Paul Biegel, Wegloop

Beoordeling: 3 sterren

De wegloop is een mooi en goed geschreven kinderverhaal. Voor een volwassen lezer is de vervlechting van de twee verhaallijnen: de historische tijd en het moderne verhaal. Biegel schrijft als altijd zeer leesbaar, prettig en je wilt best weten hoe het afloopt. Maar ik heb Biegel beter gezien.

Geerten Gossaert, Experimenten

Beoordeling: 3 sterren

De gedichten van Geerten Gossaert zijn aardig, maar ik ben er niet weg van. Er zitten erg mooie gedichten tussen, maar de gedichten springen niet uit tussen de grote hoeveelheid poëzie die ik lees en hoor in een jaar. In zijn tijd waren de Experimenten blijkbaar bijzonder, maar gezien het goed geschreven nawoord toch minder dan de titel doet vermoeden.

Harm de Jonge, De geur van roestig ijzer

Beoordeling: 3 sterren

In de reeks Kidsbibliotheek heb ik inmiddels al een paar leuke boeken gelezen. De geur van roestig ijzer was een aardig boek. Ik vond het verhaal niet zo heel boeiend, bij vlagen traag, maar uiteindelijk bleken de personages interessant genoeg om het boek uit te lezen. Voor kinderen die in een soortgelijke situatie zitten, kan ik me voorstellen dat het een boeiend boek kan zijn, maar ik werd er niet heel warm van. Behoorlijk goed geschreven, maar niet spannend genoeg: drie sterren.

Griet op de Beek, Kom hier dat ik u kus

Beoordeling: 4 sterren

Nadat ik vorig jaar goede verhalen hoorde over de komst van Griet op de Beek naar het Literair Café Helmond en diverse leerlingen dit boek op hun lijst zetten, kon ik natuurlijk niet achterblijven. Kom hier dat ik u kus is een gaaf boek. Alles wat niet wordt gezegd, dat je weet omdat je volwassen bent en de hoofdpersoon voor een groot deel nog jong, is mooi. De suggesties zijn interessant: je hebt genoeg puntjes om mooie lijntjes te trekken, maar er is genoeg ruimte om zelf te interpreteren. Wel is het boek bij vlagen wat langdradig, waardoor ik geen vijf sterren ga geven. Maar een schrijfster waar ik nog meer van zou willen lezen.

Rutka Laskier, Dagboek januari-april 1943

Beoordeling: 2 sterren

Met een inleiding van Arnon Grunberg en een documentaire die bij de BBC-verfilming van het dagboek van Anne Frank zat, verwachtte ik veel van het dagboek van Rutka Laskier. Het is echter een zeer slecht te volgen boek. Onsamenhangend, zoals Grunberg in de inleiding dan ook stelt. Het is allemaal niet onaardig, maar niet genoeg om over een ontluikend groot schrijfster te kunnen spreken. Het kan nog alle kanten op, maar met de beoordeling voorlopig maar één kant: 2 sterren.

Marinx Gijsen, De diaspora

Beoordeling: 1 ster

Het boek Diaspora van Marnix Gijsen heeft geen urgentie; er is geen enkele reden om over de perosnages meer te willen lezen. De afstandelijke manier van schrijven draagt daar sterk aan bij, maar ook inhoudelijk biedt het boek te weinig boeiends.

De historicus is in Diaspora aan het woord, alleen als geïnteresseerde in egodocumenten zou je Diaspora uit de kast moeten pakken. Ik heb één verhaal helemaal gelezen en één grotendeels en toen heb ik het boek weggelegd. Helaas, geen aanrader.

Lydia Rood, Kus

Beoordeling: 5 sterren

Ik heb dit boek een paar jaar terug al gelezen en ook nu ben ik weer blij verrast door Kus van Lydia Rood. Het verhaal heeft een mooie opbouw en een (opnieuw) verrassend einde. DE manier waarop Rood in Kus de diverse toneelstukken heeft gebruikt om de relatie tussen vader en dochter te weerspiegelen is goed gedaan: een prachtige metafoor. Een geweldig boek!

Robert van Gulik, Vier vingers (boekenweekgeschenk 1964)

Beoordeling:4 sterren

Ik kende voor dit boekje Robert van Gulik niet, maar hij toont zich in Vier vingers een kundig schrijver. De oosterse wereld spreekt aan en het verhaal intrigeert en boeit het hele boekenweekgeschenk lang. Het leest als een trein, zonder dat het té makkelijk is en komt ook niet als meer dan 50 jaar oud boek over. Toch is er een probleem met dit verhaal en dat is wat ik maar de Baantjer-ontknoping zal noemen. Alles is vaag en alle opties liggen nog open en door een briljante ingeving van de hoofdpersoon lost het mysterie zich in enkele pagina’s op. Wat enkel nog ontbreekt is een bruin café met een neut. Jammer, want het boekje is zijn vier sterren meer dan waard.

Anne Frank, Het Achterhuis

Beoordeling: 5 sterren

Het Achterhuis heb ik inmiddels vier keer gelezen: toen ik 10 jaar was en met mijn ouders het Achterhuis bezocht, toen ik 16 was voor mijn boekenlijst, toen ik 20 was voor mijn leeslijst bij jeugdliteratuur en nu, ruim 12 jaar later weer eens. En het blijft een prachtig boek: ik vind het nog herkenbaarder wat Anne Frank schrijft dan toen ik zelf puberde. Haar stijl is mooi en de snelkookpan waar deze mensen in zaten is interessant. Een bijzonder boek van een bijzonder schrijfster.

Bovendien inspireerde Anne Frank mij om ook een mooie zinnenboek bij te houden en ik wil eigenlijk binnenkort weer eens naar Amsterdam. En binnenkort een recensie over de nieuwste BBC-verfilming op mijn site.

 

Macellus Emants, Een nagelaten bekentenis

Beoordeling: 5 sterren

Tijdens mijn studie was ik al fan van Een nagelaten bekentenis. Een mooi voorbeeld van een naturalistische roman, maar waar Frederik van Eeden soms té academisch is in zijn manier van schrijven en Couperus te weelderig en wollig, kent Emants een mooie stijl. Krachtig, met best wel rijke zinnen, maar toch toegankelijk genoeg voor een 21e-eeuwse lezer. En ondanks het verklappen van het plot in de eerste zin, blijf je als lezer geboeid hoe het zo gekomen is dat zijn vrouw dood en al begraven is. Een prachtig boek voor iedereen die wat ouders te lezen zoekt.