Dimitri Verhulst, Problemski hotel

Beoordeling: 3 sterren

Problemski hotel is het vierde boek van Verhulst dat ik las en met elk boek wordt Verhulst fragmentarischer: De helaasheid der dingen is nog een coherente roman, Godverdomse dagen op een godverdomse bol was al fragmentarischer en met Problemski hotel laat Verhulst de verhaallijn bijna helemaal los. Dat is mij echter te los en kan ik ook niet zo enthousiast over dit boek zijn als over eerdere boeken en zijn boekenweekgeschenk.

En dat terwijl dit thema, de asielzoeker, mij zeker interesseert. Niet alleen omdat ik dat in het werk van bijvoorbeeld Abdolah al erg leuk vond, maar vooral omdat ik het toneelstuk voor de toneelclub van de Grundel in 2000 over dit thema schreef. De verhalen van Verhulst zijn dan ook op zichzelf erg interessant. De structuur, maar ook de stijl vermoeien echter te veel tijdens het lezen. De stijl wordt soms erg grof, stevig en past minder goed bij sommige fragmenten in mijn ogen. Een aardig boek, maar geen topper.

A. Defresne, Het gehucht (boekenweekgeschenk 1958)

Beoordeling: 2 sterren

Wat een saai, nikszeggend boek met een storende alwetende verteller. Hij kijkt neer op de mensen in Het gehucht. Het verhaal sleept zich wat voort na de aanvankelijke set dressing. Ik heb het boek wel uitgelezen, dus daarom krijgt het boek van mij twee sterren, maar nee, dit is een van de slechtste boekenweekgeschenken die ik gelezen heb.

Christine Pullein-Thompson, Jessie

Beoordeling: 3 sterren

Het is een jeugdboek en het lastige bij jeugdboeken is altijd dat de tekst voor een ander lezerspubliek is bedoeld dan voor mij. Maar het ene kinderboek is het andere niet.

Jessie is een middenmoter. Het is voor kinderen vast een spannend boek, maar het einde is voor de meeste lezers (ook de jongere) nogal voorspelbaar. Je leeft wel mee met de hoofdspersonen en het is zeker een groot avontuur dat zowel Jessie als de verschillende basjes meemaken. Maar het is zeker niet het beste kinderboek dat ik ooit las. Het heeft natuurlijk wel de mooiste titel ooit 😉

 

Jan Hanlo, Tjielp tjielp

Beoordeling: 4 sterren

Jan Hanlo roept altijd vervreemding op. Bij leerlingen aan wie ik De mus of Oote voorlees, bij mezelf als ik het me hoor voordragen. De gedichten in Tjielp, tjelp zijn ook een beetje raar, maar wel interessant. De inleiding en verantwoording door Guus Middag zijn een mooi toevoeging aan deze bundel. Voor mensen die kennis willen maken met Jan Hanlo is dit een aanbeveling!

 

Hella S. Haasse, Dat weet ik zelf niet (boekenweekgeschenk 1959)

Beoordeling: 3 sterren

Dat weet ik zelf niet is geen onaardig essay. Zelfs voor een boekenweekgeschenk dat bijna 70 jaar oud is, is het bij vlagen nog herkenbaar in het nu. De jeugd van tegenwoordig is in elke tijd een dankbaar onderwerp. Echt spannend wordt het essay echter niet, de stijl wordt wat opsommerig en slechts een week na het lezen van de tekst is mij niet meer bijgebleven waar het nou allemaal precies over ging.

Herman Melville, Moby Dick

Beoordeling: 3 sterren

In het begin vond ik Moby Dick echt een heel leuk boek. De eerste helft vloog ik behoorlijk snel door. Maar daarna werd het meer en meer een encyclopedie voor de in walvisjacht geïnteresseerde nerd en steeds minder een roman. Het verhaal zakt in, de spanning blijft uit en je weet het dan wel allemaal een beetje.

En dat terwijl de personages op het schip en de onderlinge verhoudingen genoeg ruimte bieden om psychologisch of in plot verder uitgediept te worden. Het einde pakt echter de draad van het begin weer op en dan knettert het ook goed tussen alle hoofdpersonen en levert de jacht op Moby Dick voldoende vuurwerk op om het boek waardig af te sluiten. Maar al met al geen briljant boek voor mij.

Edward van de Vendel, Een verhaal met een tong

Beoordeling: 1 ster

Een verhaal met een tong of zoals de ondertitel van dit boek had moeten luiden: Hoe een begenadigd kinderboekenschrijver een saai boek over een oversekste puber wist te schrijven. Het verhaal begint ergens in het niks en gaat ook nergens heen. Weggelegd, 1 ster!

Jean Pierre Rawie en Driek van Wissen, Van Willem III tot Willem III

Beoordeling: 4 sterren

Via een leerling kwam ik erachter dat er na de eerste twee delen van de Rijmkroniek des Vaderlands, ook nog dit derde deel was uitgekomen: Van Willem III tot Willem III. Een iets andere uitgave: geen hardcover, geen paarsige kroniekopmaak, maar wel dezelfde soort poëzie als in de voorgaande delen.

De periode die beschreven wordt, is er een van snelle veranderingen. Het boekje vliegt er dan ook doorheen. Maar het is voor mij ook de periode (de 18e eeuw voornamelijk) waarvan mijn geschiedeniskennis wat beperkt is en het verhaal dus soms wat lastig te volgen. Gelukkig legt verteller Willem Alexander alles goed uit aan zijn dochter en kun je als lezer prima mee.

De poëticale verwoording van deze twee meesters is weer erg goed en het is jammer dat Van Wissen in 2010 overleed voordat het totale project t/m nu kon worden uitgewerkt.

Elisabeth de Jong-Keesing, De zalenman (boekenweekgeschenk 1960)

Beoordeling: 3 sterren

De zalenman is een ouder boekenweekgeschenk, een novelle uit de vooroorlogse traditie. De psychologische roman over een stervende patiënt in het ziekenhuis is een monologue interieur die aan de ene kant nogal saai lijkt, maar aan de andere kant genoeg weet te boeien om het boek vrij snel uit te lezen. Het tijdsbeeld dat het ziekenhuis uit het einde van de jaren ’50 oproept is mooi en wanneer de patiënt overlijdt aan het einde van het boek, voel je dat zelfs een beetje mee.

Ingmar Heytze, Ademhalen onder de maan

Beoordeling: 5 sterren

Ik heb van Ingmar Heytze al diverse bundels gelezen en becommentarieerd: Elders in de wereld, Het ging over rozen en Nietzsche schrijft een laatste vers. Nu is Ademhalen onder de maan aan de beurt. En het is weer een sterke, mooi, typische Heytze.

Niet alle gedichten spreken mij direct aan, maar de meeste gedichten zijn mooi verwoord, raken je emotioneel, laten je nadenken en zitten supersterk in elkaar. Hij is echt een van de topdichters van Nederland. Een dikverdiende vijf sterren.