Elisabeth de Jong-Keesing, De zalenman (boekenweekgeschenk 1960)

Beoordeling: 3 sterren

De zalenman is een ouder boekenweekgeschenk, een novelle uit de vooroorlogse traditie. De psychologische roman over een stervende patiënt in het ziekenhuis is een monologue interieur die aan de ene kant nogal saai lijkt, maar aan de andere kant genoeg weet te boeien om het boek vrij snel uit te lezen. Het tijdsbeeld dat het ziekenhuis uit het einde van de jaren ’50 oproept is mooi en wanneer de patiënt overlijdt aan het einde van het boek, voel je dat zelfs een beetje mee.

Ingmar Heytze, Ademhalen onder de maan

Beoordeling: 5 sterren

Ik heb van Ingmar Heytze al diverse bundels gelezen en becommentarieerd: Elders in de wereld, Het ging over rozen en Nietzsche schrijft een laatste vers. Nu is Ademhalen onder de maan aan de beurt. En het is weer een sterke, mooi, typische Heytze.

Niet alle gedichten spreken mij direct aan, maar de meeste gedichten zijn mooi verwoord, raken je emotioneel, laten je nadenken en zitten supersterk in elkaar. Hij is echt een van de topdichters van Nederland. Een dikverdiende vijf sterren.

Hadewijch, Liefdesliederen

Beoordeling: 4 sterren

Hadewijch leefde in de 13e eeuw en als dan honderden jaren later je gedichten nog steeds worden herdrukt en heruitgegeven heb je iets moois geschreven. De gedichten zijn inderdaad nog steeds mooi en krachtig en de bewerking/hertaling is prima.

Maar als je vele gedichten achter elkaar leest, zie je ook wel dat heel veel gedichten erg op elkaar lijken en soms wat langdradig zijn. Een bundel dus om af en toe wat uit te lezen en dan weer even terzijde te leggen, maar dan kun je nog steeds genieten van 800 jaar oude poëzie.

Lewis Carroll, De avonturen van Alice in Wonderland & Achter de spiegel (en wat Alice daar aantrof)

Beoordeling: 4 sterren

De Perpetua-reeks heeft een mooie dubbeluitgave gemaakt van De avonturen van Alice in Wonderland en Achter de spiegel. De bestsellers van Lewis Carroll zijn fantasyachtig en dat is meestal niet mijn ding. De bekende situaties en verhaallijnen en de schrijfwijze van Carroll maken dat het toch beklijft en ik positief terugkijk op deze verwarrende en mooie boeken.

Toch denk ik dat ik ook nog heel veel heb gemist, door het ontbreken van de 19e-eeuwse voorkennis bij het lezen, ondanks dat er een erg goed nawoord bij het boek zit. Niet het mooiste negentiende-eeuwse boek dat ik ooit heb gelezen, maar het zijn twee prachtige verhalen.

Herman Koch, Makkelijk leven (boekenweekgeschenk 2017)

Beoordeling: 3 sterren

Herman Koch kennen we van bestsellers en ook door mij gewaardeerde boeken als Het diner en Zomerhuis met zwembad Als zo iemand dan een boekenweekgeschenk mag schrijven zijn de verwachtingen altijd wat hoog gespannen. Sommigen maken dat waar, zoals Tommy Wieringa. Herman Koch lost met Makkelijk leven de belofte niet helemaal in.

Het boek is een typische Koch met een hoofdpersoon die nogal cynisch tegen het een en ander aankijkt. Maar het is allemaal ook net iets te bekend: de zelfhulpgoeroe met zelf een probleem kennen we uit Love happens, de cynische blik uit Zomerhuis met zwembad en het verhaalverloop is ook niet erg onvoorspelbaar. Het is veel geneuzel zonder grote spanningsboog. Een aardig vermakelijk verhaal, maar ik had gehoopt op meer.

Kader Abdolah, Salam Europa 

Beoordeling: 5 sterren

Salam Europa! is weer een typische Abdolah: een historisch verhaal uit het oosten, fictie en feiten vermengd in een interessant, zeer leesbaar en leerzaam verhaal. De boodschapper en het Het huis van de moskee kent een waardevolle opvolger.

Kleine terzijde voor Arthur Japin: dit soort boeken moet u weer gaan schrijven! Ga weer eens voor een De overgave of Een schitterend gebrek in plaats van een hoop filosofisch geneuzel.

Terug naar Salam Europa! Het verhaal van de rondreizende sjah is op zichzelf niet superspannend: dat is vooral historisch interessant. En voor iedereen met een negentiende-eeuwse of historische interesse is dit een heerlijke verhaallijn. De vermenging met het verhaal van de onderzoeker en zijn studente en de actuele gebeurtenissen in 2015, dat is echter wat deze roman inhoudelijk interessant maakt.

De vorm is eveneens interessant: de verteller die als persoon deel uitmaakt van het verhaal is erg negentiende-eeuws, de hekajat is een oosters element, het dagboek een veelgebruikte verhaalvorm. Kortom: de vermenging van genres maakt Abdolah een prachtige schrijver en Salam Europa! een prachtig boek. Dank Jessie voor dit mooie cadeau.

 

Tim Hofman, Gedichten van de broer van Roos @debroervanroos

Beoordeling: 5 sterren

Het is lang geleden dat ik zo enthousiast ben geworden over een dichtbundel. Tim Hofman heeft met Gedichten van de broer van Roos een mooie afwisselende bundel geschreven die allerlei mensen weet te raken. Van eenvoudige woordspelingen en light verse tot complexe poëzie over religieuze thema’s, er komt van alles voorbij in deze bundel. En elk goed in zijn eigen soort.

Elke les begin ik met een gedicht en toen ik deze bundel gebruikte, vroegen leerlingen om meer in de volgende lessen. Ze waren nieuwsgierig naar het werk van Tim Hofman die ze van andere zaken kennen, maar ze vonden zijn gedichten ook echt goed. Supergaaf en ik ben benieuwd wat er nog meer van hem uit gaat komen.

Antoon Koolhaas, Een schot in de lucht (boekenweekgeschenk 1962)

Beoordeling: 1 ster

Meestal probeer ik minimaal 1/3e van een boek te lezen voor ik het wegleg, soms gebeurt dat eerder. Zoals bij Een schot in de lucht: saai, niet te volgen, niet boeiend, 1 ster. En door met wat beters.

Lieneke Dijkzeul, Blikschade

Beoordeling: 5 sterren

Blikschade is zo’n boek waar je direct door geboeid wordt. De schrijfster laat voldoende weg om je nieuwsgierig te maken, maar geeft je ook zoveel dat je gelijk meeleeft met de hoofdpersoon. De locatie wordt mooi geschetst, de interne strubbeling van Raaf eveneens. De problematiek wordt voor jongeren mooi overgebracht, zonder te opdringerig te zijn. En het taalgebruik is ook nog eens erg mooi, opvallend zonder onprettig leesbaar te worden.

Agaath van Ree, De onbekende uren (Boekenweekgeschenk 1961)

Beoordeling: 3 sterren

De onbekende uren is geschreven door een auteur die niemand nu nog kent. In die tijd werd het geschenk als wedstrijd georganiseerd en het beste verhaal werd uitgebracht. Maar waar winnares Hella Haasse een glansrijke carrière had nadien, is van Agaath van Ree verder weinig vernomen na De onbekende uren. Het verhaal leest snel, heeft een aardig uitgangspunt, maar is geen hoogvlieger. Leuk om gelezen te hebben, geen drama-uitgave van het CPNB, maar ook  geen topper.