Jean Pierre Rawie en Driek van Wissen, “Rijmkroniek des Vaderlands”

Beoordeling: 4 sterren

Na deel 1 uit 2005 is eind vorig jaar deel 2 uitgekomen. Een door Jean Pierre Rawie en Driek van Wissen aan elkaar gedichte, zeer vermakelijke en leuk geschreven geschiedenis van Nederland. Een aanrader voor iedereen die met wat humor naar de geschiedenis wil kijken.

Karin Giphart, “Maak me blij”

 Beoordeling: 1 ster

Ziggy maakt het uit met Adisa na een tumultueuze relatie. De reis naar het romantische eilandje Thassos is echter al geboekt en ze moet dus op vakantie met haar ex. Daarnaast is haar moeder ernstig ziek. Dit leidt tot een innerlijke worsteling in Ziggy met de liefde en dood. Zo ver ben ik echter nooit gekomen.

Het boek leest dan wel als een trein, maar dat is vooral omdat het nergens over gaat. Lesbiënnes, Star Trek, een ziekelijke moeder en op vakantie met je ex… Gipharts liedjes zijn stukken beter en wat betreft proza vaart ze lekker mee in de slipstream van haar broer. Niet lezen!

Willem Elsschot, “Villa des roses”

 Beoordeling: 3 sterren

Deze roman van Willem Elsschot speelt zich volledig af in het Parijse pension “Villa des Roses”. Het pension is oud en verlopen en de bewoners kenmerken zich door mislukking in het leven. De aandacht van de mannen wordt echter getrokken door het nieuwe dienstmeisje Louise. Er ontstaat een relatie tussen Grünewald (één van de mannen) en Louise wat achtereenvolgens leidt tot een zwangerschap, een abortus en, nadat Grünewald achter een rijke Amerikaanse dame aan is gegaan, het einde van deze relatie. Louise vertrekt uit de Villa en als ook de eigenaresse overlijdt betekent dat het einde van het pension en het vertrek van alle kostgangers.

Het is een leuk boek met de traditionele humor van Willem Elsschot, maar ik vind het boek minder leuk dan bijvoorbeeld Kaas. Het boek is wat traag en geeft vooral voor de liefhebber van wat oudere literatuur voldoening.

Adriaan van Dis, “Indische Duinen”

 Beoordeling: 3 sterren

Indische Duinen vertelt het verhaal van een gezin dat terugkeert uit Nederlands-Indië. De indrukken uit de Jappenkampen en de oorlog hebben grote invloed gehad op het gezin en berooid zetten ze voet aan wal in Nederland. Ze gaan in een koloniehuis in de duinen wonen waar de jongste zoon wordt geboren. Deze zoon zal nooit echt bij het gezin gaan horen en hij krijgt van zijn vader een harde opvoeding. Deze sterft wanneer de ik 11 jaar oud is.
Jaren later, bij de dood van zijn zus Ada, vindt hij haar dagboeken waardoor hij gaat nadenken over het Indische verleden van zijn ouders en de band die hij had met zijn vader. Hij begint het Indische verleden van zijn familie te onderzoeken, het Indische verleden waar hij geen deel aan had, en ontdekt dat zijn vader toch niet (alleen) de tiran was die hij zich herinnert.

Indische Duinen is een mooi boek over de zoektocht naar je wortels, je oorsprong, naar hoe je geworden bent wie je bent. Hoewel het verhaal niet verschrikkelijk snel leest, is het wel een erg mooi boek.

Voxlog.nl – 11 december 2006

Nijmeegse cultuur goes national
Bron:

De Nijmeegse culturele studentenfestivals slaan komend jaar hun vleugels uit. Poëziefestijn Onbederf’lijk Vers doet volgend jaar naast Nijmegen ook Den Bosch aan, terwijl het Nijmeegse studentenkamerfestival StuKaFest nu ook in Groningen georganiseerd zal gaan worden.

De eerste editie van het Groningse StuKaFest lijkt direct een mooi schot in de roos. Onder andere Sanne Wallis de Vries komt haar grollen vertellen, en liefst vijftien studentenhuizen zullen op 22 februari 2007 het decor zijn van de stukafestfilms, cabaretoptredens en miniconcerten. Er moeten zich nog wel enkele huizen melden om voor gastheer te spelen.

Waar StuKaFest in Groningen niet door Nijmegenaren wordt georganiseerd, houdt het bestuur van Onbederf’lijk Vers de organisatie van de editie in Den Bosch wél in eigen hand. Al wordt wel gebruik gemaakt van de expertise van de Bossche literaire kring, aldus Onbederf’lijk Vers-medewerker Wim Pelgrim, die vertelt hoe de samenwerking is ontstaan.

‘Wij zochten een partner, een tweede stad, en Den Bosch toonde enthousiasme’, meldt Pelgrim. ‘We besloten met ze in zee te gaan, ook al is Den Bosch geen studentenstad. We hopen dat er veel scholieren op komen dagen en dat er veel studenten uit Tilburg en Eindhoven het festival komen bezoeken. Ook al zijn dat geen letterenuniversiteiten.’
Nijmeegs organisator Dries van Eekert denkt dat het wel goed komt. ‘Wij geloven erg in het concept van Onbederf’lijk Vers: laagdrempelig, gratis, in de kroeg. We hopen daarom dat het concept in Den Bosch ook aanslaat, ook al is het publiek daar wat diverser.’

Op 4 april vindt het festival plaats in de Hertogstad. In ‘zeven à acht’ kroegen zal, aldus Pelgrim, poëzie worden voorgedragen. Of er grote namen komen, durft Pelgrim nog niet te zeggen. ‘Waarschijnlijk wel, maar we hebben natuurlijk ook oog voor dichters zonder tv-status.’

Na de Bossche editie willen Pelgrim en de zijnen wellicht de grens over om een editie van het festival in Vlaanderen te organiseren. ‘Maar we gaan ook aan de slag voor de Nijmeegse editie natuurlijk. Volgend jaar is ons eerste lustrum, en dat wordt speciaal.’ Van Eekert heeft een voorliefde voor Gent. ‘Een fantastische stad. Als het daar zou lukken, zou het helemaal geweldig zijn.’

Jan de Cock, “Hotel Prison”

Beoordeling: 3 sterren

Een prachtig autobiografisch “reisboek”, waarin Jan de Cock enkele verhalen van gevangenen en zijn eigen impressies van het verblijf in bijna zestig gevangenissen over de gehele wereld heeft opgetekend. Van Afrika tot Zuid-Amerika, van Europa tot Azië, overal zijn gevangenissen anders, maar ook erg hetzelfde.

Jan de Cock (ooit gast in LateLetterenLive) is een inspirerende man en Hotel Prison is een inspirerend boek. De schrijfstijl is wat journalistiek en vereist daardoor wel een oprechte interesse in andere culturen om het boek boeiend te blijven vinden. Het is mij daarom ook nog niet gelukt het in één keer uit te krijgen. Toch vind ik het boek zeker de moeite waard.

Jacob van Lennep, “De lotgevallen van Klaasje Zevenster”

Beoordeling: 4 sterren

Het verhaal van Klaasje Zevenster gaat over de wondelijke vondst van een pasgeboren meisje door een vriendenclub van zeven studenten. Ze besluiten samen zorg te dragen voor het opgroeien van het meisje. Zij zorgen dat zij naar school gaat en een betrekking vindt als gouvernante. De zeven vrienden zijn na hun studie, onder invloed van hun verschillende maatschappelijke posities, uit elkaar gegroeid en  dit beïnvloed de wijze waarop zij Klaasje ondersteunen.
Klaasje komt na diverse ‘lotgevallen’ in een bordeel terecht waar zij bijna wordt misbruikt door een van de klanten. Het duurt echter nog vele jaren voordat men erachter komt hoe zij in deze benarde situatie terecht is gekomen. Klaasje is door alles wat zij heeft meegemaakt ziek geworden en zij sterft uiteindelijk.

Deze negentiende-eeuwse roman is fantastisch als boek om lekker in te lezen én als studieobject. Je leert heel snel veel bij over de relaties, omgangsvormen, maatschappij en taboes in de negentiende eeuw, maar het verhaal is ook spannend: je leeft mee met Klaasje. Het verouderde taalgebruik en de traagheid die er af en toe in het verhaal zit zijn drempels om te overwinnen, maar voor de wat geoefende lezer een aanrader.

De Brug – 14 juni 2006

Ik wil graag reageren op jullie oproep om reacties op het burgemeestersreferendum. Ik vind de opstelling van de gemeenteraad belachelijk. De argumenten die zij aandragen zijn slap en kunnen op geen enkele manier deze achterkamertjeshandjeklap verantwoorden. “De beste kandidaten solliciteren dan niet”. Als dat zo is, heb ik die burgemeester liever niet. Iemand die geen verantwoording durft af te leggen aan de mensen in zijn/haar stad is niet capabel voor de post van burgemeester. Met het argument dat de raad beter kan beoordelen of iemand een goede burgemeester is laten zij zien dat ze absoluut geen vertrouwen in de mens hebben. Zij, de grote overheid, zullen het wel regelen voor de hulpeloze mens en zo maakt Nijmegen zijn reputatie als Havanna aan de Waal opnieuw waar. En de angst die er is dat het een populariteitspoll wordt…waarom zouden we dan nog gemeenteraadsverkiezingen houden? Gaan die alleen om de inhoud? Zijn de lijsttrekkers van de partijen die dit nu roepen niet zelf hard bezig geweest in het gevlei te komen bij de mensen in Nijmegen? Ze hebben boter op hun hoofd en zitten stevig aan het pluche gekleefd. Compleet belachelijk!

(ingezonden brief)