Ontmoetingen met schrijvers (boekenweekgeschenk 1956)

Ritter. Archaïsche, wel mooi beeld van de tijd en literatuur. Beeld van mensen als Kloos, maar ook veel vergeten namen.

Herbert Blankesteijn, Bitcoin & Blockchain – de ontregelende opmars van cryptocurrency’s

Bitcoin & Blockchain: alles over digitale valuta en de onderliggende technologie. Bestel bij Scripta met 15% korting!

Beoordeling: 5 sterren

Er komen vele boeken over de blockchain uit op dit moment, maar over Bitcoin en blockchain van Herbert Blankesteijn ben ik superenthousiast. De opzet van het boek houdt het midden tussen een socratische dialoog en de Frequently Asked Questions op de gemiddelde website: vragen waar de lezer mee zit worden direct beantwoord. De tekst leest daardoor prettig, omdat je in korte heldere zinnen echt in gesprek lijkt te zijn met de schrijver.

Bovendien wordt er zeer toegankelijk antwoord gegeven op zelfs de lastigste onderdelen van de blockchain. Het hashen van documenten voor vastlegging in een blockchain (blz. 110) is bijvoorbeeld een van de lastigere en abstractere onderdelen van de blockchain:

Je zou het kunnen zien als het afstempelen van een blok. Een belangrijk begrip hierbij is de ‘hash’. Een hash is niets anders dan een controlegetal. Elk digitaal bestand kun je op allerlei manieren zo’n controlegetal bezorgen. Het controlegetal van een pagina vol cijfers kan de optelsom zijn van al die cijfers. Het is de bedoeling dat je op grond van het origineel makkelijk zo’n hash kunt bepalen (bijvoorbeeld ter controle of een bestand ongeschonden is aangekomen), maar het omgekeerde niet. Je kunt niet uit het controlegetal het bestand zelf reconstrueren. Ook een pagina tekst kun je, volgens bepaalde afspraken, een hash geven.

Wat verder opvalt aan het boek is de actualiteit van de voorbeelden. Blankesteijn lijkt tot aan het ter perse gaan geschaafd te hebben en zaken te hebben toegevoegd. Zo kun je bijvoorbeeld de samenwerking tussen Walmart en IBM (uit mijn vijfde podcast) in het boek aantreffen.

Het laatste hoofdstuk, waarin staat wat je als bedrijf met de blockchain zou kunnen doen vond ik het spannendst om aan te beginnen. Dit vanwege mijn ervaringen met Blockchain organiseren van Paul Bessems en Walter Bril. Bessems is enkele malen in het radiprogramma BNR Digitaal van Blankesteijn te gast geweest, maar als het op boeken schrijven aankomt, zijn de mannen verder van elkaar verwijderd dan wie ook.

Blankesteijn is in dit hoofdstuk nog steeds toegankelijk, hij spitst zijn hoofdstuk toe op enkele hoofdthema’s (bankenwereld, supply chain, pensioenen en liefdadigheid) en noemt daar enkele van de bekende voorbeelden zoals die van de pizza, betaalt met Bitcoins.

Bitcoin en blockchain is een leuk, toegankelijk boek en het beste eerste opstapje voor iedereen die wil weten wat de blockchain is. Bovendien is het grappig dat de schrijfperiode van het boek af te leiden is uit de waardeontwikkeling di die Blankesteijn noemt in verschillende hoofdstukken van zijn boek. Jammer van enkele slordigheden bij het drukken (“hij wilt“, blz. 108 (of is dit taalverandering) en de onbegrijpelijke halflege bladzijde 163). Herbert Blankesteijn kon mij eind jaren ’90 al superenthousiast krijgen voor de nieuwste PC-technologie met ComputerPlus van Teleac (uitgebreid op Youtube te vinden). Mij verder enthousiasmeren lukt nu opnieuw met dit boek.

Adriaan van Dis, In het buitengebied

Beoordeling: 4 sterren

Boeken van Adriaan van Dis zijn soms beter en soms minder briljant, maar altijd interessant en leesbaar. Zo ook In het buitengebied. En deze valt in de categorie ‘beter’. Het thema eenzaamheid wordt op prachtige wijze verbeeld. Met name het eerste deel, waar humor en treurigheid elkaar afwisselen is erg sterk.

Naarmate het boek vordert, wordt de naïviteit van de hoofdpersoon steeds duidelijker; iets te duidelijk zelfs. Van Dis speelt daarmee in het boek, met die naïviteit, maar gaat wat mij betreft net te ver in het spel.

Daarnaast speelt hij ook in dit In het buitengebied weer met autobiografische elementen, met zijn eigen persoon of de persoon die hij naar buiten toe presenteert. Ook dat is typisch Van Dis.

Paul Bessems & Walter Bril, Blockchain organiseren

Blockchain organiserenBeoordeling: 2 sterren

Nadat ik persoonlijk kennis had gemaakt met Paul Bessems en hij bij de start van BlockChange in april 2017 aanwezig was, wilde ik uiteraard zijn boek graag lezen. En hoewel het boek een complete handleiding in de wereld van de blockchain lijkt, heb ik ook zo mijn reserves. En dat zit hem in het revolutiedenken dat op vele pagina’s aanwezig is.

Maar eerst de positieve punten. Met Blockchain organiseren heb je een van de compleetste Nederlandstalige boeken op het gebied van de blockchain in handen. Van de principes die achter de blockchain liggen, tot de opkomst van de bitcoin, tot diverse casussen waarin de blockchain kan worden toegepast en de stippen op de horizon: alles staat erin. Dat maakt het tot een boek om niet alleen (of misschien zelfs juist niet) van kaft tot kaft te lezen, maar om in te grasduinen, bij te lezen wat je nog niet weet of zaken in na te zoeken die je nodig hebt.

Een ander belangrijk punt dat Bril en Bessems maken is de relatie tussen de digitale wereld en de reële wereld(blz. 151): het moment waarop iets uit de werkelijkheid waarde krijgt in het digitale is een cruciaal moment. Binnen de blockchain bestaat er een waarheid, maar de startpunten moeten goed zijn.

 

Ook de negen kernverbindingen zijn, hoewel wat managementjargon, helpt om de nieuwe manier van samenwerken te kaderen. Deze zaken worden wel uitgebreid toegelicht voor een niet-deskundig publiek.

Bovendien zijn de schrijvers zich erg bewust van de insteek die ze hebben gekozen. In de epiloog bespreken ze hun politiek getinte visie op de blockchain. Maar daarmee komen we dan ook bij het belangrijkste kritiekpunt op dit boek: het is een soort theorie van alles: de blockchain is de hamer en elk probleem verwordt ermee tot spijker. Met name in hoofdstuk 8 gebeurt dat waar de schrijvers van de blockchain als techniek, inzoomen op de blockchain als economisch organisatieprincipe.

En dat politieke wordt ook in een aantal andere hoofdstukken in nogal opdringerige zinssnedes vol aannames duidelijk:

“Maar alleen de blockchaintechnologie (wat dat ook precies moge zijn), uit een grote geheel (Bitcoin ecosysteem) halen is als een ijsbeer proberen te laten overleven in de woestijn. Het zou ook een slecht idee zijn om Blockchain Organiseren toe te passen binnen de muren van bestaande bedrijven. Wat wel nuttig kan zijn is bestaande interne procesen met behulp van Blockchain Organiseren, klaar te maken om overgeheveld te worden naar een gedeel transactientwerk.” (blz. 216) [Dat kan volgens mij best: zie mijn podcast voor prachtige voorbeelden]

“En dat vraagt een andere welvaartsmachine, met andere knoppen, andere mensen en vooral een ander perspectief en andere organisatievormen.” (blz. 123)

“Maar we gaan steeds meer leven in een tijd vaN consuminderen, een tijd van digitale productie en consumptie, met andere behoeften en organisatievraagstukken” (blz. 123)

De dikte van het boek is fijn om zaken na te zoeken, maar maakt ook dat er veel dubbelingen in zitten. Bovendien is het een flinke pil om helemaal te lezen, zeker gezien de hoeveelheid managementjargon.

Een fijn boek om te hebben, om over na te denken, maar minder leuk om helemaal te lezen.

Jacob van Lennep, Anekdoten

https://i0.wp.com/www.dbnl.org/auteurs/portret/lenn006_p23.gif?resize=168%2C200Beoordeling: 2 sterren

De negentiende eeuw lijkt wel de eeuw van de notoire verzamelaars en inventarisatiefetisjisten. Naast het prachtige Vertelcultuur in Nederland dat ik nog in mijn kast heb staan en enkele standaardwerken, zoals Brinkman’s Catalogus van Boeken waar ik tijdens mijn studie veelvuldig gebruik van heb gemaakt, is Jacob van Lenneps Anekdoten duidelijk een negentiende-eeuws product.

Het boek is een aaneenrijging van thematisch gerangschikte verhalen en verhaaltjes. Geen verdere ordening, geen kader of context. Gewoon een verzameling anekdoten. Je kunt er dan ook niet heel veel meer mee dan in grasduinen en links en rechts wat lezen. Het is te veel en te ongestructureerd om er lering uit te kunnen trekken. Voor een enkele intellectueel ogende verwijzing is het leuk.

Multatuli, Max Havelaar

Beoordeling: 3 sterren

Max Havelaar heb ik voor de derde keer in mijn leven gelezen. De eerste keer was voor mijn leeslijst op de middelbare school. Ik snapte geen snars van het boek, mijn docent was overspannen dus druk om echt te presteren was er niet, dus ik heb het boek nooit uitgelezen.

De tweede keer was mijn eerste studiejaar. Met moeite heb ik me door het boek gewerkt, het tentamen goed gehaald en me uiteindelijk zelfs gespecialiseerd in de negentiende eeuw. Maar ik heb inmiddels ook veel betere boeken gelezen uit die Ijzeren Eeuw.

Maar ik wilde, nu ik het boek in de Perpetuareeks in de kast heb staan, toch nog weer een kans geven. Het boek zit ingenieus in elkaar en is interessant in zijn opzet. Ook de negentiende-eeuwse humor snap ik een stuk beter met de kennis van de negentiende eeuw die veel groter is geworden sinds 2003. Maar het boek blijft ook lastig te doorgronden. De verhandelingen over de wijze waarop het cultuurstelsel functioneert in Lebak zijn nogal saai, hoewel ze het kernpunt vormden voor Multatuli’s reden het boek te schrijven.

Drie sterren klinkt lekker gemiddeld en gek laag voor het derde beste boek uit de Nederlandse literatuur. Toch blijft het boek voor mij vooral erg interessant, maar niet zo heel leesbaar.

 

Dimitri Verhulst, Problemski hotel

Beoordeling: 3 sterren

Problemski hotel is het vierde boek van Verhulst dat ik las en met elk boek wordt Verhulst fragmentarischer: De helaasheid der dingen is nog een coherente roman, Godverdomse dagen op een godverdomse bol was al fragmentarischer en met Problemski hotel laat Verhulst de verhaallijn bijna helemaal los. Dat is mij echter te los en kan ik ook niet zo enthousiast over dit boek zijn als over eerdere boeken en zijn boekenweekgeschenk.

En dat terwijl dit thema, de asielzoeker, mij zeker interesseert. Niet alleen omdat ik dat in het werk van bijvoorbeeld Abdolah al erg leuk vond, maar vooral omdat ik het toneelstuk voor de toneelclub van de Grundel in 2000 over dit thema schreef. De verhalen van Verhulst zijn dan ook op zichzelf erg interessant. De structuur, maar ook de stijl vermoeien echter te veel tijdens het lezen. De stijl wordt soms erg grof, stevig en past minder goed bij sommige fragmenten in mijn ogen. Een aardig boek, maar geen topper.

A. Defresne, Het gehucht (boekenweekgeschenk 1958)

Beoordeling: 2 sterren

Wat een saai, nikszeggend boek met een storende alwetende verteller. Hij kijkt neer op de mensen in Het gehucht. Het verhaal sleept zich wat voort na de aanvankelijke set dressing. Ik heb het boek wel uitgelezen, dus daarom krijgt het boek van mij twee sterren, maar nee, dit is een van de slechtste boekenweekgeschenken die ik gelezen heb.